Herodes Agrippa regeerde nu over heel Palestina -

tot groot ongenoegen van de vele heidense steden in dat gebied: Claudius herstelde de vrijheid van godsdienst voor de joden in het hele keizerrijk, maar in het jaar 41 verbood hij de Romeinse joden om bekeerlingen te maken & in 't jaar 49 liet hij de joden na 'n opstootje uit Rome verdrijven. Ze mochten echter al snel weerkeren.

Sommige historici betitelen die regeringsperiode van koning Agrippa I als de laatste gouden eeuw v/d joden in de oudheid: we hebben zo weinig van die goede tijden gekend, dat we bijna iedere periode van rust & creativiteit als 'gouden' betitelen? 't Koninkrijk waarover deze Agrippa regeerde, had ongeveer de omvang v/h gebied waarover de Chasjmonese dynastie regeerde in haar bloeitijd: de joden @ Judea & overal in de diaspora bezagen hem met blikken van liefde & trots. De belangen van z'n volk gingen hem zeer ter harte, hij beschermde hen volhardend & handhaafde vriendschappelijke betrekkingen met naburige heidense steden.

Onder zijn regering begon het vroege christendom zich ook heel langzaam verder te verspreiden & hij trad daar streng tegen op: hij ge-lastte de terechtstelling van Ja'akov aka Jacobus, de zoon van Zavdai (Zebedeüs), één v/d leiders v/d nieuwe sekte, en hij zette ook de apostel Petrus gevangen. Hij stierf onverwacht in CAESAREA, tijdens een festiviteit ter ere van de keizer: hij had zeven jaar geregeerd, van het jaar 37 tot 44 & was 55 jaar oud toeb hij stierf.

Misschien werd hij vergiftigd door Romeinen die vreesden dat hij té populair werd bij de joden die hevig om hem rouwden terwijl nu de heidenen juist blij waren. In CAESAREA vervloekten Romeinse troepen zijn nagedachtenis, braken in zijn huis in, vielen z'n dochters aan & vierdeb zijn dood in het openbaar met wijn en feestmalen, zo meldde Flavius Yosephus ons in de tweede helft van die eerste eeuw & kei-zer Claudius maakte van Judea, Galilea & Perea nu zo toch nog een Romeinse provincie: hij stuurde een procureur, genaamd Cuspius Fadus, om die te gaan besturen. Die regeerde van 44 tot 46 terwijl 't land steeds meer in beroering raakte: tussen joden & heidenen e.d. deden zich in de hellenistische steden van de provincie ongeregeldheden voor. De Romeinen stonden ditmaal aan de kant v/d heidense bevolking, waarschijnlijk volgens het aloude principe van 'verdeel & heers', oftewel 'n 'premachiavellisme' avant la lettre & 'agitprop' ...