~@~
Heerlijk
gedroomd!
Elke dag wordt de tuin groener
& 'so do I' ...
~@~
DEZE
mydiervaring van de rijkdom,
die door het delen wordt teweeggebracht,
wordt weerspiegeld in twee tradities, die historisch als zeer verschillend
moeten worden beoordeeld:
EEN keer in het verwijt van de mydimensen die veel kritiek op Yehosjoea leverden
en zeiden dat hij een veelvraat en een wijnzuiper was
volgens MAT 11:
19!
Gezien vanuit
het standpunt van de Farizeeen,
die reinheid hoog in hun vaandel hadden, is de onbevangen manier waarop Yesjoea aanzat bij maaltijden, religieus-politiek niet 'correct'; zijn handelen kwam immers voort uit het feit dat hij oog had
voor de WERKELIJKE situatie van de meerderheid
die honger leed?
Yesjoe
en de zijnen
hebben temidden van het veroauperde volk 'volksfeesten gevierd' ...
Ze hebben het visioen van het gastmaal, waaraan ALLE volken zullen aanzitten, gevierd op de afgeooste velden van Galilea: ze hebben ZO wegen geopend die mensen uitleidden uit de eenzame strijd
en voerden naar de gemeenschap van delen
en rechtvaardigheid.
~@~
Een
mydikernthema
van de evangelies zijn de vele mydiverhalen over YESJ,
dat hij met weinig brood en vis duizenden heeft verzadigd?
Ze moeten niet gelezen worden als historisch verslag, maar als visionair relaas,
geschreven vanuit de inderdaad reele ervaring van geluk,
die de mensen rondom HEM
ervoeren!
~@~
Vijfduizend mensen
worden verzadigd en bevredigd
met vijf broden [boeken] en twee vissen [profeten], en TOCH is er nog over ...
De parallele tekst in het evangelie van MAT [14:21] vertelt
dat er vijfduizend mannen zijn geweest,
'vrouwen en kinderen niet meegerekend'?
Er KUNNEN zo dus wel
zo'n tien- of vijftienduizend mensen bij zijn geweest
toen de wet en de profeten werden uitgelegd voor gewone mydimensen:
alle evangelies vertellen over deze wonderbare spijzigingen, wonderen met volkorenbrood,'
de ene keer met vijfduizend, vervolgens met vierduizend doodgewone mydimensen ...
DEZE mydiverhalen moeten niet gelezen worden als processen-verbaal
met betrouwbare getallen!
De hoge getallen willen tot uitdrukking brengen,
dat daar waar Yehosjoea was OOK
'de volheid van het "G dsrijk"
kon worden ervaren ...
~@~
In
DEZE
nogal fantastisch
klinkende mydiverhalen
weerspiegelen zich
mydiervaringen!
Ze
duiken
in ons onderbewustzijn en maken
ons bewust van onze menselijke
potentie?
Als
de mensen,
die in overgrote meerderheid gebukt
gaan onder schuldenlast en de dagelijkse strijd
in hun mydibestaan om te OVERLEVEN, alkaar dit soort mydiverhalen vertellen,
dan verschaft hun dat de NOODZAKELIJKE MOED
om samenlevingsverbanden te stichten
die 'weten van
delen' ...
Hoe
fantastischer de aantallen worden
die herinneren aan de mydiervaring van het rijk van G D in de nabijheid van Yesjoea,
des te duidelijker wordt ook 'het mydidoel' DOOR deze 'mydimiddelen' van het eigen handelen:
OOK WIJ kunnen delen en het geluk van de rijkdom in
GEMEENSCHAPPELIJKHEID
ervaren!
~@~
Bij die mydispijziging
van de vijfduizend vroeg Yesjoe de mensen
om te gaan zitten in groepen van honderd en van vijftig
volgens Marc 6:40 ~ DEZE scene herinnert nadrukkelijk aan de manier
waarop het mydivolk Israel zich legerde in de woestijn,
toen het uit Egypte vluchtte voor
de slavernij en waanzin
van de farao in
EX 18:
21,
25 ...
IN
de exodus~traditie
ging het om de leiding van het volk;
HIER, in het relaas over het wonder van
het brood dat gebroken wordt voor ALLEN,
staan het eten en de gemeenschap in overzichtelijke groepen op de voorgrond:
OOK als deze mydiverhalen in hun DETAILS veel weghebben van sprookjes en legenden,
is niettemin HERKENBAAR dat Yehosjoea vanaf het begin af aan meewerkte
aan het stichten van gemeenschappen, die voor elk{~}ander
verantwoording droegen, en
met elkaar 'baden'
EN aten!
ZIJ
zijn het begin
van de levensvorm van de gemeente [
ekklesia],
het begin van wat later 'kerk' werd genoemd: uit dergelijke gemeenschappelijk maaltijden
[letterlijk & figuurlijk, concreet & symbolisch, praktisch EN fantastisch]
ontstond [na meer dan duizend jaar]
oorspronkelijk het christelijke
'avondmaal'?
HET
begin van de avondmaalstraditie
[oorspronkelijk de 'pesachmaaltijd' {?}]!,
treffen we aan in de eerste brief van Shaul/Paul aan de gemeente van Korinte {1 KOR 11:17-34}.
De mydiverhalen over het avondmaal in de evangelies zijn LATER opgeschreven,
maar ze weerspiegelen - met kleine onderlinge verschillen -
DEZELFDE traditie!
{"Sjaoel"}
PAUL schrijft {in KOR 23-27}
{ongeveer twintig jaar NA de kruisiging?}:
"Want
wat ik heb ontvangen
[te beginnen in Damascus?] en aan jullie heb doorgegeven,
gaat terug op de Heer zelf ~ in de nacht waarin de Heer Yehosjoea werd uitgeleverd nam hij een brood,
sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei:
"DIT is mijn lichaam voor jullie! DOE DIT, telkens opnieuw, om mij te gedenken!"
ZO nam hij na de maaltijd ook de beker en zei:
"DEZE is het nieuwe verbond dat door mijn bloed gesloten wordt! DOE DIT, telkens als jullie hieruit drinken, om mij te gedenken!
Dus altijd wanneer je dit brood eet en uit de beker drinkt,
verkondig je de dood van de Heer, totdat
hij komt: DAAROM maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam
en het bloed van
de Heer ..."
