hoe sterk waren die eenzame fietsers in de donkere

tijden van die dagen voor kerstmis?

"Krankzinnig gezond"
om je meer dan 62 jaar nadat het allemaal gebeurde
weer eens een nacht wakker te laten houden door wat er ongeveer
in dat laatste oorlogshalfjaar gebeurde
tussen september 1944 &
januari 1945?

En de jaren daarvoor en daarna:
want van het ene komt nu eenmaal het andere:
dat blijkt heel duidelijk!

We hebben het al eerder en vaker gehad
over 't strafkamp Erika bij Ommen in de tweede helft van 1942.
Over Jiddu Krishnamurti & allerlei andere grotere & kleinere stromingen
die zich deden gelden in die allereerste helft van de vorige eeuw
en ook wat daar weer aan voorafging.

Als je eenmaal ergens begint
kom je vanzelf terecht bij de voorgeschiedenissen en wat daar allemaal op volgde?
Hoe zou je anders nog het verband kunnen zien tussen wat er allemaal is ontstaan & [half] vergaan!
Als je eenmaal begint met het lezen van boeken over mensen in verschillende tijden op andere plaatsen, dan kom je vanzelf weer bij jezelf uit
en omgekeerd!

De Duitse bezettingsmacht
met haar diverse zwaarbewapende eenheden
wist heel goed dat op de Veluwe vele verzetsgroepen huisden en er ook veel onderduikers & gestrande geallieerde militairen waren verborgen inclusief wapenopslagplaatsen en allerlei onderlinge spanningen tussen tegenstanders en voorstanders van bepaalde regeringsvormen met aanverwante religie,
ideologie & onverschilligheid, angst & vrees, vrijheidsstrijders, terroristen,
verzetacties, terreur & antiterreurmachinaties van alle betrokkenen
die ermee te maken kregen of ze dat nu wilden of niet
op de fiets, lopend, in de trein &
ook thuis?

Dat dit juist op de Vale Ouwe zoveel voorkwam
had dus diverse oorzaken & wie weet was het bijna 2000 jaar daarvoor
"tussen 30 & 300 na Christus" ook wel een beetje 'zoiets' net als in Israel toen die
Romeinen de boel hier & daar ook {& waar eigenlijk niet?} wat meer aan 't beschaven & verhandelen
ook waren met hun legioenen vol van salve's & salvo's van 'fuehrers'!

Het is altijd wel goed toeven in bosrijk, dun bevolkt gebied dat zich uitstekend leende voor onderduikers e.d. In die 2000 jaar heeft zich hier & in de streken rondom heel wat afgespeeld aan oorlogshandelingen.

Op 5 september 1944 ["Dolle Dinsdag"] was nog 's extra gebleken dat de Veluwse bevolking grotendeels anti-Duits was, de staking van NS-personeel op 18 september veroorzaakte 'n nieuwe golf onderduikers & na het mislukken van de op 17 september begonnen operatie Market Garden {de luchtlandingen rond 't stadje Arnhem om de Siegfriedlinie te omzeilen} waren er ook nog eens veel geallieerde militairen door de verzetsmensen rond Arnhem opgevangen over de gehele Veluwe: het had wel iets weg van Irak & Af-ghanistan, Bagdad/Babylon & de streken tussen Herat, Kandahar & Kaboel!

Een halve mensenleeftijd van verschil op allerlei gebieden, dat wel, en met al die gekke avonturen
daar tussenin in Korea, Boedapesjt, Berlijn, Praag, Congo, Griekenland & Turkije, Zuid Amerikaanse & Zuid Oost Aziatische landen enzovoorts.

Oorlogen
& geruchten van oorlogen bij de vleet,
onophoudelijk & de ene crisis na de andere op divers gebied! Migranten, emi- & immigranten, vluchtelingen overvol met mannen, vrouwen & kinderen uit allerlei heel verschillende landen, DDT & ABC, voedseltekorten, penicilline, TBC, rakettenspecialisten aan beide zijden van het IJzeren & Bamboe Gordijn, dekolonisaties, demonstraties, mobiele eenheden,
martelaars & gijzelaars
bij de vleet!

