in andere regio's

gaat de kolonisatie hardhandiger, zoals in het stroomgebied van de Indus. De Indo~Germanen passen zich echter zo goed aan, dat hun vestigingsplaatsen al snel geen enkele onderlinge verwantschap meer vertonen. De geile Grieken & Latijnen, Kelten, Hethieten, Perzen, Germanen, Slaven & ook de Indiërs lijken inderdaad zó sterk van elkaar te verschillen, dat er tot aan het einde v/d 18de eeuw nooit is vermoed dat ze nauw verwant zijn. En dat ondanks vreemde overeenkomsten in hun denkwijzen, in tegenstelling tot andere en grote beschavingen, in het bijzonder uit China & Zuidoost~Asia, Zuid~Amerika & zelfs Afrika.

Deze verwantschap is in eerste instantie aan het licht gebracht door middel van de vergelijkende grammatica: de talen die deze zozeer verschillende volkeren spraken, hebben namelijk dezelfde syntactische vormen & vooral ook 'n vocabulaire/woordenschat die duidelijk uit een gemeenschappelijke stam is voortgekomen. Frédéric Lenoir geeft twee korte voorbeelden die rechtstreeks met ons myDionder-werp te maken hebben: het woordje 'god' wordt verbogen tot DEVA in het Sanskriet, DEUS in het Latijn & DAEVA i/d Perzische talen; & het woord 'vader' tot PITAR in het Sanskriet, PATER in het Latijn & FATHER i/d Gotische talen.

Vanaf de jaren '30 v/d vorige eeuw opent de filoloog Georges Dumézil nieuwe perspectieven in dit onderzoek, door een vergelijking te maken tussen de mythologie & de sociologische verschijningsvorm van deze volken, die we Indogermaans noemen ~ omdat ze zich van Europa tot India uitstrekten. Één feit is voor hem zó helder als kristal, meer nog dan de speciale kenmerken van de Verhalen: de notie van drievuldigheid is zowel op de hemel van toepassing (tot de opkomst v/d monotheïstische godsdiensten) als op de aarde. Zowel de mensen als hun goden worden namelijk in drie hoofdfuncties verdeeld: ten eerste 'n soort van 'oppergezag', 'religie' & 'recht'; en ten tweede de oorlog & tot slot het produceren van rijkdom? De Indiase vertaling van deze indeling blijkt uit de klassen v/h Vedische India, die nog geen kasten heten: de brahmanen/'priesters', de KSHATRIYA's/'koningen, prinsen & soldaten' & 'n ietwat meer productieve ca-tegorie, onderverdeeld in meerdere lagere kasten, van handelaren & bedienden tot boeren!

Deze indeling is eveneens af te lezen aan de attributen v/d goden & de onderlinge verdeling van kosmische taken: VARUNA, de grote schepper die zich ophoudt 'boven' z'n 'schepping', de strijder INDRA & 'n hele reeks 'godheden' die de wereld keer op keer ver- & her-nieuwen dankzij hun 'magische kennis'. Vergelijkbare indelingen bestaan i/d samenleving & 't godendom v/h antieke Griekenland & het oude Persia, bij de Kelten of de Germanen èn we vinden ze terug in middeleeuws Europa, lang ná de komst v/h christendom, i/d drie grote sociale klassen: de geestelijkheid, de adel, die de militaire rangen levert; & de 'derde stand'.

Deze universele 'functionele driedeling', i/d woorden van GD, is echter verre van universeel! Ze is eigen aan de Indogermanen (& hun afstammelingen), maar komt niet voor in de denkwijzen van andere beschavingen waarin, zoals we al eerder & vaker zagen, de maat-schappen niet op dezelfde manier wordt ingedeeld & ook voor de geesten & 'goden i/d hemel' andere vormen van hiërarchie gelden.