gedwongen vrouwen- & kinderprostitutie ...

MARIA Magdalena
is in de latere christelijke traditie geidentificeerd met
de naamloze 'zondares' [LUCK 7:36-5-].
DAAR wordt verteld over een prostituee:
zij kwam onuitgenodigd op een gastmaal
waar Yehosjoea EEN van
de gasten was.

Ze huilt
en wast met haar tranen de voeten van Yesjoea.
DIT mydiverhaal is eeuwenlang gelezen als een exempel van 'hoerenberouw'?
De prostituee droeg ZELF de schuld van haar prostitutie.
Het christelijk geloof had haar, zo luidde de verklaring, tot berouw over haar schuld gebracht!
Er werd NIET gevraagd naar de sociale achtergronden van de prostituee
in de samenlevingen van de antieke wereld: DIE laten
een dergelijke verklaring
niet toe ...

Prostitutie
was in het Romeinse Rijk,
vooral in de steden, een heel gewoon verschijnsel
dat behoorde bij het mydileven van alledag!
Als mannen zich vrouwen kochten werd dat juist NIET beschouwd
als minderwaardig.
Geslachtsverkeer met prostituees gold voor getrouwde mannen
niet als 'echtbreuk' ...
Vrouwen werden bijna noodgedwongen prostituees
als ze niet konden rekenen op het gangbare
verzorgingssysteem van een enigszins functionerende
patriarchale familie.
Een weduwe die geen vermogen had en uit eigen arbeid niet genoeg geld kon verdienen
om te overleven,
was GEDWONGEN tot prostitutie - evenals haar dochters;
dergelijke mydiverhalen komt men steeds weer tegen
[tot op de mydidag van vandaag!]!
Veel vrouwen die werkzaam waren in de buurt van herbergen en kleine winkels,
werkten tegelijk OOK
als prostituee ...



DE HEER des huizes
maakte regelmatig gebruik van zijn recht om over een slavin te beschikken -
EEN van de talrijke, volledig legale praktijken
van seksuele uitbuiting in het
Romeinse Rijk!

DE rabbijnen,
leraren van het joodse volk,
hebben verteld over een ongelukkige vrouw
die haar man door prostitutie wilde redden:
rabbijnse leraren vroegen een ezeldrijver,
die ZO effectief kon bidden dat hij de regen
uit de hemel kon smeken:
"Wat voor goed heb jij gedaan?"
Hij antwoordde: "Ik heb ooit mijn ezel verhuurd aan een vrouw,
die onderweg begon te huilen!
Ik sprak tot haar: "Wat heb je?" Zij antwoordde:
"Mijn man is gevangengenomen, en ik wil kijken
wat ik kan doen om hem los te kopen
[d.w.z. ze wil als prostituee het losgeld verdienen]!
Toen heb ik mijn ezel verkocht en haar de opbrengst gegeven.
Ik zei tegen haar: "Alsjeblieft,
dit is voor jou, koop je man los en zondig niet!"
Zij [d.w.z. de rabbijnen] spraken tot hem:
"JIJ bent waardig om te bidden en verhoord te worden!"
[uit de Palestijnse Talmoed Taanijot 1, 64b, 41].
OOK lijfeigenschap van familieleden kan
reden tot prostitutie zijn ...

IN het mydiverhaal
van Yehosjoea en de 'zondares in de stad'
wordt NIET gesproken over de oorzaak van de prostitutie.
Het verschijnsel behoorde immers tot het leven van alledag van vrouwen en mannen,
ook van vrouwen in de omgeving
van Yesjoea.

DE tranen
van de naamloze prostituee
moeten dan ook niet worden gezien als tranen van berouw van een hoer
[zoals altijd werd beweerd],
maar als tranen van het lijden zonder uitweg.
Yesjoe wendt zich tot de vrouw zoals de ezendrijver dat deed?
Ze komt tot hem,
omdat ze heeft gehoord dat hij in een huis van de farizeeer Sjimon te vinden is.
Ze hoopt op heling van haar leed,
bevrijding uit de voortdurende vernedring en het geweld dat zij ervaart.
Aan het slot wordt niet verteld dat ze nu in de gemeenschap
van de mensen rond Yesj zal meetrekken,
dat ze haar lichaam niet meer moet verkopen, omdat anderen hun brood met haar delen?
DAT wordt verondersteld, zo 'vanzelfsprekend' is dat!
Maar wat WEL wordt verteld is hoe Yehosjoea probeert om
haar waardigheid in haar leven als prostituee
ZICHTBAAR te maken ...