Het doorrijten van den strot: bij~ & echt geloof?!

...
!i!
ZIET,
op dien zelven tijd
zal JC aan 't kruishout lijden en sterven:
op dien zelven tijd zal de duisternisse het Joodenland overdekken.

Hoe moet de duisternisse den Tempel-dienst verwart, de feestvierders verbaast hebben?

Hoe zal de Priester de offerdieren slachten, en zijne hand niet dwalen in het doorrijten van den strot?

Als de priester in 't slachten dwaalde, was het offer van geener waarde!

Hoe zal hy 't gewijd bloed vangen, en op de hoornen des altaars strijken?

Hoe de offerstukken daar ordentlijk op leggen?

Hoe zullen de Leviten met angst geslagen, 'g ds lofzangen' uitgalmen?

Hoe Israel, dat het avondoffer bijwoont, den verstoorden "g d" aanroepen, of verzoenen?

De duisternis overdekt het land, en de zon verbergt zich drie uuren lang, om dien gruwelmoord van Yesjoe
niet te zien, en g ds afkeer en getergde wraak te vertonen!

Maar gelijk na drie uuren verdonkerings,
de zon met glantsrijker straalen verschijnen zal,
zo moet ook de zonne der gerechtigheid na drie dagen herrijzen,
en met gunstrijker straalen
het gantsch aardrijk
verschijnen.

Sommige
ster-kundigen willen,
dat de zonne, ten deezen tijd,
in 't hemels teken van de Draakenstaart huisveste,
dat by hen toorn en onheil beduid: wat daar van zy, laten wy anderen betwisten:
dit is zeker, dat Yesjoea althans strijd met den draak, de oude slang, om hem den kop te verpletteren,
maar ook van den Satan & Draakenstaart, zal gesteken, en in 't graf nedergeworpen worden.
Maar dus zal hy overwinnen, en door zijn opstanding bewijzen,
dat hy den dood en geweldhebber des doods
overwonnen hebbe.

Wie
zoude konnen denken,
dat zo naare duisternisse aller harten niet met schrik en bedeestheid vervult zoud hebben, en 'g ds'
dreigende hand doen zien. Maar de vinnige spotzucht kent geene maat, en terwijl Yehosjoea worstelt,
terwijl hy in ziel-angsten meer smerte gevoelt, dan in zijn licchaam van de kruis-nagelen,
schijnt de helle weder uitgebroken, en de heillooze monden
aangedreven tot nieuwe
spotternijen.

Omtrent
de negende uure,
als 't avondoffer begon, en de groote Hoogepriester zich zelven opofferen zal,
roept hy met groote stemme:
'ELI, ELI, LAMA SABACHTANI!'
d.w.z.
"Mijn G d! Mijn G d!
Waarom heb jy my verlaten?"

Die
sterke stem toont,
dat JC nog sterke kracht over hebbe;
en zijne ziel-smert
overgroot zy.

En hoe kan hy klagen,
van g d verlaten te zijn,
en geen hart-brekende droefheid gevoelen?
Wierd op de feesten omtrent het avond-offer de bazuin gesteken, om dien tijd aan te kondigen?
Is 't vremd, dat JC met groote stemme, en sterker als der bazuinen, deezen wonder-tijd,
nu hy sterven, en dat 'g dverzoenend' avond-offer
'gode voorstellen zal',
ook aankondige,
en uitroepe.

Zulk eenen tijd,
diergelijk offer, hadden de Jooden
noit gezien, en zal ook noit meer gezien worden,
want die stemme des waaren Hoogenpriesters,
verkondigt het einde der schaduwofferen,
en het gedurig vreugde-feest
des N.T.!

WAAR
liggen onze
grenzen tussen inhoud
& verpakking?