ik zie wat jij ook ziet & 't is "anders" 't zelfde

Vooroordelen komen vaak tot uitdrukking in de titels die men mensen van oudsher toekende, zoals 'zoon van G d', 'de messias', 'zaligmaker', 'verlosser', 'bevrijder', 'zalige', 'heilige', engelen, duivels, geesten, spoken & ga zo maar door!?

Sja'oel Paulos [Sjapochapeau/SP] is niet 'de theoloog' [die titel is gereserveerd voor de euangelist Yochanan], ook niet 'de mysticus' [was Yehosjoea dat?], maar 'de apostel'! 'n Eretitel ahw als lintje/medaille voor zijn onstuitbare pastorale energie, de managerkwaliteiten waarmee hij tal van organisaties & gemeentes her en der stichtte in het nabije midden Oosten, & vooral ook voor & door zijn gemeenschapszin & sociale betrokkenheid. Inderdaad, als er iets uit zijn brieven spreekt, dan is 't wel z'n zorg voor mensen, terwijl 't andere kwaliteiten & aspecten van 't genie SP miskent & negeert?

PCC concentreert zich nu [samen met ons] op de mystiek die de brieven van SP kenmerkt, om zo 't vooroordeel dat hij
'slechts' 'n opbouwwerker, alleen maar 'n 'manager', puur 'pastor', hoofdzakelijk 'de apostel' was, even te weerleggen!

WAT SP nu eigenlijk precies ervaren heeft, ligt allang buiten ons bereik, maar bniet de uitwerking die dit alles had op zijn denken & handelen. Naast de vraag wat mystiek is, & wat voor 'n soort van mystiek de paulijnse brieven kenmerkt,
onderzoeken we [liefst samen] welke invloeden Sja'oel Paul onderging vanuit de hellenistische [mysteriecultus] en de joodse mystiek [merkava~mystiek] & welke eigen elementen hij daaraan toevoegt. Patrick Chatelion Counet geeft vervolgens z'n persoonlijke visie op z'n ervaringen als kind: tot voor kort was de herinnering uit mijn jeugd 't enige bewijs dat er 'n huis bestaat dat van binnen groter is dan van buiten. Dat was 't huis van de moeder van mijn vader. "t Lag aan de rand van Maastricht & als jongetje van zes mocht ik er in de herfstvakantie logeren. Op 'n regenachtige namiddag bevond ik mij op de trap die naar de zolder leidde. Waarom ik daar was - ik was alleen -,
weet ik niet meer, maar ik herinner me dat je om er te komen eerst door de slaapkamer van mijn grootmoeder moest. Boven 't bed hing er 'n groot, donker schilderij van de gekruisigde Christus. Als je de extra deur in de slaapkamer opende, dan kwam je bij de trap naar de zolder. Bij iedere tree die ik hoger ging, was er minder licht. Boven was het bijna helemaal donker.

Maar aan 't eind v/d zoldergang - ik wist dat met de zekerheid van 'n kind - lag het andere huis ....

DAT bezat oneindig veel immense kamers, & de enige toegang, dacht ik toen, was deze. Ofschoon de ruimte mij zeer hoogst geweldig trok, & de drempel verbazend uitnodigend was, durfde ik er niet binnen te gaan. Ik was bang dat de wereld [er] zou ophouden ... Jarenlang heb ik van dat andere hu8is gedroomd. Ik ging er nooit binnen. Maar steeds wanneer ik over de drempel wilde stappen, schrok ik wakker! Onlangs kwam ik erachter dat er nog een andere ingang is: Mark Danielewski schrijft erover in Het Kaartenhuis. Het moet hetzelfde 'andere' huis zijn. Dankzij MD ben ik erachter gekomen wat 't is. Allereerst bestaat 't huis natuurlijk echt. Dat 't alleen maar binnenkant & geen buitenkant heeft, betekent slechts dat je niet het gevoel kunt hebben dat je erbuiten staat. Het huis is ook een metafoor: 'n beeld voor de taal, hoewel ecriture een beter woord is. Een beeld voor "G d", & alles wat op zijn [& haar] beurt voor G d staat. Een beel voor je innerlijk, dat natuurlijk weer de structuur van een taal heeft en waar zich in het diepst van ons wezen opnieuw G d bevindt. Een beeld voor het heelal, dat immers zelf ook niets heeft wat zich 'erbuiten' bevindt. En ten slotte is dat huis tegelijkertijd een metafoor voor het lichaam van Christos, dat op zichzelf weer een beeld voor de kosmos is. En ZO, dankzij MD & het huis van mijn grootmoeder, begreep ik opeens waarom bepaalde passages uit de brieven van SP mij zo vreselijk fascineren. Zoals het slot van de autobiografische passage in 2 Korinte 11:22 - 12:9 ...

SP verhaalt hier van zijn tochten door Klein-Asia & Griekenland, oneindige afstanden over land en zee, zijn gevangen-schappen, hoe hij tot vijmaal toe {!} de 'veertig-min-EEN' ontving [negenendertig bijna dodelijke zweepslagen], ge-stenbigd werd, schipbreuk leed & op de vlucht was voor mensen uit zijn eigen volk & uit den vreemde! Zijn herinne-ringen gaan over in de beschrijving van een mystieke ervaring: 'Moet ik geroemd worden? Het dienst wel nergens toe, maar dan zal ik het gaan hebben over visioenen en openbaringen van de Heer. Ik ken een mens in Christos die veertien jaar geleden - in het lichaam of buiten het lichaam, ik weet het niet, G d weet het - werd weg-gerukt naar de derde hemel. Van die mens weet ik dat hij - met het lichaam of zonder het lichaam, ik weet het niet, G d weet het - werd weggerukt naar het paradijs en onzegbare woorden vernam die geen mens mag uitspreken ..."
aldus 2 Korinte 12:1-4]. SP spreekt over een gebeurtenis die het huis van zijn lichaam en geest niet kan bevatten!
Hij betreedt het andere huis, dat hij de 'derde hemel' noemt, de plaats waar volgens de oude joodse verhalen het zg. paradijs gelegen is ...

"We sullen die scenes sien" in ons eigen leven met al onze eigen ups & downs, aannames, veronderstellingen, dromen, visioenen, 'gezichten', meditaties, gebeden, 'imaginations', fantasietjes, hulpmiddelen, verbeeldingen & "vruchten"?!