hakkehakke pufpuf

Zonder een beroep te hoeven doen op altruïsme brengt handel een zekere deugdzaamheid voort!

Zouden we enkel en alleen maar vertrouwen op liefdadigheid, dan gebeurden er weinig of minder goede dingen & ook Voltaire zei al dat mensen die anders keer op keer hadden geprobeerd om elkaar te doden vanwege het aanbidden van de verkeerde God, beleefd(er) waren als ze elkaar tegenkwamen op de Londense beurs?

Als die (min of meer gemanipuleerde) feiten zo hoopgevend zouden zijn, vanwaar dan het wijdverbreide pessimisme in de meeste massamedia?

Vooral in het intellectuele debat hebben we vaak nog teveel last van pessimisme, cynisme, sarcasme, nihilisme, negativisme & onhebbelijkheden:
je zou zeggen dat zelfs de gewone Jan met de Pet & Marie met 't Hoofddoekje in de straat deze fouten lang niet zo vaak maakt dan de "elite" ...

Hoe zou dat nou allemaal zo gekomen zijn? Net als de biologische (r)evoluties is ook de markt een bottom-up wereld waar niemand echt de leiding over heeft (behalve de natuur- & sommige cultuurwetten)?! Zowel de biologie als de economie laten zien dat er wel degelijk een ordening kan ontstaan zonder dat er iemand al dientouwtjes strak in handen heeft. Intellectuelen houden ervan om te denken dat zij hoog nodig zijn & het kapitalisme ondergraaft deze gedachte juist: je ziet bij hen een verlangen naar dirigisme over natuur & cultuur, onze vrijheden & overheersingen.

Zijn er ook nog andere oorzaken voor pessimisme? Deze neigingen gaan terug op onze evolutionaire psychologie: van oudsheris het risico van ons optimismehoog terwijl dat van passimisme laag is. Pessimisme is met andere woorden vooral een kwestie van better safe than sorry ...

Daar zit best wat in: als je denkt dat er een leeuw achter een rots zit of een slang je pas kruist, dan is die houding van pessimisme wel zo veilig
vergeleken bij een doorgeslagen optimisme, alcohol, drugs, medicijnen of andere dopende stuff als advertenties, reklames & propagandastukjes ...

Teveel optimisme is dus riskant: kun je daarom veiligheidshalve maar niet beter pessimistisch zijn en blijven of orthodox fundamentalistisch enzo?

Nee, ook pessimisme is niet onschuldig. Je kunt niet zeggen: "Ik was ervan overtuigd dat de crisis alsmaar erger zou gaan worden, maar ik zat ernaast, dus het maakt niet uit! Het maakt wel degelijk uit, omdat we ons wereldbeeld en ons beleid baseren op pessimisme. Net zoals er dus ook eveneens gevaren kleven aan het veel te optimistisch zijn, is ook pessimisme riskant!" Voorbeelden? "Pessimisme over klimaatveranderingen heeft tot de stimulering van biobrandstoffen geleid. Krankzinnig is het dat politici betoge. Dat het goed zou zijn om palmolie te verbouwen: al die regenwoudendie daarvoor moeten worden gekapt, & daarnaast worden kostbare akkers gebruikt om biobrandstof te blijven verbouwen ten koste van voedsel! Hier ligt een van de oorzaken voor 't feit dat in 2008 't wereldwijde voedselaanbod kleiner was dan de vraag."

Aan biobrandstoffen kleven dus bezwaren, net als aan alle andere menselijke gebruiken, uitvindingen, toepassingen & vormen van ge- & misbruik.

Maar ondertussen raken onze olievoorraden e.d. uitgeput, zorgen voor meer gewapende conflicten, uitbuitingen, wereldoorlogen & bewapeningen?!

Dat wordt ook al bijna alweer een eeuw lang beweerd: al in 1914 zou 't nog maar 13 jaar duren voordat de Amerikaanse olievoorraad op was ...

Diezelfde voorspelling werd gedaan in 1939! In 1970 bedroegen de oliereserves 550 miljard vaten. twintig jaar later waren deze opgelopen tot al 900 miljard vaten. Uiteindelijk zijn die voorraden eindig, net als alle andere delfstoffen & productiemiddelen, maar dat duurt nog tientallen jaren, & misschien nog wel eeuwen?! Lang voordat ze oprakenzullen we ook daar alternatieven voor blijven vinden. Wat hoopt Matt Ridley te bereiken met 'De rationele optimist'? "In de jaren zeventig v/d vorige eeuw waren er vaak enkel nog maar pessimistische boeken om te lezen ...
Schoolboeken praatten "The Limits of Growth" na: dat rapport voorspelde dat het met het toenmalige consumptiepeil alle aardse hulpbronnen zeer spoedig op zouden raken. Ik wil niet dat mijn kinderen dezelfde ervaring hebben als ik destijds. Daarom heb ik dit boek geschreven.
Logisch toch?