i'll love you till the day i die {& beyond that}?!


WAT
is opgetekend
is natuurlijk maar
een minifractie van datgene
wat we niet vermelden maar
voetstoots aannemen als vanzelfsprekend bekend aanwezig.
Heel ons leven lijkt soms wel een voorspel
op dat wat aan het komen is
maar nog niet
[en nooit!]
helemaal
daar
...

EN
onze aanwezigheid
blijft meestal beperkt tot
verkennende bezigheden van boy~
& girlscouts
in spe?

HOE
dan ook:
al onze woorden,
begrippen, zinnen en zinspelingen
blijven voorafgaand aan iets wat wellicht/misschien wel nooit
echt 'komt' maar wel zich
doet gelden in
ons brein!

ALLES
is 'er'
dus alleen maar
tijdelijk, voorlopig, aanvankelijk
en bij benadering
ongeveer
"ZO"?!

WE
kennen nu
eenmaal niet het
'hele' mydiverhaal:
ons lezen en schrijven
blijft altijd
'onder~
weg'
...

NOOIT
is er dan
ook iets 'definitief' "AF":
het blijft altijd het beschrijven en [mee]beleven
van een 'proces onderweg', een voortzetting van wat in aanvang aanwezig was en een nooit helemaal 'klaarkomende' mensheid die ontstond uit planten en dieren en op weg is naar 'de rest van het heelal' [wat dat ook maar moge inhouden, betekenen of onvoltooid blijven]: niemand die het 'weet'!
En steeds weer opnieuw zijn er weer mensen geweest die over gebeurtenissen hebben verteld en geschreven of er anderszins 'iets van hebben gemaakt' dat al of niet min of meer
'overeenkomt' met wat er was en is,
of gaat komen en mogelijk
'op komst' is &
'blijft'
...

WAT
maakt onze
geschiedenis uit en
wat zijn hoofd- of bijzaken?
Zien wij 'de' werkelijkheid of een flauwe illusionaire vertekening van 'wat lijkt te zijn'?
Zijn het natuurwetten of onze verbeeldende taalspelletjes die onze ervaringen bepalen
en in hoeverre komt het Ene voort
uit het Andere?

KUNST
heeft de
pretentie om te
zeggen: "Ja, DAAR
gaat het [eigenlijk] om!" of "KIJK 's wat MOOI!"
"Voor wie ik liefheb wil ik heten" & "Noem mij, bevestig mijn bestaan?"!
Ook daar zit allerlei 'voorlopigs' in over 'onze geschiedenis' & 'de liefde',
het onbegrip, de haat en alles wat er ook maar in meespeelt van datgene
waar we ons bewust van zijn: een 'fractie'! HET basisgevoel dat ieder mens nodig heeft,
is zoiets als: "Natuurlijk BEN ik 'er', en het is niet zo
dat ik 'er' net zo goed niet had kunnen zijn?"
Dat gevoel is er niet automatisch
en je kunt het jezelf niet geven
of zomaar aanschaffen bij
de winkel op de hoek
of elders in een ver
land of in een
andere
tijd
...

DAAR
is iemand
anders voor nodig,
iemand die jou 'bevestigt
in jouw 'eigen'
bestaan
...

OM
onze gevoelsmatige
reacties op het
'geboren worden, leven, verdwijnen'
een beetje beter te kunnen plaatsen hebben we
dan ook meest aan 'theorie' nodig, of een andersoortig vermoeden
omtrent de zin van ons bestaan en het idee van: "Wat doe ik
hier nou eigenlijk
[voorlopig]!

EEST
maar even
naar de wc!
Daarna zien we het
[indien er sprake is van aanwezigheid]
wel weer verder?
Tot straks of
later
...

~@~
blozen
engel
cool!

25 jun 2007 - bewerkt op 05 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende