hip


Interpretatie
is altijd meer dan
een individuele aangelegenheid.
De Duitse filosoof Gadamer introduceerde hiervoor het begrip "Wirkungsgeschichte":
tussen het moment waarop het verhaal geschreven is, en het moment waarop wij het lezen
bestaat er een afstand in de tijd?
Hoe groter die afstand, en hoe belangrijker het verhaal,
des te meer interpretaties er van het verhaal in die periode tot stand zijn gekomen!
G. meent nu dat onze lezing van het verhaal door deze interpretaties bepaald is
en dat wij onmogelijk over die interpretaties
nog heen kunnen
springen ...

Nu zeg je misschien:
dat kan ik best wel,
ik lees ze zelfs niet,
ik lees een
verhaal!?

Desondanks
kun je ze niet negeren.
Al die interpretaties zijn namelijk vormgegeven in de cultuur?
In schilderijen.
In beelden.
In toneelstukken.
In andere verhalen,
bijvoorbeeld kinderverhalen ...

Mijn interpretatie
van bijvoorbeeld het mydibijbelverhaal
over de strijd tussen David en Sja'oel is sterk gekleurd door de verhalen uit de kinderbijbel:
David was de jonge held, de herder, de harpspeler, de dappere reuzendoder,
en Sja'oel was de wraakzuchtige, jaloerse, wrede en ongehoorzame koning,
een tragisch figuur?

Op dit moment
lees ik een boek van de Engelse literatuurwetenschapper Robert Alter over de verhouding tussen koning Sja'oel, de profeet Sjmoe'el en de uiteindelijke held, guarillaleider & terrorist avant la lettre in dienst der Filistijnen, van het verhaal,
David!

Alter
maakt aannemelijk
dat het personage de profeet Sjmoe'el er baat bij heeft koning Sja'oel in een kwaad daglicht te stellen omdat een sterke koning zijn positie
als profeet en rechter
ondermijnt?

De relatie
tussen de personages
zijn veel complexer dan de kinderbijbel
het ooit [zou willen] hebben!

Op eigen houtje
was het mij vast niet gelukt
om dit mydibijbelverhaal ZO gedetailleerd en kritisch te lezen?
En hetzelfde gaat dus ook op voor het verhaal over de "Schanddaad in Gibea" [en alle andere verhalen]!
Onbewust denk ik dat de vertellers van dergelijk mydibijbelverhalen [en de onze] en de diverse personages die daarin een rol spelen 'betrouwbaar' zijn.
Dat is een typisch protestantse opvatting,
die in de loop der eeuwen gegroeid is,
en waar ik mij niet meer aan
onttrekken kan ...

Daarom lees ik in eerste instantie
over de subtiele wijzigingen in de versie van de Leviet heen?
Zonder die nadere analyse had ik ze waarschijnlijk nooit opgemerkt!
Daarvoor houden [mydi-]verhalen mij te zeer
in hun 'betovering'
gevangen

@
07 mrt 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende