"Ik heb helemaal niet de pretentie dat m'n boek nu
empirisch toetsbaar is: in de geesteswetenschappen bestaat er naast de empirische traditie ook nog de hermeneutische traditie; dáár draait 't níet om verklaren, maar om begrijpen? Óók voor de psychiatrie was die hermeneutische traditie ooit belangrijk, maar psychia-trie is steeds meer opgeschoven naar de empirische wetenschap! Àlles móet méétbaar zijn, zodat je het kunt classificeren: zo kan een psychiater objectief een diagnose stellen, zònder een patiënt echt te hoeven begrijpen? De wartaal die een waanzinnige spreekt wordt dan níet als iets innerlijks gezien, maar slechts als 'n uiterlijk symptoom van een ziektebeeld dat met medicatie bestreden kan worden!
Ìk wil de waanzinnige mens níet bestríjden, maar vooral begrijpen, en daarvoor met je dus eerst zijn táál kunnen ontcijferen?! Marok-kaanse jongeren met een religieuze achtergrond worden vaker gediagnosticeerd met psychotische stoornissen dan jongeren met een seculiere achtergrond: wanneer iemand een inrichting wordt binnengebracht met Verhalen over Allah, djinns/geesten & 't Boze Oog, zal de psychiater vanuit zíjn of háár seculiere wereldbeeld aannemenbdat die taal bij de psychose hoort!? Terwijl het vanzelfsprekende taal is voor iemand met een religieuze achtergrond! Je kunt in existentiële twijfel verzeild raken als het geloof in het diepst van je wezen zit, & je dan ineens in een [tótáál àndere] cultuur belandt waarin religieuze ervaringen nauwelijks [nog] een rol spelen & al helemaal niet meer begrepen worden."
'U wilt met uw boeken meer begrip voor de waanzinnige kweken in de psychiatrie: merkt u daar effect van?' "Na de publicatie van 'Pure waanzin' heb ik veel lezingen gegeven voor psychiaters, die daardoor de innerlijke ervaring van de waanzinnige béter begrepen. In een psychiatrische inrichting wordt een psychose als betekenisvolle ervaring genegeerd & bestreden. Tijdens hun psychose kunnen mensen vaak níet hèlder verwóórden wàt hèn beweegt, & als de psychose voorbij is, vergeten ze dat meestal maar veel liever. Enerzijds heeft dit te maken met angst en schaamte, maar 't vergeten wordt vaak óók door de psychiater áángemoedigd! Ìk hoop dat er ook door mijn boeken méér uitwisseling zal ontstaan tussen 'normale' èn 'waanzinnige' mensen!"
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende