Het Tweede Vaticaans Concilie {lffc202bmodellen}
We moesten tot 1966
(zie Kamp Vledder)
wachten voordat de kerk zijn geduldig indexeerwerk afzwoer:
het tweede vaticaans concilie is net afgerond en heeft aangetoond dat de kerk haar rouw van de christelijke samenleving heeft verwerkt. In 1958 is Johannes XXIII Pius XII opgevolgd ~ een bijzonder reactionaire paus, die bleef zwijgen over de Shoah/holocaust maar zich wèl uitsloofde om de 'dwalingen van de tijd' (HUMANI GENERIS, 1950) te veroordelen,
om te beginnen het initiatief van de priesters/arbeiders?!
De nieuwe paus,
die zich bewust is van het feit dat de katholieke kerk
niet langer in deze sektarische houding opgesloten kan blijven,
roept een concilie bijeen bedoeld om haar situatie in de moderne wereld volledig te herzien.
Het Tweede Vaticaans Concilie, door Paulus VI in 1962 geopend & in 1965 afgesloten, vormt een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van de katholieke kerk. Dáárom werd het door sommige van zijn hoofdrolspelers niet alleen ervaren als een ontsnapping uit de onverzettelijke logica van het Concilie van Trente, maar sterker nog:
als de afsluiting van het constantiniaanse tijdperk.
Voor de eerste keer sinds de 4e eeuw
neemt de katholieke kerk namelijk kennis van haar volledige spirituele opdracht,
v/d scheiding van Kèrk en Staat; zij aanvaardt de mensenrechten en ze staat religieuze vrijheid toe.
De kerk veroordeelt niet langer de 'dwalingen van de moderne wereld' in hun geheel & prijst een constructief, kritisch onderscheidingsvermogen aan! De meest opmerkelijk vooruit-gang betreft de geloofsvrijheid:
'Dìt Vaticaans Concilie kent aan de menselijke persoon 't recht toe op godsdienstvrijheid:
deze bestaat hierin, dat àlle mensen vríj moeten zijn van dwàng, zowel v/d kant van individuen als van sociale groepen
en van enig welke andere menselijke nacht ook, en wel zó, dat
NÍEMAND
inzake godsdienst gedwongen kan worden
om te handelen
TÉGEN
zijn geweten of ver-hinderd wordt om, binnen de juiste grenzen, te handelen volgens zijn geweten, hetzij privé of publiek,
hetzij alleen of samen met ande-ren!'*
Mor blijft aldus benieuwd wanneer hij zijn biografie van Krishnamurti,
de zo boeiende oorlogsdagboeken van Kraaijenbrink van Harderwijk, 't familieboek vd Merwedewater~kraaien
e.d. terugkrijgt van de Samaritaanse relnicht met de vele mannen
& zoveel mallotige kletspraatjes
door de tientallen
jaren heen!
{DIGNITATES HUMANAE, 1, art. 1}
(zie Kamp Vledder)
wachten voordat de kerk zijn geduldig indexeerwerk afzwoer:
het tweede vaticaans concilie is net afgerond en heeft aangetoond dat de kerk haar rouw van de christelijke samenleving heeft verwerkt. In 1958 is Johannes XXIII Pius XII opgevolgd ~ een bijzonder reactionaire paus, die bleef zwijgen over de Shoah/holocaust maar zich wèl uitsloofde om de 'dwalingen van de tijd' (HUMANI GENERIS, 1950) te veroordelen,
om te beginnen het initiatief van de priesters/arbeiders?!
De nieuwe paus,
die zich bewust is van het feit dat de katholieke kerk
niet langer in deze sektarische houding opgesloten kan blijven,
roept een concilie bijeen bedoeld om haar situatie in de moderne wereld volledig te herzien.
Het Tweede Vaticaans Concilie, door Paulus VI in 1962 geopend & in 1965 afgesloten, vormt een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van de katholieke kerk. Dáárom werd het door sommige van zijn hoofdrolspelers niet alleen ervaren als een ontsnapping uit de onverzettelijke logica van het Concilie van Trente, maar sterker nog:
als de afsluiting van het constantiniaanse tijdperk.
Voor de eerste keer sinds de 4e eeuw
neemt de katholieke kerk namelijk kennis van haar volledige spirituele opdracht,
v/d scheiding van Kèrk en Staat; zij aanvaardt de mensenrechten en ze staat religieuze vrijheid toe.
De kerk veroordeelt niet langer de 'dwalingen van de moderne wereld' in hun geheel & prijst een constructief, kritisch onderscheidingsvermogen aan! De meest opmerkelijk vooruit-gang betreft de geloofsvrijheid:
'Dìt Vaticaans Concilie kent aan de menselijke persoon 't recht toe op godsdienstvrijheid:
deze bestaat hierin, dat àlle mensen vríj moeten zijn van dwàng, zowel v/d kant van individuen als van sociale groepen
en van enig welke andere menselijke nacht ook, en wel zó, dat
NÍEMAND
inzake godsdienst gedwongen kan worden
om te handelen
TÉGEN
zijn geweten of ver-hinderd wordt om, binnen de juiste grenzen, te handelen volgens zijn geweten, hetzij privé of publiek,
hetzij alleen of samen met ande-ren!'*
Mor blijft aldus benieuwd wanneer hij zijn biografie van Krishnamurti,
de zo boeiende oorlogsdagboeken van Kraaijenbrink van Harderwijk, 't familieboek vd Merwedewater~kraaien
e.d. terugkrijgt van de Samaritaanse relnicht met de vele mannen
& zoveel mallotige kletspraatjes
door de tientallen
jaren heen!
{DIGNITATES HUMANAE, 1, art. 1}
05 jul 2013 - bewerkt op 06 jul 2013
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 08 dec 2025 5023760 De farizeeën raakten betrokken bij de bur-
- O 08 dec 2025 5023659 In de tombe is ook ‘n tekening te zien van
- O 08 dec 2025 50235 58 Tòch valt er wel iets te zeggen voor deze
- O 07 dec 2025 50231 Die uitspraak is ook belangrijk omdat ‘t ons
- O 07 dec 2025 50230 Er is nog een controverse over de vergeving
- O 07 dec 2025 50229 57 Net als in de periode van de man met deze
- O 07 dec 2025 50228 Wellicht waren er omstanders vervuld van
- O 06 dec 2025 50227De verwijzing naar de Farizeeën i/d conclusie
- O 05 dec 2025 50226”Daarom werd er maar één mènsch geschapen i/d
- O 04 dec 2025 5022555Niet alleen gebruikt Yehosjoea zijn kritiek
- O 04 dec 2025 50224 It is not a Serpent that Kills, JUDAISM, 550
- O 04 dec 2025 50223 Zelfs dat punt werd niet eens al te vaak op-
- O 04 dec 2025 5022254 YESJ zou het niet zó gezegd hebben: ‘t was
- O 04 dec 2025 50221Als ‘t klopt dat deze uitspraak belangrijk is
- O 03 dec 2025 50220 ‘n Joodse schrijver uit die tijd had beslist