Het
allermooiste was
liefde, aandacht, lekker
eten, gezelligheid, leren & schoonheid,
en 't ergste was vooral dus ook haat,
menselijke eenzaamheid,
honger & dorst,
dwang, geweld
& pijn.
De
rest bestaat
uit illustraties, illusies,
schijnbeelden, propaganda, reklame, lawaai
& vreselijke veel onzin. Het probleem is niet
de ene of de andere religie, maar de misvattingen
die mensen over van alles en nog wat erop
na kunnen houden
gedurende ons
leven
...
In
die zin
is er eigenlijk
maar weinig echt nieuws
onder de zon: het zijn nog steeds
al onze goede & slechte eigenschappen,
verworven domheid & kortzichtigheid die dit alles
kunnen doen veranderingen in nog meer hopeloosheid,
pijn & angst, en zo alles doen verdwijnen in nog groter chaos,
verwarring & 'duivelse mallotigheid'. G d staat voor onze o zo
menselijke positieve eigenschappen en kansen, terwijl
'de Satan' ooit het tegenovergestelde
belichaamde.
Het
enige wat
we als menselijke{r}
wezens nodig hebben is
een atmosfeer van vertrouwen en zekerheid,
hoopvolle interesse, een samenleving die alle vormen
van leven waardeert en doet opbloeien
en zorgvuldig leert onderhouden
om zo te bevorderen dat we
de echte natuur beter leren
kennen die in ons
aanwezig is en
ons overal
omringt!
Als
je alles
gaat afwegen tegen
elkaar en je woorden zo
als het ware op een goudschaaltje legt
dan komt het neer op leren waarderen van alles
waar we mee te maken krijgen van jongsaf aan:
als dat evenwicht uit z'n balans raakt is de beer los
en slaat het door naar ideologische hemelfietserij
& totale vernietiging van al wat leeft
in onderlinge afhankelijkheid
van elkaar.
Mijn
eerste twaalf
jaar waren tamelijk
rustig, vredig en kinderlijk speels al met
al, maar de daarop volgende woeste puberjaren
bestonden steeds meer uit onrust, verzet, grenzen opzoeken
en uitproberen in en buiten schooltijd, een onbedwingbare zwerflust
te voet {in the brain} & per fiets, lopend en liftend door al die tientallen
landen en streken tussen de Lage
Landen a/d Noordzee &
de Stille Oceaan
...
Wat
je dan
ontdekt onderweg zijn
vooral onze tegenstrijdigheden en
waandenkbeelden, de neiging tot die
vreselijke overdrijving van mensen met alles
waar we mee te maken krijgen: je kunt er als het ware
bijna alle kanten mee op? Daarom kunnen we dan ook niet
buiten 'n bepaalde voorlopige ordening
om echt vrij te worden?
Grenzen
zijn in feite
onze voorlopige leefregels:
je doet van alles en nog wat
op een bepaalde manier en dat moet niet ontaarden
in al teveel chaos & gewelddadige dictatuur, ziekte en vernietiging,
maar telkens weer
evenwicht vinden!
De 'joden'
zijn daar al ongeveer
zo'n drieduizend jaar mee bezig,
samen met al die andere heidenen,
hindoes, boeddhisten e.d. en christenen nu
ook alweer bijna tweeduizend jaar: moslims
hebben allerlei joodse, christelijke &
heidense invloeden omgezet
in hun sjaria met 1001
leefregels & voorlopige
inperkingen van vrijheid,
recht en onrecht:
geen wonder nu dan ook
dat dit alles zo nu en dan telkens weer
botst & beweegt: niets is hetzelfde
gebleven in die duizenden
jaren in al die veroverde
continenten, ruimte~
vaarten met koningen,
keizers, pausen, priesters
& politici!
We
maken er
dus met z'n
allen vaak een vreselijk
potje van dat alsmaar weer
op 't wereldse vuur staat
te borrelen &
te koken
...
De
damp slaat
er vanaf: zolang
je het vuur voedsel
geeft & telkens weer wat
toevoegt in die wereldpotten
vol planten, dieren en mensen,
oceanen en landmassa's zie je daar
dan ook steeds weer grotere & kleinere
aardbevingen & vulkaanuitbarstingen, opstijgende
giftige & zich her en der verspreidende gassen, wanhopige
bluspogingen en aanwakkeringen
tot i/d gekste uithoeken
van 'onze'
aarde
EN
binnenin ons. Ook myDi doet
daarvan verslag: ieder mydiertje
'op eigen wijze' &
'net ietswat
anders'
