Het begin..

Een aantal jaar geleden zat ik op een chatsite, voor mensen met een bdsm interesse.
Dagelijks waren daar vaste chatters, zo ook M. We hadden leuke chats en na een tijdje kreeg ik zijn e-mailadres. Die kreeg ik niet direct, hij wilde zich onderscheiden van de rest van de mannen. Hij was voorzichtig. We mailden en spraken af om kennis te maken. Ik was op mijn gemak. We planden een nieuwe date, het ging lekker. Het bdsm gedeelte was in theorie een goede klik maar bleek achteraf niet te zijn. Dat viel in het begin niet zo op, we wilden namelijk eerst een goede vanilla basis creëren voor we verder zouden gaan. Die basis hadden we gemaakt, het ging goed, we hadden een leuke sociaal leven en het was rustig. Lekker gesettled zullen we maar zeggen
Nooit ruzie, deden leuke dingen samen, gingen op vakantie, allebei een goede baan, op een gegeven moment kwamen er ook poezebeesten bij. Huisje, boompje, beestje dus. We besloten te gaan trouwen en hadden een fantastische bruiloft waar ik nog steeds met plezier op terug kijk. Maar het ging wel wringen.. Ik miste de bdsm. Hij ook, maar het kwam er niet van. Het lukte ons niet. In de bdsm ben ik onderdanig en M. is Dominant. Maar hij kreeg mij niet op het juiste punt, ik was niet onderdanig naar hem. Het zorgde voor frustratie..
Ik wilde niet meer omdat ik vond dat hij moeite moest doen om mij onderdanig te krijgen en hij deed het denk ik niet omdat hij niet wist hoe. Vele gesprekken voerden we, waarom lukt het ons niet? Deed ik iets verkeerd? Zei ik iets waardoor hij niet meer wilde of durfde? Het antwoord bleef gissen.. In ons vanilla leven hadden we het verder prima, niks te klagen maar ik bepaalde wel veel. Niks dan goeds over M. laat dat duidelijk zijn, maar zo'n eigen mening als ik heb, zo makkelijk is hij. Makkelijk in de zin van 'Bepaal jij maar lieverd', 'Mij maakt het niet uit'. Ik nam steeds meer de leiding en dat maakte dat het overwicht natuurlijk helemaal lastiger werd voor hem.
Ik raakte in gesprek met iemand en die vertelde mij dat het bij veel stellen niet lukt om in een huwelijk ook bdsm uit te oefenen. Het stond me steeds meer aan en ik zag mogelijkheden. Niet per definitie met hem maar in het algemeen. Waarom zouden we dat niet doen? Iets wat we heel graag willen, delen met iemand anders en ons huwelijk houden zoals het is? M. wist wel van het contact en het gespreksonderwerp, ik was daar altijd heel open in maar we hielden het nog even af. We konden het zelf wel, samen en met elkaar..
Er kwam een dag waarop ik helemaal uit m'n plaat ging.. Een simpel ding, eigenlijk, als ik er op terug kijk best kinderachtig want het ging gewoon over de boodschappen maar alles kwam er uit.
Ik zei dat ik dit niet meer wilde, het bdsm samen, het lukte toch niet en zorgde alleen maar voor bergen frustratie. Hij boos natuurlijk, ik ook, maar hij zei wel dat er een enorme last van zijn schouders af viel.
Dat was de eerste stap naar een ander leven....