gk279b de AeGYPTenaren namen plaats aan 'n andere

TAFEL omdat ze níet met Hebreeën sámen de maaltijd wilden gebruiken, dàt vinden ze àfschuwelijk, maar de Ònderkoning zat bij ons aan. Ik was even bang dat het de broers nu zou gaan opvallen dat Yosef zich niet als 'n AeGYPTenaar gedróeg, maar in hùn verwàrring ontging hèn gelukkig vrijwel àlles! Wat Yosef voorgezet kreeg, werd aan àllen voorgezet, 't enige verschil was dat ìk wel vijf keer zoveel kreeg omdat ik er volgens Yosef 'nog van moest groeien'? We aten als wolven & dronken tot we laveloos waren!

Toen we de volgende morgen uit onze roes ontwaakten, bleken onze voerzakken tot de rand gevuld te zijn en het geld dat we betaald hadden lag bovenop 't graan! We gingen op weg, maar we waren nog maar NÈT de stad úit toen we door een groep ruiters achtervolgd werden. We hielden ìn. Toen de groep bij ons was herkenden we tussen de gewapende mannen de hofmeester die Hebreeuws sprak: hij zag er niet bepaald vrolijk uit. Hij stapte op ons af met gebalde vuisten & sprak: "WAAROM VERGELDEN JULLIE GOED MET KWAAD? UITGEREKEND DE BEKER WAARUIT MIJN HEER ALTIJD DRINKT, HET GESCHENK VAN DE FARAO, EN WAARMEE HIJ VOORSPELLEN KAN WAT NOG VERBORGEN IS! HOE HEBT U DAT IN 'S HEMELSNAAM KÙNNEN DÓEN?"

Ik schrok me wezenloos, want ik maakte uit zijn woorden òp dat misschien één van mijn broers met z'n dronken kop die zilveren beker achterovergedrukt had! Wàs 't mógelijk dàt één van hen zich alwéér van z'n slechtste kant had laten zien? Waren ze zó ònverbeterlijk?!

Ik hield 't voor mógelijk! "HÓE KÙNT Ú DIT NOU ZEGGEN?" vroeg Rúvèn. "WÍJ ZOUDEN ZÓÍETS NÓÓIT DÓEN! ALS U BIJ ÉÉN VAN ONS ÍETS mocht aantreffen, DÀN moet hij ter dood gebracht worden en zal de rest van ons u als slaaf dienen!" Hóóg SPÈL, want hóe kòn nú Rúvèn er zó zéker van zijn dàt zijn broers, die i/h verleden voor níets teruggedeinsd waren, zich nú wèl nètjes gedragen hadden?

De zàkken werden doorzòcht, stuk voor stuk, & toen ze allemaal doorzocht waren behalve de mijne sloeg ik 'n ZÙCHT van verlichting: níemand hàd zich schuldiggemaakt aan diefstal! Maar mijn opluchting sloeg òm in 'n stòkslag van SCHRÌK toen míjn voerzak geopend werd & dáárìn die beker aangetroffen werd! Ik verstijfde vanbinnen alsof ik op 'n hoge berg stond & bang was naar beneden te vallen.

06 jan 2015 - bewerkt op 07 jan 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende