I: me & mahself spelen verstoppertje ...

*

ER
gaat toch maar niets boven
voelen, denken en doen
{& 'aanverwante bezigheden'}
voor een simpele bonobohomochimpoerangoetang
als ik eigenlijk ben:
gevoelens zijn per slot van rekening
bekende trouwe bondgenoten
EN
engelachtige gidsen
op weg naar het nog onbekende ~
denken gaat ook bijna vanzelf
EN
maakt me bewust van
WAT ik aan het
DOEN ben ~
eten, drinken, spelen en werken &
'rondzwerven' als de 'geest g ds' over de wateren ~
nog steeds chaotisch en over diepe duistere afgronden
maar tegelijk ook 't goede genietend
en het kwade
'verwerpende'?

~*~

Erwtensoep
met rijst en vers zelfgebakken brood,
knoflook & ui, kruidig &
HEET!

~!@!~

Nog een
klein stukske P.M.
trouw door te lezen uit de mond van M.B. & de hand van P.H.S.:
zoals gezegd en opgeschreven ~
als je goed leest,
wordt er veel [meer]
duidelijk?!

Mondriaan
breekt hier dus een lans
voor abstracte kunst
[ten tijde van de "Eerste Wereldoorlog"],
DIE zou namelijk de enige kunstvorm zijn
die een kosmische, universeele
schoonheidsbeleeving
tot stand kon
brengen?

WAAROM
juist
ABSTRACT?

Omdat
elke concrete voorstelling altijd naar iets individueels verwijst,
en het de bedoeling van theosofische kunstenaars is om iets universeels te maken!

DAAROM
zijjn natuurlijke vormen & kleuren ook niet [meer] bruikbaar,
en dient de kunstenaar zich te beperken tot de rechte lijn en
de primaire kleur.

En WAAROM juist UNIVERSEEL?

Een schilderij van M.
kan twee doelen dienen.
Het probeert een representatie te geven van de werkelijkheid
ACHTER de gewone werkelijkheid.
Net als natuurkundige is M. op zoek naar
de basisvormen van
onze wereld!

Dat hij
met die vlakken
niet zo gek zit,
merk je pas goed als je
boven Nederland
vliegt?

Bert Schierbeek
schreef daar een mooi
gedichtje over:

'vlieg ik/over Holland/zie ik/Mondriaan/liggen tussen/sloten, kanalen/
en heggen ligt hij/rustig/in zijn eigen schilderij'.

Een ander doel kan zijn
om een representatie te geven van een spirituele
waarheid?

DIE
ligt NIET buiten ons,
niet 'achter' de werkelijkheid,
maar IN ons!

Binnen dat doel
zijn de vlakken een verbeelding van de hoogste spirituele waarheid,
waarbij tegengestelden van belang zijn,
harmonie, of 'OERVERHOUDINGEN'
zoals M. dat zelf
noemt ...

En
DEZE verhoudingen,
zo stelt M., zijn zowel in de natuur als in onze geest
onderhevig aan dezelfde,
universele
OERWETTEN!

Ik denk
[aldus M.B.]
dat Mondriaans werk die twee doelen tegelijk dient:
DAT sluit aan bij de theosofie, want als je erin slaagt om met een schilderij
de werkelijkheid achter [en IN] de werkelijkheid weer te geven,
en tegelijkertijd de diepste spirituele waarheid uitdrukt,
DAN heb je de kloof tussen materie en geest
gedicht?

SLAAGT M. daarin?

In ieder geval
is zijn zoektocht in de kunst hierdoor gevormd,
en het is absoluut de moeite waard om zijn werk in DIE context
te onderzoeken!

HOE?

Door
na te gaan
of hij in zijn schilderij
evenwicht heeft
bereikt ...

Hoe beoordeel je of 'iets' in evenwicht is?

Je kunt
de vlakken in een schilderij bijvoorbeeld zien alsof ze een gewicht hebben: als je dat doet, raakt het schilderij dan
UIT evenwicht?

Datgene wat lijkt & schijnt is lang niet altijd dat wat 'is'!

Als je
gewicht aan kleuren toekent
[lichter & zwaarder] DAN krijg je een Ander
Evenwicht ...

Een
Andere Manier
om het 'evenwicht' in een schilderij te onderzoeken
is te kijken naar de [onderlinge] verhoudingen:
vaak ga je dan op zoek naar de 'orde en regelmaat'?
Je gaat langzaam met je ogen over het schilderij en je vraagt je af
of je bepaalde lengtes terug ziet komen,
of bepaalde verhoudingen tussen
lijnen ...

Het
zou kunnen
dat je dan ontdekt
dat er inderdaad balans in een schilderij is,
ZONDER dat er sprake is van [gebruikelijke]
ORDE.

Want je ziet
dat M. die balans niet heeft bereikt door gebruik te maken
van identieke rechthoeken of
symmetrie ...

En dan heb je ook nog de kleuren?

PRECIES! [GENAU!}
Wat zou er gebeuren als in plaats van de primaire kleuren
tertiaire kleuren zouden zijn gebruikt?

OF
als je MEER vlakken zou inkleuren
zoals hij ook wel in eerdere schilderijen
deed?

Waarschijnlijk
zou het schilderij aan helderheid
verliezen.

En die helderheid
geeft juist een gevoel van
ruimte.

Want
DAT is zo bijzonder
aan DIT [Compositie Nr. III in Rood, geel en blauw uit 1937] werk:
er is geen diepte, maar WEL
ruimte!

Had hij eigenlijk wat tegen diepte?

OOK DAT
uitgangspunt voert terug op de theosofie:
theosofie streeft naar universele broederschap ~
dat betekent dat mensen
NIET [meer]
BOVEN of 'onder',
VOOR of 'achter'
elkaar staan ...

DIT
probeerde M. tot uitdrukking te brengen
door het vlak dat plat is
ook plat te
houden.


#


p.s.

ik herken
dit 'principe' voor mijn gevoel
ook terug in mijn manier van tekenen,
lezen, schrijven en werken:
praktisch ALLES is 'gelijkwaardig'
en 'van belang &
betekenis' ~
ELK woord,
elke momentele mensbeleving,
elk lied en elke individuele dans die wij [ook]
in mydi verrichten
is van 'evengroot belang',
net zoals elke steen
[en berg] en
iedere korrel zand [iedere gedachte]
niet MEER of 'minder' kan zijn
dan de wolken in de wind
die over de 'chaos' van 'de schepping'
waaien sinds oorspronkelijke
'oertijden' ...

Meer
dan
40 jaar geleden
noemde ik dat:
altijd
is overal
& NU =
HIER &
jij = ik = jij = hij = zij {WIJ}
& wij zijn samen met andere planten
en dieren DEEL
van een groot geheel ~
maar DAT 'ontaardde' [a.h.w. 'psychelischerwijze'] in bladzijden VOL met
woorden achterelkaar en schriftenvol associaties:
WEL handig, verstandig & betekenisvol ONDER het voelen/denken/schrijven,
maar voor 'een ander' praktisch
'onleesbaar'?

't Kan
verkeren:
NU haal ik het niet meer in m'n hoofd
om nog ZO te
'werken'?

Maar 't princiep BLIJFT waardevol:
elke korrel zand [every piece of stardust] is een universum 'op zich'
en tijd & eeuwigheid ballen zich IN ONS samen
tot menszijn & VOORAL [hopelijk]
permanente
'menswording'
?

~#~













~#~