Om dus hun positie in dit gebied
iets beter te kunnen handhaven werd per 1-11-'44 't Bataljon Helle overgeplaatst van Amersfoort naar Nieuw Millingen. De opdracht van het Bataljon Helle was dan ook om de Veluwe te zuiveren van geallieerde parachutisten & piloten & partizanengroepen
nog wat verder te bestrijden en
uit te roeien.

Zoiets wat we tegenwoordig dan ook wel search & destroy zouden noemen.

Dit Bataljon,
ook bemand door veel Hollandse SS-ers,
stond onder commando van Sturmbannfuehrer Helle.
Zijn adjudant was Unterstrumfuehrer Naumann
{die op 1-10-2000 "anoniem" met zijn vrouw
de herdenking van de slachtoffers
van de Putter razzia
bijwoonde!}!

De staf
kwam in Hotel "Bos & Heide".
Het bataljon dat van 1-11 tot 17-12-'44 op de Veluwe verbleef bestond uit de compagnieen 5, 6 & 7 {in-gekwartierd rond het Uddelermeer waar ooit de laatste Nederlandse gletsjer smolt voor zo'n 8000 jaar} &
compagnie 8 ondr Hauptmann Hink
{gehuisvest in Meerveld}?

In de zes weken
dat deze Hollandse SS-ers
onder Duitse leiding op de Veluwe huisden hebben ze hier het verzet zware verliezen en veel gezinnen on-noemelijk leed toegebracht. Commandant Helle maakte zich bij zijn onderzoek niet erg druk om wettige bewijzen van schuld. Dat is meestal alleen maar lastig, vertragend & remmend
voor de effectiviteit!

Als hij
vond dat de onschuld
van zijn slachtoffers niet was bewezen,
dan liet hij het verder aan zijn gewetensvolle adjudant Naumann over om deze te laten verdwijnen. Naumann had een "uitstekende helper" in de beul Krause, een Rijksduitser uit de Oekraine & soms aan de SS-Unterscharfuhrer Oudheusden, 'n voormalige
kantoorbediende uit
Putten.

Ze namen
hun slachtoffer dan mee naar de hei,
er knalde een schot en de onschuldige verdween in
een naamloze kuil.

Tot de compagnie Hink
behoorde ook de Unterschafuehrer G.A. van der Wal,
die lang in Putten
had gewoond.

Hij was NSB-er
& werd lid van de Hollandse SS:
hij was dan ook een enorme streber
en zijn activiteiten hadden al
tot vele slachtoffers
geleid.

Hij was daarvoor
dus bevorderd tot Oberscharfuehrer
en kreeg de belofte tot officier te zullen worden opgeleid
[en dat in november '44!]!

Het commando Helle
fungeerde als "drijvers"
[een term die de laatste tijd weer wat meer in zwang is gekomen
in verband net de overvloedig aanwezige wilde zwijnen op de kroondomeinen e.d.]
voor de SD {Sicherheitsdienst}
uit Apeldoorn,
de jagers!

Deze SD-eenheid
was +/_ 60 man groot en kwam
begin september '44 naar Apeldoorn
vanuit Antwerpen.

De groep bestond
uit Duitsers en Belgen,
voormalige SS-ers, Rexisten
genoemd.

Geholpen
door o.a. het commando Helle
waren ze in korte tijd veel te weten gekomen
over verzetsgroepen op de Veluwe,
mede ook door hun barbaarse
verhoormethoden.

Nog
enkele dagen
voor de definitieve
bevrijding schoten ze op 12 & 13 april '45
hun laatste gevangenen neer
in het Kruisjesdal bij
Apeldoorn.

Anyway,
in die tijd ben ik dus 'ontstaan'
in de verwachting van het spoedige einde
aan vijf jaar bodemloze ellende
voor mensen van alle
leeftijden
...

Het
was 'bijna voorbij',
dachten we [ik dan nog niet
want ik was er 'net' nog
niet 'helemaal']!

En
waarachtig: 62 [bijna 63]
jaar laten zit ik dit
op te schrijven omdat
het nu eenmaal
niet anders
kan.
11 dec 2007 - bewerkt op 04 okt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende