G*dsbeelden Simuleren Muziek in Virtual Cyberspace



'4' G*dsbeelden
{vervolg van 'het geheime leven van K.'}
{2 okt '04}
= {Imre
KERTESZ}

~@~

Voor wie
de ervaring
als uitgangspunt neemt
en de menselijke geest doorziet
als een illusie~machine,
bestaan er geen metafysische
zekerheden.

Wees dus
niet verbaasd
om te bemerken dat 'G*D'
bij Kertesz in allerlei gedaantes
optreedt;

in zijn
dagboekaantekeningen
blijkt HIJ veranderlijk
als de dagen
in april.

"G*D" verschijnt

als enge fanaticus en
als begripvolle vriend;

als ontzagwekkende Schepper en
als meelijwekkende knoeier;

als innig gewenste vader en
als minzaam toegelachen fantoom;

als een grammaticaal onding en
als levensreddend
imperatief.

~@~

Je doet K. tekort
wanneer je in al die beelden
een heldere hierarchie wilt aanbrengen,
daarop interpretaties loslaat die beginnen met
dwingende woordjes als
'eigenlijk' of 'toch'.

BINNEN
de context
die K. al schrijvende creeert
hebben AL die beelden
hun geldigheid en
hun
eigen toon.

~@~


Vertrouwen en
scepsis,

euforie en cynisme,
ze wisselen elkaar per
bladzijde af.

Op de ene pagina
verkeert de auteur met G*D op schijnbaar intieme voet,
op de andere wijst hij HEM hardvochtig terecht.

Op de ene pagina staat G*D voor het diepste in de mens zelf,
op de andere belichaamt HIJ het toeval,

het noodlot,

de geschiedenis of
~ bij K. is het onvermijdelijk,
zo bleek al ~
Auschwitz ....

~@~

Is er dan
geen enkel beeld,
geen enkele omschrijving die zich
aan de tegenstellingen
onttrekt?

~@~

Die een
synthese aanbrengt
en al die enkelvoudige,
onderling vaak onverenigbare uitspraken
met elkaar
verzoent?

~@~

Voor K. is schrijven
een dagelijkse oefening in opstijgen,
in ontstijgen,
en die voert hij ook uit ten aanzien van zijn religieuze intuities
en theologische
redenaties.

~@~

"Als ik
"G*D" zeg,
is dat natuurlijk uitsluitend een metafoor,
zoals trouwens alles wat ik zeg,
nauwkeuriger gezegd:
wat ik KAN zeggen,
wat met woorden is uit te drukken,
een metafoor is."

~@~

Zodra hij
de juiste afstand vindt,
zodra de mysticus in hem terrein wint,
beseft hij opnieuw
dat WARE religiositeit in de eerste plaats een kwestie is van stijl,
van taal
~ van een taal
die over iets heen moet,
die zichzelf bijna tenietdoet,
het verstand tart zonder inhoudsloos
te worden.

De mystiek
verdraagt geen mysterie,
vergt uiterste precisie,
juist OMDAT
haar natuur zo
mysterieus
IS!

~

DAAROM
komt het altijd aan op de formulering,
die aan kracht wint naarmate ze exacter weet
af te omlijnen
wat aan de ratio
ontsnapt.

~@~

"De werkelijke naam
van het transcendente is 'niets'
{zie: yhwh e.d.!},
maar daarom is het
niet minder
transcendent!"

~@~

EEN van K.'s
meest urgente g*dsnamen is
zonder twijfel het Niets
{MET of Zonder hoofdletter}.
Maar er zijn andere aan te wijzen,
niet minder
urgent.

Zo
doet g*d zich bij hem
ook voor als de
Ontkenner,
een wezen met een vergelijkbare,
superieure ironie als Nietzsche ooit
de Griekse goden
toedichtte.

De Ontkenner
is een g*d die voortdurend om ons bestaan lacht,
ons confronteert met de ficties waarmee we ons door het leven slaan,
ons doet inzien dat ons 'ik'
een pover bedenksel
is,
een
taaie schil om een kern waarin het woordje ik
oplost als een druppel water
in de
oceaan.

~@~

Deze g*d,
het laat zich raden,
is natuurlijk ook de eerste om zijn eigen bestaan te loochenen,
alle bewijzen van het tegendeel
met milde spot
aanhoort.

~@~

In het
volgende {laatste} deel
laat de Ontkenner
zich even zien,
in gezelschap van een oude
theologische bekende,
de Voorzienigheid.

~@~

Maar NU
ga ik eerst
een dutje doen voordat het licht
weer
aanbreekt ...

~@~

See you
{maybe}
LATER!

chai a.v.o.
@
irminloo

liefdesverdrietverliefd
engel
03 okt 2004 - bewerkt op 03 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende