Huisinrichting

Toen ik in mijn puberteit zat, ging ik mee naar de Vrije Markt in Cuijk met mijn moeder en stiefvader. Veel troep, weinig interessants. Bij één verkoper werd ik geprikkeld. Er stond een hele inrichting voor een typische jaren 50 Amerikaanse diner. Een jukebox, een tafeltje, een bar met barkukken, stoeltjes. En natuurlijk de bekende rood met witte bankjes.


Ik woonde toen nog niet eens op mezelf, maar ik was verliefd. Dit vond ik práchtig. En ik zei: als ik op mezelf ga wonen, dan gaat mijn keuken deze stijl krijgen.
‘Dan moet je daar ook wel de ruimte voor hebben,’ zei mijn moeder.
En ik dacht: onzin. Kan best. Maar ze had gelijk. Mijn eerste woning was een bovenwoning, die je via de keuken binnenging. De keuken was op zich best ruim, maar er was geen ruimte voor een diner booth, omdat het een doorgang vormde naar de woonkamer.

Toen ik daarna op vakantie naar Amerika ging, en af en toe ook echt dit soort diners tegenkwam – al zie je ze nauwelijks meer – smolt ik weer. Ik vind de stijl gewoon écht heel erg gaaf.

Mijn tweede woning, het huis waar ik nu woon, heeft precies hetzelfde probleem als mijn eerste: je komt via de keuken binnen. En de keuken is een stuk kleiner dan de vorige keuken. Ook hier gaat een diner gewoonweg niet werken. En dus verdween deze droom weer naar de achtergrond.

Ik kocht wel een Lego Diner. En elke keer als ik het op tv zag, zei ik: ‘oooh als ik ooit de ruimte heb, dan gaat dit er komen.’

Laatst gingen we kijken bij een woning. Mijn vriend zei: ‘als je deze woning krijgt, ga er dan ook eens iets van maken waar je écht blij van wordt. En niet een bij elkaar geraapt zooitje.’ En hij opperde het idee om bijvoorbeeld toch eens geld te stoppen in het kopen van een diner set. De woning had een mooie uitbouw, waardoor je een hoek had waar een diner set echt prachtig zou staan. En ik zag het al helemaal voor me. Mijn vriend vroeg ook nog toffe ideeën aan. Op een markt kocht hij zelfs een lampje in de vorm van een papegaai voor me, omdat ik al voor me zag hoe die dan op de tafel bij de dinerset zou komen.
Maar ja.
De woning ging aan mijn neus voorbij. Ergens is dat goed – de huur was echt heel erg hoog en eigenlijk heb ik dat er gewoon niet voor over.

Vorige week kwam ik terug van een hele fijne schrijfweek. En van de week zat ik, op mijn bank, om me heen te kijken. Ik ben gewoon écht niet happy met dit huis. En ik dacht over de woorden van mijn vriend: misschien moet ik inderdaad gewoon echt eens gaan investeren in dingen waar ik blij van word. Zorgen dat mijn huis wél leuk wordt.
Waarom zou ik wachten tot ik een nieuwe woning heb? Het kan, gezien de huidige woningmarkt, nog wel even duren tot het zo ver is.
En ik bedacht me: misschien moet ik gewoon een diner set gaan kopen. Dan zou hij bijvoorbeeld op de plaats van mijn huidige eettafel kunnen staan.
Al besefte ik al snel dat hij daar niet mooi zal staan. En dat het kopen van een dinerset gaat betekenen dat de volledige inrichting van mijn woonkamer anders moet. En ik vind dat lastig: ik zie het dan niet goed voor me hoe het dan wél passend kan worden.

Maar gelukkig heb ik een vriend die echt van decoreren houdt. En die ook geweldige ideeën heeft als het gaat om huisinrichtingen zijn die anders zijn dan zijn smaak. Hij snapt wat iemand mooi vindt en wat bij iemand past. En hij is in staat om met dingen te komen, die anderen niet direct zouden durven of bedenken.
Hij deelde al een aantal ideeën met me. Wees me op meubels die ik eigenlijk totaal niet gebruik (zoals een televisiemeubel terwijl de televisie al weg heb gehaald). En ik ben er sindsdien enthousiast over. Een dinerset komt bij de plek te staan die ik echt mooi vind. Een plaats met een prachtige achterwand. Tijd om daar nog meer een eyecatcher van te maken.
En qua kleur wil ik niet voor de rode variant gaan, omdat ik juist heel bewust voor lichte groene en blauwe tinten in huis. Die kleuren helpen me met mijn gemoedstoestand. En daarom denk ik dat de Turquoise variant nog beter in mijn huis zal passen.



Dit weekend gaan we de eerste ideeën echt concreter maken. En ik merk hoeveel het met me doet: voor het eerst in lange tijd heb ik weer iets om naar uit te kijken. Dit wordt een gigaproject. En daarom ben ik vandaag al een beetje begonnen met opruimen in mijn huis. Er moet véél worden gedaan en ik raak snel overwhelmed. Maar, de eerste stappen zijn gezet.
En dit weekend gaan we vast met een prachtig plan komen. Ik heb er zin in!
17 sep 2021 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Nightdream
Nightdream, vrouw, 36 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende