Ik geloof 't wel!

DÀT
hangt ervan
af! PCC: Terwijl
G d aanspreken met Vader
nog wel iets hemels kan uitdrukken
(G d die volgens Velen nu eenmaal onze hemelse schepper is,
ÌS onze hemelse Vader met dat soort van woordgebruik), drukt het Aramese woord abba
'n veel intiemer relatie uit. In 't Aramees, de moedertaal van Yesjoea, is vader 'av' of 'ab'.
"Abba" is vrij ongebruikelijk. 't Wordt gebruikt in familieverhoudingen, door 'n zoon of dochter die de bijzondere band
met zijn/haar vader (Va/pa/pappie/daddy/ma/mam/mam-ma/mammie e.d. & moeder) benadrukt. G d aanspreken als 'Vader'
is in 't joods taalgebruik vrij uitzonderlijk. G d aanspreken als abba is zonder precedent. DÀT komt alléén voor in 't NOT:
't is 'n woord dat op de lippen van Yesjoe ('bestorven' lag, & via Sja'oel Paulos zo'n 10/20 jaar later is doorgegeven aan alle christenen 'uit de heidenen'?! De bijzondere familiariteit en intimiteit die in het abba besloten ligt - fysieke vader & (aller)nauwste bloedverwant - kunnen we ook terugvinden in 't volgende gebed van Yesjoea vlg. 'Marcos'
in Matai 12:25-30 (je kunt met 'rondzendbrieven' &
'euangelies' bijna alle kanten op die je zou
willen 'propageren' in
1001 'sekten'
e.d.)

IN DIE TIJD NAM YESJOEA HET WOORD: 'IK DANK JOU, VADER, HEER VAN HEMEL EN AARDE, OMDAT JIJ DIT VERBORGEN HEBT VOOR WIJZEN EN VERSTANDIGEN, EN HET ONTHULD HEBT AAN EENVOUDIGEN. JA, VADER, ZO HEB JIJ HET GOEDGEVONDEN. ALLES IS MIJ DOOR MIJN VADER IN HANDEN GEGEVEN. NIEMAND KENT DE ZOON BEHALVE DE VADER, & NIEMAND KENT DE VADER BEHALVE DE ZOON, EN IEDER AAN WIE DE ZOON HEM HEEFT WILLEN ONTHULLEN. KOM ALLEN NAAR MIJ TOE DIE AFGEMAT ZIJN EN OVERBELAST, EN IK ZAL JE RUST GEVEN. NEEM MIJN JUK ('yoga' OP JE EN KOM BIJ MIJ IN DE LEER, OMDAT IK ZACHTMOEDIG BEN EN EENVOUDIG VAN HART, DAN ZUL JE RUST VINDEN VOOR JOUW ZIEL. WANT MIJN JUK ('bespanning' IS ZACHT EN MIJN LAST LICHT!'

Deze fascinerende tekst begint als een dankgebed van Yesjoea maar verandert naar het eind toe in een uitnodiging tot gebed aan allen ...

Deze relatie tussen Zoon (van 'n 'ongehuwde moeder' & Vader ('i/d hemel' is hier ZÓ intiem als maar zijn kan zodat G d & Yesjoe niet meer te onderscheiden zijn? 'Mijn juk is zacht & mijn (be)last(ing) is licht' ~ wie spreekt hier? 'Kom allen naar mij toe die afgemat zijn en (over)belast, em ik zal je rust geven' ~ is 'ik' hier YEHOSJOEA (g d redt!) of 'de Vader'? Op deze plaats, in DÌT 'gebed', is 't onderscheid tussen die Vader & die Zoon 'verdwenen'! [En wel JUIST in 'n tijd van binnenlandse spanningen, burgeroorlog, massaontslagen, onrust & rebellie, terroristische aanslagen, verzetsbewegingen, grote rijkdom & schrijnende armoe!]! DÁÁRMEE is de vraag gesteld of de afstand die Yesjoea tussen hemzelf & g d overbrugt door deze ervaring van abba, nu voortaan óók door de gelovige 'christen' zo ook kon &
kan worden 'overbrugd'!?! Yesjoe nodigt zijn leerlingen (volgelingen, discipelen, vrienden, kameraden) weliswaar uit om G d als Vader aan te
roepen: 'Onze Vader die in de hemel(en) is ...' vlg. Matai 6:9, maar G d als abba aanroepen & 'beleven' ligt nog (wel even) nog 'n brug verderop? Maar 'de weg daarnaartoe is door SP kort daarop wel geopend!. Wat mij betreft gelooft ieder wattie wil (zonder kwaad te doen of anderen tot iets te dwingen wat ze niet willen. Enig onderscheidingsvermogen is dan mooi meegenomen) als ik me niet vergis ...