herhalingsoefeningen op de veluwse heide enzo ...

*

HET
overboord gooien van
'ideeen die aanleiding zijn
tot waarnemingen en gevoelens van afscheiding'
is dus ook onderhand mijn dagelijkse spirituele oefening
en praktijk geworden!



En ik
verzeker je
dat ik daarin allesbehalve volmaakt was en ben:
maar ik ben diep dankbaar voor de ervaringen die ook ik kon opdoen
EN voor myDiary, want beide hebben me geholpen bij het zetten
van een paar uiterst moeilijke stappen 'voorwaarts'
in mijn spirituele groeiproces
{I HOPE} ...

IK
HOOP
dat al die mydiverhaaltjes ook aan 'anderen'
een eenvoudige maar 'diepgaande' leidraad kunnen bieden
die je helpt om je verder te kunnen bekwamen
in 'zelf-vergeving' en 'on-afgescheidenheid',
en dat jullie leven net zo door mydi
zal 'veranderen' als
het mijne?

"HET"
gaat uiteindelijk om
een 'algemeen menselijke bekwaamheid'
die 'velen' VOOR ONS tijdens HUN leven op aarde
'vervolmaakten' [als ze daar de kans toe kregen en niet voortijdig
werden afgemaakt enof 'gewoon doodgingen'
aan de 'omstandigheden'!

"HET"
is een 'bekwaamheid'
die 'wij' voortdurend blijven betrachten,
wanneer we ons in ons leven 'naar binnen' wenden
en 'de geest' om hulp
vragen ...

UITEINDELIJK
komt het menselijk lijden ten einde
wanneer we samen besluiten
dat we genoeg geleden
hebben?

IEDER
van ons
begint in zijn of haar eigen leven te vragen
naar een betere manier:
een betere uit-
weg!

Denk
je nou echt
dat 'die geest' ons
in de steek zal laten?
Denk je echt dat 'het vonkje in jouw hart'
[en in het mijne] KLEINER zal worden,
totaal zal vervagen en ten prooi
zal vallen aan onze oer-
angsten, -schuld &
-PIJN?

DAT
KAN HELEMAAL
NIET ...

De
Liefde
van een Krishna,
Boeddha, Yehosjoea en al die andere
'ten hemel gestegen meesters'
omringt ons bij ons
oprecht innerlijk
gebed!

ZIJ
voedt
zachtjes
de vonk in ons hart
en helpt ons om steeds vollediger
[als we blijven leven tenminste en ervoor open staan]
om door onze angst en schaamte
helemaal HEEN te
gaan ...

Alle
bekrompen
overtuigingen en belabberde omstandigheden die we ervaren,
KUNNEN door DIE liefde op 'goddelijke'
of 'agnostische' wijze worden
'verlicht'?

En
OMDAT
dat licht vanaf onze geboorte {EN VER DAARVOOR!}
al IN ons is, KAN 'het' niet 'weigeren' om stralend te schijnen
{WANNEER we er 'een beroep
op doen'}!

Omdat
'het licht'
in ons is, kan het niet weigeren
om stralend te schijnen wanneer we het zelfs maar
een minimale kans
geven ...

Dat
'licht' van
'de gezalfde' is uiteindelijk
in ons allen aanwezig omdat het de grond is
van ons bestaan: al het 'andere' is eigenlijk bijzaak en 'tijdverspilling':
het licht van de geest in woorden van betekenis
KUNNEN we ook samen 'oproepen'
in naam van onze eigen
[ge-]liefde?

ALTIJD
en telkens weer
opnieuw ...