Hete thee re: 4-3-'04 {voor een hoofd vol snot?}

~*~

Het leven
van een kind
voor de geboorte
is een zuiver natuurlijke verbondenheid,
elkaar toevloeien,
lijfelijke wisselwerking;
waarbij de levenshorizon van het wordende wezen op unieke wijze
in die van het dragende wezen ingetekend
en toch weer niet ingetekend schijnt;
want het rust niet in de schoot van de moeder
alleen?

@

Deze
verbondenheid is zo wereldvervuld,
dat het aandoet als het onvolkomen aflezen van een inscriptie uit de oertijd,
wanneer het in de spraak van de joodse mythen heet:
in het moederlichaam weet de mens het al,
in de geboorte vergeet hij het.
En zij blijft hem zelfs als een geheim wensbeeld
bij ...

@

Het kind
in het lichaam van zijn moeder
lijkt op een schrijfmap
die opgevouwen ligt.
Beide handen liggen tegen de slapen,
beide armgewrichten tegen de beide kniegewrichten,
de beide hielen tegen de beide billen,
en het hoofd bevindt zich tussen de dijen;
de mond is gesloten en
de navel open.

@

Het eet
wat zijn moeder eet,
het drinkt
wat zijn moeder drinkt
en het scheidt geen uitwerpselen uit,
want daarmee zou het zijn moeder
kunnen doden.

@

Komt het in de wereldruimte,
DAN
wordt geopend wat gesloten was
en gesloten wat geopend was,
want anders zou het geen uur
leven ...

@

Op zijn hoofd
brandt een licht
en het schouwt en ziet van het ene einde van de wereld
tot het andere
einde.




@

Dit moet je ook niet verwonderen,
want een mens slaapt hier
en ziet een droom van
elders ...

@

Er zijn geen dagen die de mens zo aangenaam doorbrengt
als deze dagen,
want er is gezegd:
"O,
was ik maar in de maanden van de voortijd,
als in de dagen dat G*D mij behoedde".
Welke dagen zijn het
die slechts maanden kennen
en geen jaren hebben?
Het zijn de maanden voor de geboorte.
Men leert hem de hele Thora,
zoals gezegd is:
"HIJ onderwees mij
en sprak tot mij:
je hart begrijpe mijn woorden,
beware mijn geboden
en jij leeft!"

@

Zodra het kind in de wereldruimte is gekomen, komt er een engel,
geeft hem een klap op zijn mond en
doet hem de gehele Thora weer vergeten,
want er is gezegd:
"Aan de deur ligt de zonde ..."

@

Daarna opende JOB zijn mond
en vervloekte zijn geboortedag.
En Job hief aan
en zei:
De dag verga, waarop ik geboren werd;
de nacht, die zei:
Een kind is ontvangen,
die dag zij duisternis.
G*D in den hoge vrage niet naar hem,
geen lichtglans bestrale hem.
Mogen donkerheid en diepe duisternis beslag op hem leggen,
mogen wolkgevaarten zich over hem legeren,
zonsverduistering hem verschrikken.
Die nacht -
duisternis neme hem weg,
hij verheuge zich niet onder de dagen van het jaar,
hij kome niet in de reeks der maanden.
ZIE,
die nacht zij onvruchtbaar;
geen gejubel weerklinke daarin.
Dat de dagvervloekers hem verwensen,
zij die de kunst verstaan om de leviathan op te hitsen.
Dat de sterren van zijn morgenschemering verduisterd worden;
hij wachte op licht,
maar het komt niet,
hij aanschouwe niet de wimpers van de dageraad,
omdat hij de deuren van de schoot van zijn moeder niet toesloot
en voor mijn ogen de moeite niet verborgen hield.
WAAROM
ben ik niet bij de geboorte gestorven,
heb ik niet de geest gegeven
toen ik uit de moederschoot kwam?
WAAROM
hebben knieen mij opgewacht,
WAAROM borsten,
zodat ik kon zuigen?
...
Of WAAROM was ik niet
als een misgeboorte, die weggestopt wordt,
Als kinderen,
die het licht niet
aanschouwden?

{<Job 3:1-12,16;42:12a,16,17>}

EN DE HEER
zegende het verdere leven van JOB
meer dan het vroegere ...

DAARNA
leefde Job nog honderdveertig jaar;
hij zag zijn kinderen en kindskinderen,
vier geslachten ...
En Job stierf oud en
van het leven
verzadigd!

@

Er is, myDi-dagboekaniers,
het niet-geborene/ontstane/geschapene/gevormde?

Als, myDi-zeeschuimers,
zoet- en zoutwaterpiraten,
dat niet-geborene/ontstane/geschapene/gevormde
er niet was,
DAN
zou ontsnappen aan wat geboren, ontstaan, geschapen, gevormd is,
niet worden waargenomen ...

Maar daar er een
niet-geborene/ontstane/geschapene/gevormde is,
DAAROM
is ontsnapping aan wat geboren, ontstaan, geschapen,
gevormd is,
waargenomen ...

@

Het geborene,
totstandgekomene, voortgebrachte,
dat wat geschapen is, gevormd, niet blijvende,
verbonden met verval en dood,
een nest vol kwalen,
ten ondergang gedoemd,
voortgekomen uit voeding,
verlangend naar leven.
DAT ALLES
is niet geschikt om ons erin
te verheugen?

@

De ontsnapping daaraan,
het vredevolle,
buiten elke ratio,
altijd voortdurend,
het niet-geborene,
het niet-voortgebrachte,
de toestand zonder verdriet,
vlekkeloos,
het stopzetten van toestanden met lijden verbonden,
het tot stilstand brengen van alles
wat voorwaardelijk
verbonden is -
verrukking!







{Itivuttaka 43 Pitaka Pali Canon}
liefdesverdrietverliefd
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
verliefdliefdesverdriet
engel
20 jun 2004 - bewerkt op 05 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende