ik ben je vriend {re: primitieven? 6-3-'04}
*
de heer
deed mij verblijven in de dood
van al wat ik deed deugde er niets
mijn vrees was sterker dan mijn hoop
rijkdom was mij als een brandend vuur
uit vrees voor armoede sloot ik mijn goederen
veilig op
*
ik heb van alles gezien
maar niets bleek van waarde
ik begreep dat de wereld illusie was en de hemelem waande ik bedrog
ik riep om kennis
maar er was geen stem die mij antwoordde
al het geschapene sloeg op de vlucht en ik bleef alleen over
ik probeerde me nog enigszins een beeld te vormen van mijn werken
maar daar bleef niet veel meer van over dan een herinnering
niets gaf me nog houvast
tenzij de barmhartigheid van g*d
*
deze vroeg mij:
waar is je kennis?
en ik zag slechts vuur
hij vroeg mij opnieuw:
waar zijn je werken?
en weer zag ik slechts vuur
toen ontsluierde hij mij de kennis van het ENE dat alles omvat:
het vuur doofde
hij sprak tot mij:
IK BEN JE VRIEND!
en ik voelde mij gesterkt
weer sprak hij:
IK BEN JE KENNIS!
en hij ontsloot mij mijn lippen
hij fluisterde:
IK BEN DEGENE DIE JE ZOEKT!
en ik keerde terug
tot het leven
*

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende