het heerlijkste aan 't dromen & 't mydiisme is dat

je per geval haast (schijnbaar) volkomen vrij bent van/in/voor/door tijd en ruimte: in dromen kan bijna alles, al naar gelang 't brein bezig is met zo'n wonderbaarlijke mix van bepaalde plaatsen, tijden, omstandigheden, personen & ontwikkelingen. Zo ook bij 't schrijven in myDi: je bent zelf verantwoordelijk voor wat je al of niet opschrijft, waar je 'het' laat gebeuren, wanneer je 'het' laat plaats vinden, wat zich daar 'voordoet', wie je 'mee laat spelen' & 'hoe het verdergaat'. Blijkbaar 'n kwestie van 'n combinatie van wat er in je geheugen gebeurt & welke aspecten je wel of niet verkiest te benadrukken op de ene of andere wonderbaarlijke manier.

Het voordeel is dan ook van bijna zeventig jaar 'ervaringen' dat je op grond daarvan ook verder terug kunt gaan in tijd en ruimte naar wat zich afspeelt in vroeger tijden & allerlei andere plaatsen waar we min of meer associaties mee ontwikkelen. Op grond van eenzelfde erg tragikomisch menselijk mechanisme kunnen we ook dus ook 'vooruitkijken' naar 'wat nog niet heeft plaatsgevonden' maar eventueel mogelijk zal zijn
als je afgaat op wat er voorheen gebeurde & nu 'aan het gebeuren is'. Ik schep er dan ook mijn grootste genoegen in om zo dus heen & weer te 'blijven reizen' tussen verleden, heden & toekomst. Tussen oerknal & eindkrimp, ons ooit ontstaan & weer vergaan, herinnering aan de tijd dat je nog baby, peuter, kleuter & schoolkind bent èn tegelijkertijd beseffen wat er sindsdien heeft plaatgevonden innerlijk & in onze omgeving, de mensen die je ooit ontmoette, wat je voelde, dacht, zag, hoorde, deed of had willen doen, doet of laat & hoe 't zo ook ontstaan is via tradities, gewoonten, ervaringen van voorgaande generaties mensen, planten & dieren in 't samenspel v/h Leven
...

Je ouders, familieleden, buren, vrienden, kennissen, katten en honden, huizen, tuinen, wegen, dorpen, steden, landen & verre streken!!

Ik heb mijn vader nooit echt zelf gekend omdat hij werd doodgeschoten voordat ik werd geboren: hij moet al wel geweten hebben dat ik toen op komst was sinds begin september '44, maar hoe hij was weet ik alleen van 'horen zeggen' & zijn gezicht op foto's & i/d vele verhalen sinds 1914. Mijn moeder was van 1911, haar moeder ken ik ook alleen v/d foto net als haar ouders: opa's, oma's, de ooms en tantes, neven en nichten, hun huizen & tuinen, meubels, muziekinstrumenten, boekenkasten, omgevingen & alle wandelingen in Ermelo & omliggende dorpjes & stadjes, Sliedrecht, Gouda, stoomlocomotieven, paarden & wagens, petroleumkookstellen, waterpompen, lam-petkannen, beerputten, kolenkachels, fietsen door bos, hei, zand, wei & langs het strand met geschiedenissen & gebeurtenissen toen
...
23 apr 2013 - bewerkt op 23 apr 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende