gratis myditijdreizen [it's all in the brain] ...


~*~
"een verander{en}de wordt [ook] anders beleefd"
~@~


Van
verzamelcultuur tot
onze hoogtechnische, technologische
electronicacultuur, we hebben er
duizenden jaren over
gedaan.

Het
resultaat
is niet alleen
dat we in een
andere wereld leven,
maar wat net zo belangrijk is:
we beleven onze wereld ook heel anders dan vroeger.
Ook dat is een effect van een proces van eeuwen en eeuwen.
Ik begin maar weer eens bij het begin
[net zoals in januari
2004]!

Het kon
eenvoudig niet uitblijven:
mensen konden hun verbeelding,
de voorstellingen die ze van hun wereld hadden, als het ware 'betrappen' op een misser,
er diende zich een 'foutmelding' aan, zoals het tegenwoordig ook wel heet?
Wat de overlevering onder woorden had gebracht, klopte niet [helemaal], of helemaal niet!
En wat gebeurt er dan meestal in zo'n geval?
Er vindt een soort van ontmaskering plaats, want het gaat er uiteindelijk niet om wie iets heeft gezegd, beweerd of geschreven, maar om wat er gezegd, beweerd of geschreven wordt: verbeelding wordt doorzien als verbeelding, en dus
voor correctie vatbaar.

Aanvankelijk gaat dat
als het ware bij wijze van spreken, beweren en schrijven 'per ongeluk',
maar van 'betrappen' kun je ook een sport maken, en dan ben je al bij 'wetenschap'
terecht gekomen.

De moderne wetenschap wel te verstaan,
geschoeid op de leest van de natuurwetenschappen:
theorieen zijn welkom, het kan niet [meer] zonder theorieen [aannames/hypothesen, vooronderstellingen], brainwaves, maar het sluitstuk bestaat uit het toetsen van alles
wat voor toetsen in aanmerking komt.
Wat niet toetsbaar is, kan misschien wel bestaan, maar blijft een theorie,
laten we - om in stijl te blijven - maar zeggen:
blijft 'van verbeelding' ...

Beheersen gebeurt vandaag de mydidag dus met andere middelen dan vroeger,
en heeft als uitkomst een wereld die uit bruikbaar gemaakte chaos bestaat, laten we het zo maar weer eens [alweer] beweren!
Via tellen, meten en wegen hebben we wat van chaos was in kaart gebracht,
en wat in kaart gebracht is, daarvan leer je
gebruik te maken!

ALLEEN ZO [rak kach!]
houden we vliegtuigen in de lucht, onderzeeers onder water,
kankercellen onder de duim [enigszins] en hersencellen - ja, daarmee zitten we nog:
ontrafelen van hun werking is EEN ding, maar hoe maak je er
gebruik van?

Dat behoort nog tot de wereld van de verbeelding,
ik zal 'het' hoogstwaarschijnlijk niet meer meemaken.
Maar daar gaat het me nu even niet om.
Wat we nog moeten toevoegen is: als chaos bedwongen wordt met tellen, meten en wegen,
stijgt tellen, meten en wegen op de ladder van wat mensen 'van betekenis' vinden.
Het komt zelfs [maar niet voor iedereen blijkbaar]
aan de top te staan.

Ziedaar een manier van kijken [ook een manier van kijken!]
naar onze wereld die nog wel dezelfde wereld bestreft, maar als het ware een dubbelheid aanbrengt,
een tweeheid [om niet te zeggen: tweespalt] tussen wat we 'kijk' hebben genoemd,
en wat we de reeel bestaande wereld wereld
zouden kunnen noemen.

Het ingewikkelde
van dat hele veranderingsproces
laat zich daarmee prachtig beschrijven:
verbeelding gaat voorop, altijd weer de verbeelding,
het zien van wat [nog] niet
iedereen ziet.

De wereld van verbeelding zoals we die kenden,
wordt telkens door nieuwe verbeelding afgelost,
een cumulatief proces van verbeelding komt op gang,
met als motor de correcties op de voorstellingen,
die op hun beurt telkens weer noodzaken tot een nieuwe
'kijk op'.

Enzovoorts,
een nimmer eindigende zich in de geschiedenis afspelende inhaalrace van anders zien
en anders maken.

Historisch elkaar afwisselend,
laat ik dat maar weer voor de zekerheid nog eens
onderstrepen.

Er is geen punt buiten de historie
met behulp waarvan verbeelding ontdekt kan worden [ontmaskerd] als verbeelding.
Dat is de uitglijder van de Verlichting:
hun filosofen hadden een onhistorische opvatting
van het verstand.

Maar
daarover
hebben we het de volgende keer
[indien beschikbaar] wel weer.
Om de zoveel tijd
[miljoenen, duizenden,
honderden & tientallen jaren]
treden er stroomversnellingen op in die kennis
en in het in praktijk brengen daarvan.
En dat proces lijkt zich steeds
maar weer [alweer!] te
versnellen?

27 jul 2006 - bewerkt op 31 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende