in haast nog even 'nmyditussendoortjedoor'tpoortje

M'n
gewone huis-,
tuin- en keukenbewustzijn
is net zo iets als rustig ergens zitten,
een eindje lopen of op de fiets een tochtje maken door dorpse straatjes,
bossages, heidevelden en zandverstuivingen:
je komt wel van alles
en nog wat tegen thuis en onderweg,
maar het blijft makkelijk te behappen en te verteren,
je kunt er dan ook onderweg overal mee stoppen en ophouden,
iets anders gaan doen
of op je gemak een zijweggetje inslaan
net zoals je wilt?

Maar
in dromen
is het meer
hollen en stilstaan,
of met een opholgeslagen paard
op de gekste plaatsen terechtkomen,
erafvallen
[niet voor niks heet het een nachtmerrie!]
en intens gaan
beleven wat je overkomt
zonder dat je er zelf veel keur of keus
in hebt:
het overkomt je,
en geniet er dan ook
maar van of ga er helemaal in op
voordat het alweer voorbij is
en ik me slaperig afvraag
wat nu eigenlijk de werkelijkheid was
van al die schokkende beelden en gebeurtenissen
en wat ECHT is
of juist NIET
onder die 'psychotische/schizofrene/paranoide/krankzinnige' droomtaferelen,
visioenen, gevoelens & gedachten
die dwars door tijd en ruimte suisden met sneltreinvaart
of als een stealthtoestel met de goden of duivels zelf aan de stuurknuppel
[of was die er helemaal niet?]
op reis in het heelal
door de eeuwigheden van je fantasie,
je angsten en vrezen,
genotsverwachtingen en wat er zich verder ook maar af kan spelen
als je slaapt?

Je
zult dan
ook in al
die duizenden 'afgelegde' mydiverhaaltjes
geen recepten voor verlichting of verdoemenis kunnen
aantreffen, want in de grond van de zaak
zijn we al verlicht van het begin af aan:
we willen het alleen dus maar meestal niet toegeven
aan onszelf en aan anderen
en het wordt dan ook tijd
dat we kleur bekennen
en onze plaats bepalen
tussen al die verwarrende invloeden,
impressies en geestvervoeringen
vol van al die uitersten in ons innerlijk en bezoekjes
in de omgeving!

Geef
maar rustig
toe dat die
waarheid alreeds diep in ons huist
en daar altijd al gewoond heeft:
waar zou de enige echte werkelijkheid anders vandaan kunnen
of moeten komen?

Uit een potje
of een flesje?

Van een altaar
of een kansel?

Uit de winkel van sinkel
waar 'alles' te koop is of via een postorderbedrijf,
een tropische vakantie of uit al die nieuwste
op komst zijnde
ijstijden?

Wees dus maar blij
als al je idolen en andere afgoden tegen de vlakte gaan,
met ineenstortende overtuigingenstelsels
of grabbelende griezelige goeroe~ouwehoeroe's,
pedofiele pastores,
dominante dominee's,
parmantige psychiaters en postmoderne psychologen
en alle andere vormen van extern gezag
die al of niet met dwang en geduw,
wortel en zweep
worden opgelegd aan
hijgende horden.

Wees maar blij
met het gegeven
dat ook jij de waarheid
in de grond van de zaak in je eigen binnenste al
kunt leren kennen,
waarderen en 'uitbouwen'
zolang je tijd van leven en innerlijk
evenwicht hebt gevonden
tussen al die priesters,
rabbi's, schriftgeleerden,
discipelen, apostelen,
missionarissen, zendelingen, bodhisattva's,
boeddha's, brokkenmakers en drogbeeldverkopers:
je hoeft [en kunt] de waarheid niet aan iets
of iemand anders te geven
want zij hebben hem eigenlijk ook al
diep in hun eigen binnenste verborgen
in al die verwikkelingen van vetlagen,
verbanden, klederdrachten en onder al die diverse petjes,
hoedjes en andere hoofdbedekkingen
die bij tijd en wijle gebruikelijk zijn onder bepaalde volksstammen
en gekozen uitverkorenen met hun leraren en predikers,
voorgangers, volgelingen, aanhangers
en afvallige
ketters
...

Wat jij hebt
en wat ik heb
behoort aan iedereen toe:
het is net als lucht, licht en water ~
het circuleert al eeuwenlan universeel in de ruimte die wij tot onze beschikking hebben?
Het zou volkomen belachelijk zijn
om te proberen het te kopen of te verkopen,
in bezit te nemen, er aanspraak op te maken, het alleen te claimen voor jouzelf
[en de jouwen], het in te pakken, op te sluiten, af te grenzen,
in te blikken of hoe dan ook anderszins op te potten
en voor anderen onbereikbaar
te maken!

We hechten schijnbaar nu
dan ook al vaak de meeste waarde
aan wat we denken dat aan onszelf ontbreekt,
maar het ontbreekt niet, we
denken alleen maar
dat het ontbreekt,
niet aanwezig is,
ergens anders te verkrijgen is of onbereikbaar is
voor gewone stervelingen
zoals wij alleen
eigenlijk
zijn.

En elke vorm van 'opvulling',
met of zonder al die diverse siliconen,
variaties van gebakken lucht, dolmakende drugs en rustgevende drogerijen,
dreigen en vleien is een slijmerig substituut,
nitwitterige nep & kommersjele
kwakzalverij!

We zijn soms
ons hele leven al op jacht
naar iets wat we schijnbaar niet kunnen vinden
en blijkbaar ook niet echt nodig hebben:
dat is en blijft nu toch een wat raadselachtig gegeven,
vind je niet?

Het is dus tijd
om ervoor uit te komen:
tijd om het van de daken te schreeuwen,
luidop overal [asutffkan] te verkondigen ~
NIEMAND heeft wat ik nodig heb, want
wat ik nodig zou hebben
is een iluusie!

Er bestaat geen remedie
voor een kwaal die niet bestaat
en er is hier binnenin en daarbuiten
niemand die verbeterd moet worden,
aangepast, geopereerd,
opgesloten en vastgezet en gepind met ingewikkelde sloten en tralies,
electronische beveiligingssystemen en
allerlei andere modieuze
lariekoek!

Joehoe!
Heb je het al gehoord?
Je bent al waar je wezen moet
en die waarheid geeft ons de vrijheid
om ook onze weg naar nergens
zonder enige schroom
te bewandelen!

Sterker nog:
het is onze lievelingstocht
elke keer weer als we dit pad nemen
en er nieuwe interessante dingen gebeuren
als ons de schellen van de ogen en de kleppen van de oren zijn afgevallen
en we leren lopen zonder wiebelende wandelstokken, lamlendige loopkrukken
en hele reeksen dwangmatige rolstoelen, traumatische autopedjes,
onmisbare lig~ of bromfietsen en al die andere verkooptrucjes van de ogenschijnlijk alomtegenwoordige geestelijke maffia, onderdrukkende onderwereldfiguren
en hun allerhande bovenwereldse handlangers
& kopstukken.

Onze tocht
is alleen maar saai/spannend of fijn/onaagenaam
als we hem met de vorige
gaan vergelijken.

Maar er is
geen tijd op onze weg naar nergens, geen verleden
en geen toekomst, geen startpunt en geen finish,
geen haast en geen
luiheid.

Er is
alleen maar slechts 'n
tijdloos heden hier dat onmogelijk te schetsen
of te omschrijven is ook al blijven we het telkens weer toch
proberen en betrachten uit nieuwsgierigheid,
dadendrang, nervositeit,
dwangmatigheid of opjutterij van al die betweters,
praatjesmakers, colporteurs,
telefoonverkopers, grapjassen en grijpgragen
die opdoemen.

Wil je over die weg kunnen spreken
dan moet je hem het beste maar 't liefst zelf gaan bewandelen
en hoe meer je hem bewandelt,
des te minder hoef te erover te spreken, te babbelen,
te kletsen en hem te blijven
beschrijven!

Waarheid
is dus heel duidelijk
iets vreselijk paradoxaals?
En als je wilt blijven proberen om 't
te begrijpen dan moeten we haar van beide kanten benaderen
want een eenzijdige benadering leidt dus alleen maar
tot halve waarheden.

Onze
wereld van
waarnemingen en verwoordingen
is meestal uit halve waarheden opgebouwd:
hij is even onwaar als waar,
even verwrongen
als helder!

Maar
ook daar
hebben we het
al eerder en vaker
over gehad in al die
afgelopen dagen, weken,
maanden en
jaren?

Het
BLIJFT dus
best wel een
verbazingwekkende tocht door tijd
en ruimte binnenin en rondom ons en
we komen er elk ander
al of niet tegen,
dat hangt er
maar helemaal
vanaf
...

@