in the midnight hour {seduced by mydimagic} ......

~@~
Terwijl je slaapt vormen zich
hele teksten in je hoofd die je
'opschrijft' in je droom en ook
na 't 'ontwaken' weet je nog steeds niet
of ze nu wel OF niet echt opgeschreven staan,
opgeslagen zijn en ook bewaard gebleven?
TOTDAT je uiteindelijk ECHT achter je beeldschermpje & toetsenbordje gaat zitten
en met je eigen ogen werkelijk ZIET dat alles allang is vervluchtigd in 'thin air'
en dat dit alles slechts je jouw verbeelding [eventjes] 'bestond'!
Voorwaar ik zeg je: vreemde gewoontes & rare streken!
En dat nu al vele jaren lang achter elkaar: what does it all mean?
Heeft 'het' ZIN? Waar doe je 't voor?
En gaat dit alles zomaar eindeloos verder en door?
Blijkbaar zitten we "ZO"
in elkaar!
~@~
Dus kun je
je ook wel indenken onderhand,
wat voor indruk dit soort van 'gebeurtenissen' heeft achtergelaten
{& NOG STEEDS DOET?!} in het brein van 'primitieve' volkeren
die dromen dromen en gezichten zien
in het slaap en 'bij
vol bewustzijn'?!
~@~
Hallucinaties,
daar lijkt 't nog 't meeste op?
Dingen horen, zien, voelen, doen, ervaren, opmerken, beleven
en 'opschrijven' die niet 'echt' zijn!
En als mensen bij hun 'normale bewustzijn' al de meest vreemde dingen ondergaan:
wat moet dat dan wel niet betekenen in hun droomleven
& 'psychedelische hallucinatoire' bestaan?
WAT als je geesten, spoken, engelen, duivels, goden, mensen/kinderen, dieren & 'dingen' ziet
die er niet 'echt zijn'? Waar liggen de grenzen tussen al die gevoelens,
wensdromen en 'werkelijkheden'?
Wat gebeurt 'echt' en heeft zich
afgespeeld 'in ons brein'
voordat we werden
geboren?
~@~
Waarom
is de ene mens geniaal
& de ander 'zwaar gestoord'?
En wat zit daar wel niet allemaal tussenin aan 'vreemde zaken' &
[niet]gebeurtenissen die echt LIJKEN?
Blijkbaar 'zien' mensen dus beelden, afhankelijk
van de cultuur waarin we opgroeien
& leren denken!
~@~
Een hindoe,
boeddhist, jood, christen, moslim
[al of niet sectarisch, seculair of simplistisch] 'ziet' datgene
waarin hij/zij/het opgroeit, grootwordt, ondergedompeld is & waar we mee
'in aanraking komen'!
~@~
"DE"
werkelijkheid
[onze erkende werkelijkheid] is 'alleen maar'
een individuele/sociale 'verschijning' die zich voordoet op grond van hersenvloeistoffen
& chemische verbindingen in ons brein: er loopt een dunne
'scheidslijn' tussen lichamelijke 'evenwichtstoeren' op het slappe koord van hersencellen
en datgene wat we zien, horen, voelen & denken!
En vanaf ons allervroegste begin af aan tot 't moment van onze dood:
spelen zich al die taferelen af voor ons 'innerlijk oog' van spleetjes & te overbruggen 'werelden'
die zich letterlijk & figuurlijk bevinden tussen 'die werelden' van 'bestaan'
& 'niet-bestaan' ~ het opkomen en vergaan van gewaarwordingen
tussen zenuwuiteinden & zintuigen, woorden,
daden en hun gevolgen!
~@~
Die Andere Joodse Taal,
het Hebreeuws, speelde dus in Rubinsteins leven
een wat minder belangrijke rol!
Het is dus inderdaad maar net waar je mee opgroeit,
wat zich vastzet in jouw 'grijze massa'
en wat 't je ook echt 'doet'
en blijft doen?
~@~
"Ik heb het als kind
wel op de Joodse school geleerd.
En heel veel Jiddische woorden komen uit het Hebreeuws, daar kun je niet omheen.
