herkenbaar {lf21b} wat herinnert men zich ~~~~~~~~

Het is natuurlijk al vaker gebeurd. We weten waar je het over hebt. Je kunt niet anders dan de gevolgen aanvaarden. Zelfs al wil je het niet.
Just curious about every rainbow again and again and again! Every morning every night every day all the time everywhere ~~!

SøKi stelt zich bovendien deze vreemde vraag:
"WAT HERINNERT MEN ZICH IN EEUWIGHEID?"
Zijn antwoord luidt:
"ÉÉN ÈNKEL DING:
te hebben geleden voor de waarheid!"
Zelfs al draagt zo'n antwoord duidelijk het stempel van de kwel-lingen en de worstelingen van zijn auteur, toch geloof ik (zegt Frédéric Lenoir) dat het iets diepzinnigs betekent. Dat wordt begrijpelijk als we naar het leven van deze Masjiach kijken:
DAT WAT DOORSLAGGEVEND IS IN EEN LEVEN, WAT EEUWIG IS -
of we dat nú & hier, gelovig of niet, in realistische of symbolische zin opvatten - is niet dat we iets goeds gezegd of iets groots volbracht hebben. Het zijn de momenten
WAAROP WE OPRECHT ZIJN GEBLEVEN, ONDANKS ALLES WAT HET ONS HEEFT GEKOST EN VOORAL WANNEER HET ONS AL MET AL ZO NU EN DAN HEEL VEEL HEEFT GEKOST!

Dat hebben we allemaal al ervaren: dit kan soms tot de dood leiden. Miljoenen mannen, vrouwen en kinderen, gelovigen en atheïsten, hebben zichzelf in (levens)gevaar gebracht of zijn omgekomen, omdat ze trouw bleven aan de waarachtigheid van de menselijke waardigheid, omdat ze een vriend of verzetskameraad niet wilden verraden of omdat ze weigerden om zich te onderwerpen aan een vernederende of misdadige handeling. Ik herinner me Jef Last als de dag van gisteren
...

En niemand zal bijvoorbeeld ook die jonge Chinees vergeten die zich in juni 1989, met reëel levensgroot gevaar voor z'n eigen leven, zo op het Plein van de Hemelse Vrede (Tiananmen) tegenover de tanks opstelde. Zulke mannen en vrouwen getuigden, tot in het extreme, van de waarachtigheid van de menselijke waardigheid. Dat zijn de ware heiligen van de geschiedenis van de mensheid.

Ik weet ook niet waarom ik op bijvoorbeeld woensdag 3 mei '67 door de Mandelbaumpoort overstak van de Nieuwe naar de Oude Stad: waarom ik op de avond voorafgaande aan de Zesdaagse Oorlog, zaterdagavond op de terugweg vanuit Wadi Musa door de Siqkloof naar Petra HATIQWA zong in het Nederlands.

Waarschijnlijk omdat jonge jongens @ Elji/Elja een paar uur eerder hadden lopen verkondigen dat AdoHit & AbdNas zo 'extreem goed' waren tav. Israël e.d.?

Wat doet 'n dom blondje v/d Vale Ouwe met ZO'N achtergrond op DÀT moment op DÍE plaats & zingt DÀN 'dat lied' op 'die melodie'!?

Momentopnamen die zich ook daarvoor & daarna bleven herhalen op andere tijden & plaatsen
~~~
04 mei 2013 - bewerkt op 07 mei 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende