human touch



~@~



G d
houdt de wereld niet bijeen,
OOK ALLAH niet, geen enkele religie doet DAT,
tenzij ze als de enige getolereerde wordt wordt toegelaten,
maar DAT is weer [alweer!] een toekomstvisioen
ZONDER toekomst!

WAT
houdt dan WEL bijeen,
of BESTAAT 'zoiets'
niet?

De Verlichting
zocht het alle mensen verbindende element in het verstand.
Verstand hebben alle mensen, en je kunt er dus altijd en te allen tijden een beroep op doen.
De Verlichtingsfilosofen [en theologen] kwamen erbij, omdat ze het woord met een hoofdletter zagen staan: Verstand, 'het hogere in de mens'.

De Griekse wijsheid,
dat het verstand jou zegt 'wat goed is',
rommelt nog wat na: zonde is onwetendheid,
wie zijn of haar verstand gebruikt,
zondigt niet?

Maar een mens moet,
stel dat men WEET wat men BEHOORT te doen,
het goede ook nog eens echt WILLEN,
en DAAR liep de Verlichting
overheen
...

Op Kant na
[op z'n kantje],
die de Rede [let op de Hoofdletter]
opvatte als een gebiedende stem
in de mens.

ALS
'n mens
de Rede
gehoorzaamt,
is hij juist van
goeden
wille
...

Maar LUISTERT
elk mens naar de Rede,
eenvoudig omdat hij
'n Rede heeft?

Ik zie
een ANDER
Verbindend
Element.

De stem
die een mens hoort is NIET zijn EIGEN Rede,
de stem komt vanbuiten, al wordt 'het'
vanbinnen
gehoord.

"HET"
is de 'sprake'
[laten we het zo maar even noemen]
die al dan niet hoorbaar uitgaat van mensen om ons heen,
die ons nodig hebben.

"SPRAKE" is:
zich aangesproken voelen door een ander mens,
die vanwege de toestand waarin hij/zij/het verkeert,
ons NODIG heeft.

DIE 'sprake'
of aanspraak overkomt mensen omdat we mensen zijn,
en ze heeft het gewicht van een onvoorwaardelijke
CLAIM!

In ons
gangbare spraakgebruik:
een ervaring met het karakter van transcendentie,
er gaat NIETS
bovenuit.

HET Enige
wat er toe DOET,
het enige wat GEEN matter of indifference kan zijn,
wat ALLE religieuze passies, wat tot en met de passie voor G d zowel als ALLAH te BOVEN gaat,
is de onrustig makende ervaring dat er mensen in de buurt zijn
die op ONS zijn aangewezen.

ALLEEN
als g d of allah een Andere Naam voor dezelfde ervaring betekenen,
alleen DAN is hun gewicht gelijkwaardig
aan deze oerervaring.

Wat van 'n Staat 'n civil society maakt
[de vraag van g d aan Kain; WAAR [en wie] is jouw naaste, je broer?], IS,
met andere woorden als het ware bij wijze van spreken en schrijven,
NIET de religie, NIET een ideologie, nog wel het MINST een staatsideolgie,
maar een REALITEIT die zich voltrekt daar
WAAR MENSEN ZIJN.

DAT
is [ook] een interpretatie,
zeker, maar wel eentje met goede papieren:
ze vereist GEEN dogmatiek, al mag die [ook wel] erbij,
GEEN Religieuze Hoogstandjes,
want ze is zelf religieus
van aard.

'n Soort geloof?

Ja,
maar niet [meer] in leerstellige 'waarheden',
maar in een onverwoestbare, zichzelf presenterende norm,
die als cement functioneert tussen mensen en groepen van mensen [planten & dieren].
"Geloof" dus als MOED voor morgen
en overmorgen.

De ervaring van
de 'sprake zonder woorden'
is in mijn ogen wat bij Goethe dan ook heet 'was die Welt im innersten zusammenhaelt'!
Ze maakt mensen tot mensen, in onderscheiding van dieren:
mensen zijn aanspreekbaar en aansprakelijk,
en DAT als EFFECT van zich
aangesproken
voelen.



~@~
13 jun 2006 - bewerkt op 23 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende