Àl
(minstens) vanaf
't begin v/d Verlichting
ging 'r (ook) van NL 'n belofte uit:
't KÀN,
'n land waar je zonder belemmeringen ècht mag debatteren over
(ÀLLE)
heilige ÈN wereldse zaken,
'n moderne Areopagus met 'n spiritueel belang dat de Laaggelegen Landen verre zou ontstijgen.
Nederland was i/d 17de eeuw zó 'welvarend, georganiseerd & tolerant' dat 't religieuze dissidenten,
schrijvers & uitgevers uit àlle windstreken aantrok!? René Descartes schreef vanuit A'dam in 1631 naar Balzac:
"Ik maak elke dag 'n wandeling in 't Babel van 'n grote doorgangsweg, waar evenveel vrijheden & rust heersen als je langs 'n tuinpad zou vinden."
Maar tegelijkertijd was er (óók) 'n héél andere tendens, de (sterke) neiging om 'afgoderij & valse godsdienst te weren & (met wortel & tak) uit te (willen) roeien'?! DÍE kwam zo dan ook terecht in wetten tegen blasfemie.
Deze waren in handen van intolerante, gereformeerde bewindslieden 'n uitstekend (prangend) wapen in hun campagnes
tegen (o.a.) de Joodse gemeenschap. 't Bezorgde de radicale verlichter Adraen Koerbagh (ook) 'n vroege dood in het Willige Rasphuys in 1669
vanwege z'n ongepubliceerde boek 'Een Ligt schynende in duystere Plaatsen'! NL heeft z'n handtekening gezet onder 't internationaal mensenrechtenconvenant, & staat pàl voor de vrijheid van expressie, geweten & gelijkheid voor de wet,
niet alleen op ons eigen grondgebied maar óók voor hen die èlders vechten tegen tirannieke godslasteringswetten,
zoals de religieuze minder-heden van Pakistan (& ommelanden) [lees er 't relaas van Hans van Dam @ India nog maar 's op na!)?
NL zou 'n voorbeeld zijn van een land waar 'woorden in vrijheid wonen'?!
Maar door vàst te willen blijven houden aan z'n wetten tegen 'godslastering/religieuze belediging (& dergelijke) verraadt Nederland dit erfgoed
& deze belofte (ik zou 't ook niet zó beseffen als ik 't niet al sinds de jaren vijftig v/d vorige eeuw met eigen oren, oren & ervaringen had gehoord, gezien & beleefd!)? Door alle wetten tegen godslastering àf te schaffen bèn je er nòg niet: 't volledig uitschakelen van wat ooit 'n discriminatoir religieus concept was, betekent dat je erkent dat de aanspraken van zg. "gelovige EN niet~gelovige" moreel symmetrisch zijn.
IEDER VAN ONS,
religieus of seculier, heeft evenveel recht en gezag van spreken over wat heilig (EN onheilig) is:
het staat ons vrij om erover te twisten, een straf hoeven we niet (meer?) te vrezen.
Misschien worden we wel (weer) v/d Areopagus weggehoond, maar we worden niet (meer zomaar) gekruisigd.
't Zou 'n overwinning zijn v/h debat over 't "heilige" voor ALLE partijen.
Dus:
'dood a/d godslasteringswetten ~ lang leve de blasfemie'! Austin Dacey
is filosoof & schrijver & woont @ New York (ooit Nieuw A'dam): hij is verbonden aan Freemuse,
'n organisatie die zich inzet voor de mensenrechten van musici; 14 januari verscheen zijn boek 'The Future of Blasphemy:
Speaking of the Sacred in an Age of Human Rights'
ISBN 978 1441183927