Maar het Hebreeuws vertegenwoordigt een andere traditie! Zoals je misschien weet,
was het Jiddisch in Israel lange tijd niet bepaald populair. Het is er ook pas vrij laat echt erkend
als een Joodse taal, net als het Ladino, de taal van de Portugezen. In 't begin had men het idee:
wij zijn een land in opbouw, en het Ivriet [zoals het moderne Hebreeuws ook genoemd wordt]
is de taal van de toekomst. Het Jiddisch werd daarom dus ook geassocieerd met 'het getto'!
Sociologisch~politiek was dat best wel een begrijpelijke gedachten.
Maar cultureel is het onvergeeflijk?"
Rubinsteins kinderen spreken geen Jiddisch meer:
"Mijn zoon weet natuurlijk wel dat hij Joods is, maar houdt zich daar niet mee bezig.
Mijn dochter is meer op Israel georienteerd."
In de loop van de twintigste eeuw hebben het Jiddisch en het Hebreeuws stuivertje gewisseld.
Waar het Jiddisch ooit ontstond doordat de Joden geen Hebreeuws meer spraken,
kwan die laatste taal in de staat Israel opnieuw tot volle bloei, terwijl tegelijkertijd het Jiddisch minder belangrijk werd!
~@~
Ook voor de hoogleraar
Shlomo Berger is het Hebreeuws in het dagelijks leven de belangrijkste van die twee talen!
"Ik was een paar weken geleden in Israel. Daar spreek ik dan nog wel Jiddisch met een broer van mijn grootvader. Maar dat is een hoogbejaarde man, en als hij moe wordt, dan zegt hij: "Zullen we maar weer [gewoon] Hebreeuws praten?"
~@~
Volgens Berger
betekent dat niet dat de taal verdwijnt:
"Hij verandert alleen maar van functie. Het is niet meer in de eerste plaats een taal van alledag, naar een die mensen gebruiken in culturele uitingen, in literatuur en muziek, om te laten zien wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Daarnaast krijgt de taal meer academische belangstelling.
De cursussen Jiddische taal en literatuur die ik geef aan de Universiteit van A'dam worden altijd door enkele tientallen mensen bezocht ~ zowel Joden als niet-joden! Ze zijn ZO geinteresseerd en stellen ZOVEEL vragen dat ik aan de geplande tien lessen nooit genoeg heb.
Er moet altijd een elfde bij!"
~@~
De Stichting Jiddisch stelt zich ten doel
om het Jiddisch te beschermen en kennis erover te verspreiden.
De stichting geeft een [Nederlandstalig] kwartaaltijdschrift uit, Grine Medine "Groen land",
en organiseert ieder jaar een bijeenkomst. In 2006 ging deze bijvoorbeeld over de golem,
een figuur in Jiddische verhalen. Meer informatie: www.stichtingjiddisch.nl,
of Stichting Jiddisj, Weesperzijde 300, 1097EB Amsterdam,
E~mail: info@stichtingjiddisj.nl
...
~@~
DAAR
liggen dus
bij wijze van
spreken & schrijven ook
de 'wortels van ons bestaan':
in de talen die we van jongsaf aan leren spreken,
waarin we ons voelen, denken, doen en laten uitdrukken,
vormgeven, boetseren, inkleuren, bijvormen & corrigeren ~
wij zijn een beeld van de taal waarin we bestaan
door die bepaalde invloeden
& beeldvormingen ~
de innerlijke taal
die we spreken met onszelf
en/of met 'anderen', ons binnenbreins gemurmel & gedurig gepruttel,
de liedjes die je neuriet, waarmee we 'bidden' {praten met g d & onszelf},
de media die we gebruiken om met anderen
te overleggen, te lezen en alle associaties
die daarmee
verbonden
zijn?
~@~
Het
is vooral
de taal waarin
wij als mens kunnen blijven bestaan:
levend voertuig [en bestuurder] voor al wat we beleven ~
onze eigen automatische piloot in al die landschappen
die we menen te kennen en die [als pionier]
we ook zelf ontwerpen en verder
kunnen gaan onderhouden
als een tuin diep
binnenin ons
brein
...