ikke pikke porretje wie heeft er al een snorretje?
Het
verbazende aan
mydimensen is dat
we ons kunnen blijven
verwonderen over wat we allemaal
kunnen beleven.
Na
meer dan
een halve eeuw
psychologische experimenten komen we
uit de kast als sloddervosjes in het redeneren:
veel te gehaast, te zuinig met argumenten en altijd weer
veel te kort door alle
mydibochten
...
Cognitieve
gierigaards zijn
we wel genoemd,
die telkens maar weer
onszelf en elkander gevangen zetten
in verstokte vooroordelen
en mentale
uitglijers.
En
evolutiepsychologen menen
dat dat alles best meevalt omdat we juist dankzij dat karige denken
gladjes op onze eigen mydimanieren heen en weer laveren door
't overdrukke sociale verkeer met onvermoede wereldwijde
consequenties en persoonlijke
haken en ogen?
't Evolutionaire flaterbrein
weegt meestal helemaal niet zo logisch af:
we zijn veel beter in ons schatten & vermoeden!
Hebben we werkelijk zo'n flaterbrein met fluttervermoedens vol flauwe grapjes
& financieel toevallig geflans?
Sociaal psychologen
ontmaskerden in deze voorbije decennia
onze geest als 'n nogal beperkte, onlogische & gemakzuchtige conformist!
En toch hebben we doorgaans 't gevoel redelijk koers te kunnen houden
in de steeds groter worden sociale menigten in wereldsteden
vol met achterbuurten, villawijken en groeiende industrie~
terreinen vol met giftig lawaai en overbodige massa~
producties van de gekste artikelen e.d.
Over- en onderschatten
we die stuntelaar misschien nog steeds wel veel teveel
in onze hoogmoed & sufheid?
We laten onze geest
maar al te vaak opzichtig blunderen
door oneindig krom waarnemen
& heel veel dom geraas.
Ons brein concludeert
van alles en nog wat ten onrechte op grond van vermeende argumenten &
zoeken er onze eigen fantastische verklaringen bij zodat we maar al te vaak lijden
onder hardnekkige besmettelijke dwalingen: onze hersens tuinen er gemakkelijk telkens weer in:
we geloven maar al te vaak wat we willen geloven zonder ons verder iets aan te trekken
van bewijzen van het tegendeel!
Hebben we eenmaal een keer gehoord
van naieve volkswijsheden, dan vinden we daar meestal maar al te vaak nog maar bevestigingen voor, van het tegendeel willen we immers maar al te vaak helemaal niks meer weten
omdat we het niet kennen, 't ons niet zo goed uitkomt, of gewoon uit
gemakszucht, gewoonte en luiheid!
We neigen tot het geloof
in onmogelijke wonderen, 'make believe', kwakzalvers, hansworsterij & waanzin!
Met toeval kan onze geest blijkbaar nog niet zo goed overweg?
We geloven liever in mystieke krachten ...
Zelfs deskundige geesten
kunnen diep vallen en volkomen miskleunen.
Kansberekeningen strooien maar wat dromenzand in het rond:
'het geluk wacht op ons om 't hoekje', 'alles sal reg kom',
'je maintiendrai'?!
Onze hersenen
herkennen overal terugkerende patronen
& schatten de gevolgen in
door wensdromen
...

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende