Hullie wullie zullie: van hiero tot daro and back!

Eigenlijk ben ik, voorzover ik weet, m'n hele leven al erg gelukkig geweest, inclusief de dieptepunten ...

Wat waren de eerste herinneringen? Iets met een zonnige tuin en me thuis voelen op aarde, nieuwsgierig.

Iets met kleuter- & lagere school, heel vaag, en dan rond de twaalf jaar veel meer & 'helderder dromen'!!

Onder die oppervlakte van toen moet zich alles al verzameld hebben wat ik ben geworden, maar het lijkt te zijn 'vergeten' of alleen toegankelijk in flarden & kleine stukjes die een sterker indruk nalieten tot nu?

Waar ik de laatste jaren mee bezig ben, is vooral 't invullen van nog ontbrekende stukjes legpuzzle ...

Terug dus maar weer naar tweeduizend jaar geleden met horten en stoten om 't heden beter te snappen.

't Einde v/d misjna & 't eind v/d Romeinse opperheerschappij: het 'definitief' uiteengaan van de wegen ...

Net als na die eerste opstand
eind jaren zestig v/d eerste eeuw
was ook na de Bar Kochba-opstand het nieuwe begin weer eens vreselijk moeilijk,
NOG
moeilijker, omdat de omvang van de verwoestingen veel
omvangrijker was. Daar kwam nog bij, dat de Romeinen na die tweede opstand van rond 130
hun geduld met de Joden in hun Romeinse provincie definitief verloren hadden.
Elke herinnering aan het jodendom in 'n eigen land moest uitgewist worden,
om nu eindelijk voor eens en voor altijd rust in deze oostelijke grensprovincie te scheppen,
die voor de Romeinen als grensprovincie van groot belang was. Terwijl met de nieuwe stad,
die na Bar Kochba gebouwd werd, en met de nieuwe naam,
Colonia Aelia Capitolina,
de herinnering aan het voormalige middelpunt v/h joodse volk & de joodse religie,
YEROESJALAYIEM,
volledig vernietigd moest worden,
kreeg in deze tijd ook de voormalige Romeinse provincie
JUDEA
een nieuwe naam:
SYRIA PALAESTINA.
Men knoopte daarmee aan bij de naam van een volk,
dat al reeds eeuwen eerder uit deze landstreek
verdwenen was: Palestina,
land van de Filistijnen!

'n Nieuw
begin werd verder onmogelijk gemaakt
door een na de Bar Kochba-opstand uitgevaardigde anti-joodse politiek:
de uitoefening v/d joodse godsdienst was praktisch verboden.

Het verbod op de besnijdenis werd vernieuwd,
maar ook het opzetten van scholen, het bestuderen van de tora en 't in bezit hebben van een
torarol werden met de dood bestraft.

Honderden gelovige Joden,
waaronder een groot aantal geleerden & hun leerlingen,
stierven de martelaarsdood en pas bij de dood van
HADRIANUS
in 't jaar 138 werd de anti-joodse wetgeving, in ieder geval in deze radicale vorm, opgeheven.

Nadat Judea aldus was verwoest,
werd het centrum v/h jodendom verplaatst naar de noordelijke provincie Galilea,
die tijdens de Bar Kochba-oorlog ongedeerd was gebleven en die de reputatie van een geestelijk onderontwikkelde provincie genoot
...

Zoals na de ondergang v/d Tweede Tempel
het tot dan toe onbetekenende
YAVNEH
roem en aanzien verkreeg,
zo werd na de Bar Kochba-oorlog 't tot dusverre volkomen onbekende
OESJA
in Galilea in de buurt van
SJAR AM
~ tegenwoordig een ruineheuvel ongeveer 15 kilometer ten oosten van Haifa ~
gedurende korte tijd
HET
middelpunt v/d joodse wereld.
In Oesja kwam na de opheffing v/d anti-joodse wetten in circa 140 NC de rabbijnse leiding bijeen
& hier stichtte men met goedkeuring v/d Romeinen 't
sanhedrin,
't hoogste joodse gerechtshof & daarmee 'n halfautonome joodse regering.
De voorzitter van 't sanhedrin werd Sjim'on Ben Gamliel. zoon van rabban Gamliel van Yavneh &
naar den bloede i/d vierde generatie nakomeling v/d stichter v/d rabbijnse geleerdheid,
HILLEL de Oudere.
Het leerhuis van Oesja zorgde voor de vastberadenheid om verder te gaan
op 't punt v/d Bar Kochba-oorlog,
stil was blijven staan
...

't Leerhuis
gaf gestalte aan joodse normen,
die 'n generatie later met de voltooiing v/d Misjna hun eerste
hoogtepunt bereikten.
DAT
is dus voor mij ook
als 't ware bij wijze van spreken & schrijven
't zoveelste 'station' tussen 'paradijs' & 'apocalyps': als we
uitgaan van 'n visie op verleden, heden & toekomst vallen alle stukjes van legpuzzles
ogenschijnlijk beter in elkaar ~ bepaalde vermoedens
omtrent ons 'begin' genereren 'n 'vervolg' & 'n mogelijk 'einde' zodat al
wat we weten & nog willen weten op z'n plaats kan vallen
om beter te kunnen verwerken,
volledig te verteren &
NU
te 'hergebruiken'!