I spy with my little eye ...

Zo'n 1600 jaar na Sjapochap bracht onze eigen Coccejus nog eens extra naar voren dat de decaloog voor de christenen tot 't genadeverbond behoorde dat twee 'bedelingen' kende: het oude verbond, dat zich uitstrekte van "Adam" tot "Christos" & het nieuwe verbond vanaf Christos. Vervolgens bracht Cock ook in 't oude genadeverbond 'n cesuur aan. Die meende hij gelegen te zijn i/d afval v/h volk Israel na de zonde met 't gouden kalf, waarbij Mosjeh na z'n terugkeer v/d berg Sinai de twee stenen tafelen had verbrijzeld.

De eerste versie v/d stenen tafelen waarmee Mosjeh was verschenen na de exodus uit het Egyptische
slavenhuis, rekende Cock tot 't genadeverbond, de 2de versie daarvan & de daarna gegeven ceremoniele wetten beschouwde hij als behorend tot 't "werkverbond". De nieuwe stenen tafelen stonden volgens Cock in 't teken van Gods straf & stelden de godsdienst van Israel onder 't negatieve beginsel v/d 'geest der dienstbaarheid tot vreeze'.

Toegepast op het sjabbatsgebod betekende dit, dat de ceremoniele kant van dit gebod behoorde tot 't werkverbond, dat afgeschaft diende te worden. Dat het sjabbatgebod ook tot 't genadeverbond behoorde, betrof alleen de morele zijde van dit gebod, welke opgevat moest worden als 'n typologische verwijzing naar 't werk v/d Verlosser in z'n Opstanding & naar de daarin geschonken rust voor 'gelovigen'.

En zo zie je maar weer eens hoe men in alle twintig eeuwen sinds Yesjoea's driejarige optreden eindigend met zijn kruisiging druk doende is geweest met praktisch ALLE mydibijbelverhaaltjes tussen de schepping in Genesis & de apocalyps in de Open-baringen, om die op elkaar af te stellen & aan te passen aan het verleden, het heden & de toekomst.

De hele Westerse wereld is gepokt & gemazeld met Joodse verhalen over goden, godinnen, G d, duivel{s}, engelen, oer- & aartsvaders {& moeders} & de diverse profeten, culminerend in de geboorte & 't optreden van Yehosjoea haNatsri ergens rond het jaar dertig na zijn verschijnen!

Blijkbaar hebben mensen de grootste behoefte aan houvast, zekerheid, verklaring, interpretatie van talloze variaties t.a.v. 't eigen leven dat barstensvol zat met losbandigheden, onzekerheden, gissingen, monomane verklaringen & opgedrongen wetten ...