gamma: dat zeg ik

*
"'the
bible
tells a story'
&
'the bible
is a myth'
are essentially
the same statement":
de religieuze mythe
van het christendom:
de bijbel als 'erfenis'
[of "ballast"]?

~!@!~

AL
meer
dan 1000 jaar
is het christendom in europa
de heersende
religie

het
is niet
uit de lucht komen vallen
maar gaat terug op de bijbel
zijn magna
charta

of
de bijbel
werkelijk zo heeft gefunctioneerd
dan wel of er andere machten en krachten
de loop van de christelijke kerk mee hebben bepaald
laat ik hier liggen:
in elk geval beschouwt de 'christenheid' tot op vandaag
de bijbel als haar bron
verwijst ernaar als legitimatie
en daar sluit ik me
bij aan

welnu
de bijbel is dus niet
vanuit 'de hemel' op de aarde gedropt
maar heeft een lange ontstaansgeschiedenis doorlopen
die ons terugvoert naar voorchristelijke tijden
de tijden waarin mensen de wereld onder woorden brachten
in termen van religieuze mythen
met hun mydiverhalen over
goden en
mensen

ook
de bijbel
is een vorm van
'onder woorden brengen'
van de wereld
en waar onder woorden wordt gebracht
daar zijn mensen aan het werk
sprekende
mensen ...

wie
bijbel zegt
moet beginnen bij het oude testament:
die benadering deugt niet
daar hebben we het ook al eerder over gehad
eerst eigen je jezelf andermans heilig boek toe
en vervolgens declasseer je het door het 'oud' te noemen
tegenover je eigen geschriften
als
'nieuw'!

superioriteitsgevoel
van de christenheid tegenover de joden
iets anders kun je er moeilijk uit
opmaken?

ik
ben mij
van de stand van zaken bewust
maar het spraakgebruik is zo ingeslepen
dat ik mij er maar
naar voeg

onmiskenbaar
bevat het OT mythische verhalen:
heel veel
zelfs

eerst nog
maar weer eens een kleine
rondgang: om het geheugen op te frissen
en/of aan te
vullen

de
scheppingsverhalen
in het OT
zijn mythisch van oorsprong
of ze nu polemiseren met concurrerende mythen of niet
het verandert er niets
aan

eerst
kwam OT
& toen kwam SIEN:
de mythen van niet-bijbelse signatuur doen dat trouwens net zo goed
het is een kwestie van adapteren van de oude mydiverhalen
aan de wereld van de
nieuwe bezitters

de
polemiek
die in Israels scheppingsverhaal schuilt
is niet onbelangrijk
integendeel
er kunnen allerlei bijzonderheden
over Israels religieuze visie
[wie is g d & wat zijn wij en hoe zit de wereld in elkaar]
uit worden
afgeleid

om
die veranderingen
gaat het de schrijvers juist
zou je kunnen
zeggen

niettemin:
mythisch blijft
mythisch?!

niet alleen
de scheppingsverhalen
maar ook het verhaal van de zondvloed is zo'n soort thema
dat bij een aantal buurtvolken
rondzingt

in
het boek GEN
is de zogenaamde volkerentafel eraan vastgeknoopt:
wie is volgens de ordening van Israels g d WAAR woonachtig
en wie komt vervolgens rechtens de heerschappij
over WIE
toe?

de
heersende opvatting
betreffende de minderwaardigheid van de 'zwarten' [CHAM]
en later die van de Palestijnen [Kana'an]
werd ermee
gelegitimeerd

lang
niet altijd
is het ook echt duidelijk
wat een mydiverhaal eigenlijk
wil zeggen?

neem
bijvoorbeeld
wat in het boek GEN
[hoofdstuk 6] verteld wordt over de zonen gods
die tot de dochteren der mensen ingingen [zie je het al voor je?]:
uit welke vermenging 'reuzen' zijn
ontstaan ...

waar
doelt die passage op:
wat moeten we
weten?

en
wat is de bedoeling van de 'bloedbruidegom'
waarvan ons melding wordt gemaakt
in EX 4?

tranen
met tuiten?
of lach je je een
hoedje?

het
zijn maar
enkele voorbeelden:
al die bijbelse boeken staan vol met
dramatische, vrolijke, tragische & komische
gebeurtenissen!

veel
belangrijker nog
is de mythische structuur:
het door elkaar lopen van de wereld van g d
en die van de
mensen ...

G D
komt bij Avraham
op bezoek
[high tea in the afternoon:
'did you have your tiffin yet?']
en eet een hapje mee als het gemeste kalf
wordt geslacht

het
daaropvolgende mydiverhaal
dat uitvoerig bericht hoe Avraham met g d over Sodom & Qumran onderhandelt doet er niet voor
onder

en
al worden de profetische boeken
in dit opzicht wat zuiniger met 'grappige' mydiverhalen
ze wijken toch niet echt van het 'gangbare' godsbeeld af
dat in de zogenaamde historische boeken
de mydidienst
uitmaakt

g d
blijft 'n
g d
die spreekt,
ingrijpt,
zijn volk verlaat of weer te hulp snelt,
net zoals de goden in de mydiverhalen van de buurvolken
dat doen?!

Illustratief
is in dat opzicht
het bijbelboek
Richteren?

Niet alleen
staat het bol
van de volksverhalen over de redders
[richters of rechters heten ze]
van Israel: spannende mydiverhalen!
ZO spannend, dat wij volgens zeggen vroeger
om het hardst riepen,
toen na elke maaltijd een stuk uit de bijbel werd voorgelezen,
"VERDER!", als er naar onze smaak wat al te gauw
werd opgehouden voordat 'het verhaal'
uit was ...

Maar
waar noch wij,
noch de voorlezende ouder{s},
zich over verbaasden was de manier waarop g d met de leiders van het volk omging:
Gideon, die maar niet kon geloven dat g d hem zou helpen
om de roofzuchtige Midianieten te verpletteren,
en tot twee keer toe een speciaal teken 'uit de hemel' vroeg,
en het nog kreeg ook!

Ook de verhalen
over SAMU'EL [in het gelijknamige bijbelboek]
gaan complete dialogen tussen g d & Samu'el niet
uit de weg ...

Alweer,
wat patroon betreft
is er geen verschil tussen menige mythe
van niet-bijbelse snit
en de verhalen van het boek
Richteren.

~!@!~

Bij
het typisch
mythisch materiaal
hoort ook de zogenaamde ark des verbonds
[net zoiets als de ark van Noach, maar dan anders?],
een soort van kist [in de Duitse wetenschappelijke literatuur dan ook 'die Lade' geheten], die als troon ['doos'] voor Israels g d diende
tijdens de veertigjarige reis van het volk
door de woestijn.

ZIJ
had haar plaats
in de Tent der Samenkomst [het parlement],
trefpunt tussen g d en
zijn volk!

Gemakkelijk
mee te dragen
aan twee overlangs geplaatste hefbomen,
en daarom bij uitstek geschikt als woonplaats van g d [de 'accu']
gedurende de zwerftocht
door de woestijn?

Dat
de beide stenen tafels
[de elementen van de goddelijke 'batterij']
erin waren opgeborgen is weer uit een latere versie,
te vinden in het boek DEUT, dat op zijn beurt
een duit in het mythische
za[a]kje
doet!

Wel
zinvol,
want het laat zien
hoe volgens de mydischrijver
g d samenvalt met 'de wet' & de 'tien geboden'
[van Hammurabi?] ...

Als
Israel later
in huizen woont in plaats van tenten,
en Israels g d in de tempel,
verdwijnt blijkbaar de belangstelling voor de 'ark'
[als reddings- & krachtbron],
want je hoort er in elk geval na Salomo
nauwelijks meer
over.

Ook niet
dat het volk haar
mist ...

Niets
nieuws
onder de zon:

GAMMA:
dat zeg ik

~verliefdliefdesverdrietverliefd~
engel

13 sep 2005 - bewerkt op 25 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende