grotere & kleinere mydilegpuzzels voor liefhebbers


*
"HET"
Zwarte Gat:
'achter de Verlichting'
terug?
~@~


Al die
ethische theorieen,
konden we constateren,
dekken de publieke moraal maar voor een deel af,
en vanuit een bepaald gezichtspunt.
Binnen DIE beperkingen hebben ze bijgedragen
[en dragen ze nog steeds bij]
aan de reflectie over de publieke moraal, haar functie en
haar mogelijkheden.
Er is dan ook geen reden aanwezig om ze, vanwege haar mankementen, te verachten.
ELK bevat stukjes waarheid van de Grote myDiLegpuzzel,
die publieke moraal heet.
De maximalisering van het [niet morele] goed voor het maximale aantal mensen
mag dan wel geen perfecte theorie opleveren,
een myDiHandleiding biedt ze wel degelijk,
en op de koop toe
een discussie over WAT we nu een [niet moreel]
goed zullen noemen
en wat NIET?

Het
welbegrepen eigenbelang is
een wijd verbreid motief tot handelen!
De bezinning op de publieke moraal kan er alleen maar WEL bij varen
door ermee te rekenen.
En de universaliseringsregel van Kant
mag dan niet volgens de regels van de kunst worden toegepast
door de moraal-deelnemers; tegen Kants bedoeling in
wordt ze meestal consequentialistisch gehanteerd
{WAT zouden de GEVOLGEN zijn,
als IEDEREEN deed zoals JIJ?},
maar K. zelf zou er niet opgekomen zijn
[denk ik] als hij niet een vader en een moeder had gehad die hem van verkeerde dingen
probeerden af te houden met de regel: als IEDEREEN dat deed
DAN zou er geen samenleving meer
mogelijk zijn!



Wat ze intussen beogen,
krijgen die theorieen NIET voor elkaar:
de grondslagen die worden aangeboden,
vertonen telkens WEER een ANDER
mankement.



Komen we VERDER
met het grondslagenprobleem,
als we MEER mensbeschouwing in de ethiek doen?
Het LIJKT een alternatief, waarvoor met name 'deugdethiek'
en sommige vormen van narratieve ethiek tekenen:
BEIDE vormen van ethiekbeoefening
hebben als voordeel dat het morele zijn wortels krijgt in de manier waarop
het menszijn wordt gedefinieerd [deugd ethiek]
of ervaren [narratieve ethiek].



De narratio die iemand vertelt is zijn levensgeschiedenis,
of de geschiedenis van de gemeenschap waartoe hij zich rekent.
Iemands identiteit ligt in zijn/haar EIGEN myDiVerhaal of
- als jij je bij een gemeenschap wilt aansluiten -
leggen wij 'het' in
"HET Verhaal"?

MEER mensbeschouwing
heeft als voordeel dat ethiek haar rol als 'techne',
als instructie voor 'goed mensen'
optimaal kan vervullen.

Maar
DAAR ligt tegelijk
Het Probleem dat eraan vastzit,
een probleem dat de voordelen weer teniet doet!
Om te beginnen: mensbeschouwing en moraal
zijn keerzijden van elkaar;
we kwamen dat ook al eerder tegen
sinds het voorjaar van 2004?!
Wat je aan de voorzijde [als ideaal van menszijn] erin stopt,
dat komt aan de achterzijde als moraal
[hetzij als deugden hetzij
als regels]
er weer
uit?



DE
myDiSTRIJD
tussen regelethiek en deugdethiek is dus wel zinvol,
maar alleen als het om morele opvoeding gaat; het WERKELIJKE probleem,
dat vanaf Aristoteles HET basisprobleem voor ALLE publieke moraal is geweest:
WAT moeten we met de ongelijkheid van onze leefwijzen, met de pluraliteit dus,
wordt er nog minder mee opgelost dan met de principe- of regelethiek van de Verlichting?
INTEGENDEEL: we komen er,
in de leefwereld waarin we vandaag de mydidag verkeren,
mee van de regen in
de drup ...

Mensbeschouwing als uitgangspunt
stuurt de persoon terug naar de gemeenschap waaruit wij zijn voortgekomen,
of bewaren ons daarbij.
Ethiek op basis van mensbeschouwing is,
noodgedwongen,
altijd ethiek van een groep met een eigen,
particuliere moraal
[of het gebrek
daaraan]!

Deugdethiek,
narratieve ethiek is en blijft
regionale ethiek in plaats van universele.
In de samenleving zoals WIJ die vandaag de mydidag kennen,
levert DAT maar TWEE uitwegen op:
OF we willen van het regionale een universele moraal maken,
wat uitloopt op wat je Yugoslavische toestanden kunt noemen
maar dan op het vlak van de publieke moraal
{ELKE REGIO vecht voor de suprematie],
OF - andere mogelijkheid -
we BLIJVEN ermee
in het GHETTO en laten de publieke moraal
voor wat ze is.



Moreel
imperialisme
van het particuliere,
van de groepsmoraal of als alternatief:
wereldvreemheid.

OVERSTAPPEN
op normatieve mensbeelden
betekent praktisch:
ACHTER de Verlichting teruggaan,
en de autoriteiten van kerk en staat [of beide] weer invoeren.
Het verbaast dan ook niet dat met name rooms-katholieke moraaltheologen
de ethiek bij voorkeur op een normatieve mensbeschouwing funderen:
met de autoriteit van "DE" kerk hebben ze geen moeite,
ze hoort immers in hun geloofspakket
thuis?



Ik zie
die weg
als onbegaanbaar:
de Verlichting is daarvoor al
TE ver doorgesijpeld naar de BODEM van de samenleving
[dat zie je ook elke dag weer in 'mydi & de media'] ~
de ontdekking dat wij NIET [meer] van DE Staat of van DE Kerk zijn,
de democratische rechten die DAARUIT
zijn voortgevloeid, zijn NU [onderhand]
het geestelijk eigendom van
'de mydiburger'
geworden ...


*

De strijd om
de rechten van de mens
ingevoerd te krijgen is ondanks [dankzij?] alle
tot de tanden gewapende homomuchomachobonoboisten
zelfs tot een {"DE"?} internationale doelstelling
verheven.

~@~
15 jun 2006 - bewerkt op 23 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende