G d de moeder

HOSJEA 11:1-11
Is G d 'n man of 'n vrouw?
Is dit typisch 'n vraag van moderne mensen?
'n Even modern antwoord is: G d is geen man & geen vrouw,
of: G d is zowel man(nnelijk) als vrouw(elijk)! In de bijbel ligt dat ietwat anders:
G d is koning, krijger/strijder, rechter/beul & vader/doener?

't Zijn allemaal nog tamelijk mannelijke beelden van G d! I
n 't oude Palestina/Falastin/Kana'an werden naast goden ook godinnen vereerd, bijvoor-
beeld Asjerah, Astarte & Anat. Ook judese vrouwen vereerden Astarte wel, die soms 'hemelkoningin' genoemd werd
(Isjtar/Esther)! In Yirmeyahoe 44:19 zeggen Judese vrouwen in Egypte tegen de profeet Yirmeyahoe:
"Wij hebben voor de koningin van de hemel wierook gebrand, haar wijn- {& andere plengoffers} gebracht & koeken
met haar beeltenis gebakken (zoete speculaaskruidenkoek), maar dat gebeurde natuurlijk met mede-
weten van onze mannen (& kinderen)!" Maar volgens de officiële godsdienst van Israel
werd er nog maar één g d vereerd:
de 'G d van Israel'
~~
En die G d
was toch eigenlijk wel 'n "man"?
Wat niet wegneemt dat de anonieme bijbelschrijvers
soms (heel even) vrouwelijke beelden gebruiken & zo ietwat anders over g d praten?
Kennelijk hadden ze nog niet zo'n last van hokjesdenken als wij tegenwoordig! In Yesjayahoe 49:15
zegt "G d" tegen de stad Yeroesjalayiem:
"Maar kan 'n vrouw haar zuigeling vergeten of harteloos zijn tegen 't kind dat zij droeg?
Zelfs al zou zij 't vergeten,
ÌK vergeet jou nooit!"

G d
vergelijkt zichzelf
dus met 'n vrouw met 'n baby:
die relatie tussen 'n moeder & 'n kind is iets heel bijzonders.
Diezelfde relatie is er volgens het boek Yesjayahoe ook tussen G d & de stad Yeroesjalayiem (onze 'vredesstad',
waar ooit de Tempel van G d stond. En in YESJ 66:13 net zoiets: "Zoals 'n moeder haar zoon troost, zó ZAL IK jullie troosten; in Yeroesjalayiem zul je troost vinden!" In 't profetisch gedicht van HOSJEA 11 wordt G d ook als MOEDER voorgesteld. 't Begint al i/d eerste regel: "Toen Israel nog 'n KIND was, had ik 't lief"! En in vers drie wordt 't bijna vertederend: (...)
terwijl ÌK 't toch was die Efraïm leerde lopen & hem op MIJN ARM nam!
Maar ze beseften niet dat ÌK hen verzorgd had?!

Als je verder leest in 't gedicht
zie je dat er naast 't moederbeeld ook nog andere beelden van/voor/door G d gebruikt worden,
bijvoorbeeld het beeld van G d als LEEUW: 't is 'n gedicht vol verwijten aan Israel ~ de Israelieten zijn aan G d ONTROUW geworden. Tòch belooft G d zo nu ook dat HIJ 't land niet zal vernietigen ~ de Israelieten mogen er (altijd weer) veilig in terugkeren!
Misschien heeft die schrijver v/h boek Hosjea bij dit laatste nog wel even weer aan G d als MOEDER gedacht?
'n KIND moet 't toch wel héél erg bont maken, wil 't NIET MEER terug mogen ko-
men bij 'zijn moeder'?! Er zijn i/d bijbel nòg 'n paar plaatsen te vinden
waar vooral in vrouwelijke beelden over G d gesproken wordt:
we moeten 't dus doen met 'n 'handjevol' (of twee):
maar 't is & blijft goed om je bij 't lezen
(& leven) i/d bijbel (& 'de wereld'
te blijven realiseren dat G d
zelfs in de bijbel
iets 'vrouwelijks'
(naast iets 'mannelijks' &
'KINDERLIJKS'
heeft! Wie zich eraan spiegelt
die spiegelt zich ook zo
in/aan/met myDi
}~~~~~