gepiepeld in verwachting & op hope/dope van zegen!

Met
andere woorden:
geboorte, opvoeding, scholing,
werk~ & verzorgingsactiviteiten,
wat creatie & recreatie en voordat je het weet
& iets kunt zeggen of concluderen
moet je alweer verder
'de lanen op en de paden in'
{vooruit met flinke pas}
naar de eeuwigheid?!

Konden andere
ons voorgaande levensvormen
nog voortduren als vrolijke veldbloemen & vrije vogels in de lucht,
WIJ
zijn afhankelijk
van elk ander als nooit tevoren
en kunnen niet meer apart van elkaar
voortbestaan.

In
die mate
dat we ons
NIET
[meer of nog niet]
verbonden voelen
met de rest van de wereld,
de aarde, 't heelal & 'de eeuwigheid',
zijn en blijven we grijze muisjes, vage ratjes,
kikkerdril, 'n musje onder de dakpannen of stofje stuff?
Het gaat er nu om vooral de consequenties te leren zien
van ons doen en laten in alle
bescheidenheid!

We
kunnen ons nu
NIET
meer vastklampen
aan een klein deelgebiedje als naaktlopend stammetje
in 't groene grotedierenbos of regenoerwoud, nomaderend/rondtrekkend onafhankelijk volkje
woonwagen- en/of tentbewoners of iets dergelijks
omdat alles nog veel meer dan vroeger
van al het andere
afhankelijk is
geworden.

Vandaar
ook die voorgeschiedenis
van die afgelopen 6/60/60/6000/60.000 jaar vol zondvloeden
& ijstijden, aardbevingen & tsunami's:
of kortweg die 2000 jaar
'apocalyptiek', groeiend eenheidsbesef van alle vormen van leven op aarde.
In {de tweede helft van} het boek Dani'el bijvoorbeeld
en in het allerlaatste 'bijbelboek' Openbaring oftewel Apocalyps
krijgen 'zieners' [dromers, aanschouwers van visioenen e.d.] een 'gezicht' te zien
{'n openbaring, in het Grieks een 'apocalyps'}
en schouwen zij
in de [nabije
en/of verre]
toekomst.

In
de wereld,
waarin het kwaad zich breed maakt,
ziet hij invloeden van buiten op de mensen afkomen:
God en de duivel, engelen en demonen strijden om de macht
en proberen om de mens
voor zich te
winnen?

De
apocalypticus weet
dat het op het einde aan gaat & dat dit einde 'spoedig' zal komen!
Het 'rijk van g d der hemelen' komt niet [meer] in een geleidelijk proces van gestadige 'verbetering',
maar zal nu, voor de verandering, eens van 'de andere kant', van G ds kant komen,
vooral als 'de wereld' op zijn 'dieptepunt'
is gekomen
...

Menselijke
hulp zal dan niet [meer] baten,
alleen G d kan ons allen nu nog uitkomst brengen,
dwars door de verschrikkingen van het wereldseinde heen?
Waar het voor de mens nu [alleen nog maar] opaankomt, is vooral volhouden, volharden, trouw blijven!
"Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden!" volgens Marc 13:13.
In Dani'el 2 [ook Yehosjoea zal die rol wel gelezen hebben of ervan gehoord hebben] zien we dat de wereldrijken elkaar opvolgen en steeds
alsmaar gewelddadiger gaan worden,
maar de 'steen uit de bergen'
'verbrijzelt ze' en
'vervult de aarde'
[als atoomexplosie{s}, bioramp{en}
en/of chemische
reactie{s}]
...

In
Dani'el 7
is het de
'geheimzinnige figuur'
van de
"Mensenzoon" die
van G d
uiteindelijk
'de macht krijgt'.
ZO
vinden we
ook in Openbaring[en] de hoop [haTieqwah] 'in de verwachting'
dat 't Grote Babel {=ROMA} door G d zal worden vernietigd en dat DAN
'het rijk der hemelen van g d'
zal aanbreken
{OP. 18!}?

Veel
van deze
voorstellingen kunnen we
ook bij onze Yesjoe
terugvinden.

Genoeg
voor nu ~
voordat weer de
geijkte vraag losbarst:
"Waar heeft die gekke MordeChaiSet"
'ut nou weer
over'?