Geen bloemen


Geen condoleances meer ...

Totaal anders & toch precies hetzelfde ~

Als tiende kind geloof ik, als ik me niet vergis,
werd er een nichtje geboren bij één van de vele ooms
& tantes, neven & nichten van vaders & moeders kant: ze kreeg hersenvliesontsteking
toen ze nog heel jong was omdat bijna die hele familie tuberculose had, nog volksziekte in die tijd na de oorlog?

Men kon er niets, of niet voldoende aan doen! Ergens in het midden van de jaren vijftig van de vorige eeuw nam mijn moeder
haar in huis & verzorgde haar dag en nacht vanaf de tweede helft van de jaren '50 tot ergens in de jaren '60? Nu is ze overleden
als zestigjarige 'comapatiënte' sinds haar peuterjaren, ik meen dat ze net kon lopen 'n jaar ofzo
na de watersnoodramp in Zeeland!

Kun je nagaan:
zestig jaar in 'coma', niet horen of zien, tenminste níet kunnen reageren wegens 'bijna hersendood' of althans
zo beschadigd dat ze alleen maar kon liggen & verder helemaal verzorgd worden met eten, drinken, verschonen & wassen.

Wat kan ik er verder NU NOG van zeggen: ik heb haar 'meegemaakt' in die jaren '50 toen ik nog op de lagere school zat;
open ogen als ze 'wakker' was, maar 'zonder leven' of wat we gewoonlijk bewustzijn noemen?

Moeilijk te zeggen of ze nu wel of niet 'reageerde': het moet wel een diepe indruk op me
hebben gemaakt tussen mijn negende/tiende & veertiende/vijftiende, ik weet niet meer
precies hóe lang: toen we haar bezochten zo'n veertig (?) jaar later was ze nog net zo
als op haar vierde (?) ... Praktisch een heel mensenleven (langer nog!) in coma:
oorlog met ontelbare doden van alle leeftijden onder allerlei omstandigheden;
vroeger of later gebeurt 't ons allen tussen bevruchting & hartstilstand ...

'n Geheimzinnig gebeuren waar ik met m'n verstand niet bij kan:
het was een 'lief kind' maar toch wel heel anders dan al die
andere tientallen die ook al gestorven zijn,
of nog leven ... M'n wederhelft & ik laten
ons lichaam a/d 'wetenschap' ~ 't enige
wat we kunnen doen is tijdens ons
korte of 'lange' leven, met vallen
& opstaan
liefdesverdriet
verliefd
liefdesverdriet

Haar overlevende
broers & zussen vatten het
samen in woorden als: Bedroefd, delen wij u mede

Dat door de Heere uit ons midden is weggenomen onze lieve zus, schoonzus & tante ~ Jenny ~
16 januari 1953 ~ 22 februari 2014 ~ haar toevertrouwend aan de God van het verbond.

In liefde gedenken wij onze ouders, stiefmoeder, zus, schoonzussen & zwager
Die haar reeds zijn voorgegaan.

Mat 11:28
komt herwaarts
tot Mij, allen die vermoeid
en belast zijn, & Ik zal u
rust geven.

Alle
grootouders,
ooms & tantes &
Nu de 'tweede nicht'
zijn al overleden: óver
zijn nog wel enkele tientallen
neven & nichten met HÙN kinderen,
ook in Canada & Australia ~ alles bij elkaar
dus wel van 'beide kanten' tussen de vijftig & honderd 'familieleden'
maar ik ken de meeste van die neven & nichten, laat staan hun kinderen niet:
sommige zal ik ooit in de jaren veertig/vijftig wel eens gezien hebben
en anderen later 'n enkele keer ~ toch heel anders waarschijnlijk:
opgroeien met vaders, moeders, broers & zussen etceterara
of zonder, & al helemaal als je al zo'n zestig jaar
'levend' slaapt in 'coma' & verzorgd
moet worden zonder al die jaren
ooit nog te kunnen
reageren op wie
of wat dan ook
behalve via
'n soort
'geloof'
...
~
kiss
27 feb 2014 - bewerkt op 27 feb 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende