in short bursts of fire, wind & thinner cooler air

Dat is voor mijn gevoel dan ook de kern van al die mydibijbelverhaaltjes waar je alle kanten mee opkunt.

Bekijk je alles samen dan zijn ook de paasverhalen e.d. in de eerste plaats vormen van verkondiging: als
je de aandacht wilt vestigen op iets belangrijks, dan trek je het een bijzonder jasje aan of iets dergelijks?

Eerst is er de blijde boodschap: 'de Heer is waarlijk opgestaan' & 'verrezen uit de dood'. M.a.w. bij wijze van spreken & schrijven: "HET IS WAAR WAT HIJ ZEI" & WE DOEN ER ALLES AAN OM DAT TE 'BEWIJZEN'!

De reactie van leerlingen, apostelen en volgelingen is dan ook allereerst: ongeloof, twijfel, verwondering.

Kefas gelooft die malle vrouwen niet met hun 'geklets' & zelfs toen Yehosjoea al aan de andere leerlingen
'verschenen' was, geloofde de apostel Thomas 't nog steeds niet helemaal. Het is typisch verkondigings-
materiaal: de oproep tot geloof bij 't uitvoeren van de ritus der dope:
'ZALIG ZIJN ZIJ DIE NIET GEZIEN EN TOCH GELOOFD HEBBEN!'

Precies de juiste woorden voor de jonggelovigen en alle pasgedoopten in de vroegchristelijke gemeente.

Het idee over 'n mogelijke opstanding van Yesjoea werd zo
weer opnieuw levend in een sfeer vol verwachting over de nabije eindtijd heen. Het aanbreken van die
eindtijd zou immers [alweer] gepaard gaan met allerlei 'apocalyptische tekenen' [als voortkomende uit 'n
collectief geheugen vol ijstijden, opwarmingen, natuurrampen, oorlogen & geruchten van oorlogen!], waar-bij nu ook de Masjiach/gezalfde koning/priester/profeet [van ooit] zou 'terugkomen op de hemelwolken',
met 'grote macht, kracht & majesteit'. Het is dan ook niet bepaals mis wat Yesjoe in dit verband gezegd zou hebben. Geen wonder dat de vrouwen angstig en verschrikt waren:
'WANT ZOALS DE BLIKSEM VAN 'T OOSTEN UITGAAT & TOT IN 'T WESTEN FLITST,
ZO ZAL OOK DE KOMST VAN DE MENSENZOON ZIJN'
volgens Matai 24:27/28!

'ER ZULLEN TEKENEN ZIJN AAN ZON, MAAN EN STERREN, & OP DE AARDE
GROTER ANGST ONDER DE VOLKEN, RADELOOS DOOR HET GEDRUIS VAN DE ZEE & DE BRANDING.
DE MENSEN ZULLEN VERGAAN VAN VREES EN BANGE VERWACHTINGEN VAN WAT DE WERELD ALLEMAAL GAAT
OVERKOMEN, WANT DE KRACHTEN & MACHTEN DER HEMELEN ZULLEN WORDEN GESCHOKT!'
zegt Lucky Luke in 21:25/26!

In deze sfeer van verwachtingen rondom een mogelijk eindtijdelijk geweld, ontstond de geruchtenstroom,
misschien begonnen door verhalen van enkele vrouwen, die 't lege graf gezien hadden of daar vreemde
onverklaarbare dingen hadden opgemerkt. Als Yesjoea dan 'aan een paar mensen verschijnt', herkennen
ze hem aanvankelijk niet eens. Misschien ontstaan er nerveuze gesprekken aangewakkerd door al die onzekerheid, onderdrukking, uitzichtloosheid, hope & dope zoals in Luke 17:23
'ZIE, DAAR IS HIJ & ZIE, HIER IS HIJ!

Geruchten, angsten, verwachtingen & allerhande oncontroleerbare verhalen
en geruchtenstromen her en der 'dat men hem gezien had' e.d. vormen samen met 't paasgeloof van de
leerlingen & volgelingen, discipelen & apostelen die al jarenlang 'iets bijzonder uitzonderlijks verwachtten'!

Vanuit een ietwat ander dan ;t traditionele standpunt, maar niettemin gefundeerd, mogen we ook zeggen
dat die 'opstand[ing]' van Yehosjoea een mythe is, voortgekomen uit een uiterst complex weefsel van
menselijke verwachtingen, binnen de context van de toenmalige joodse cultuur van die dagen & plaatsen.


In de synoptische euangelies gaat het er vooral om te getuigen van zaken die al veel langer leefden:
'HIJ IS NIET DOOD, HIJ LEEFT!'

"G d",
'yahweh/elohiem/adonai'
als aanwezige wordende in ons
en komende macht & kracht die alle leven bezielt,
veroorzaakt, voortbrengt & wil onderhouden blijkt hier ook
nu uit 'de dood van Yesjoea' die niet "'t eind is" maar door zijn 'opnieuw tot leven komen'
de 'komst van g ds hemelrijk op aarde' aankondigt &
doet leven in hart & ziel
van mensen die
niets anders
hebben
...

Die 'verrijzenis',
'opstand[ding]', 'hemelvaart', 'aanwezigheid'
& charismatische begeestering is 'n mythe
& wat is 'n mythe?

De droom van 'n volk!

En zo
is 't ook
vanaf hier & nu
over de hele aarde
verkondigd
...

Wat
rest ons anders
dan ons vast te klampen aan 'dromen'
die zin geven aan ons leven
samen op aarde als er
'niets anders is'
dan dat?