ik puber jij pubert wij puberen & proberen het uit
De mydimens
is altijd in de overgang:
meestal kun je nooit stil blijven staan
omdat alles blijft
veranderen.
Zowel
binnenin ons
als rondom: 120 jaar veranderingen per persoon,
1200 jaar per volk, stam, taal en zo ongeveer 120.000 jaar per mensheid,
miljoenen jaren per dier- of plantensoort,
miljarden jaren
per aarde.
It boggles
the mind, zei Mr.
Natural!
Vol
van aarzelingen,
twijfels, angst en vrees?
En drang, dwang, macht en kracht!
Weinig doden onder eigen gelederen en wel tientallen malen meer onder de vijandelijke helden
en lafaards, vrienden en vluchtelingen, ongeborenen,
bejaarden en alles wat daar tussenin zit
aan gespuis?!
En toch
blijven we tegelijkertijd
ook streven naar vastigheid, betrouwbaarheid,
onveranderlijkheid & zekerheid midden tussen al dat geverander,
gegroei, melkgebitjes, beharingen, luiertijd & ouderenincontinentie
en totale verrotting van vlees en bot,
as en g d?
De mydimens
[sommigen onder ons]
hebben het zo nu en dan zelfs over almacht,
eeuwigheid, heelal, liefde, haat, belangstelling, betrouwbaar,
barmhartig, God!
Als je
teveel gaat praten
over wat we allemaal fout hebben gedaan,
dan loop je het risico dat je alles gans en gaar,
helemaal totaal uit z'n verband rukt en dat je net als bij teveel de nadruk leggen op goed,
mooi, schitterend en prachtig het tegenovergestelde bereikt
van wat je eigenlijk
beoogde?
Wat beogen we
nu dan eigenlijk met visies op ons menselijk bestaan:
nationale trots of persoonlijk
gewin?
Eerlijkheid & zelfkritiek!
Groter openheid
en eindeloze nuanceringen
omtrent ons verleden
en heden?
Als je bedoelt
dat het om de feitelijke hoofdlijnen gaat
en niet om inkleuring en details, dan ben ik het daarmee wel zo ongeveer eens
omdat interpretatie wel mooi is,
maar wat minder belangrijk
dan de hoofdzaken.
Tijdgebonden invulling
is nu eenmaal net zo veranderlijk
als het waarde verlenen aan genot en pijn,
leed en plezier, nuance
& leus?
Een deel
is voor zijn betekenis
altijd afhankelijk van het geheel
en omgekeerd:
zonder historisch besef
is de mens niet zoveel anders dan de andere dieren;
je alles herinneren is dan misschien wel goddelijk
maar onhaalbaar!



Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende