flierefluiter swiebertje pipo de clown&mamalouche?


-~*~-

HET
is wel zeker,
dat het in de meeste hedendaagse tempels,
synagogen, kerken en moskeeen hoogstwaarschijnlijk heel wat stiller is
dan op dat allereerste christelijke Weken/Pinksterfeest in de Tempel van Yeroesjalayim
van bijna tweeduizend jaar geleden vlak voor de grote vernietiging
in het jaar 72
na Chr.?

Het
geluid
als van een geweldig gedreven wind
is er [alweer niet meer/nog]
niet.

Verdeelde
tongen als van vuur
zijn er niet
meer!

Niemand
zal nu nog kunnen spotten:
ze zijn 's morgens vroeg al dronken
of minstens half
bezopen.

Nu
kun je
wel zeggen
dat wij niet [meer] hebben
wat de leerlingen/discipelen/apostelen hadden
volgens het mydibijbelverhaal!?

IS dat zo?

Als
iemand
in Yeroesjalayiem
rond het jaar 40 {?} dat alles in de Tempel niet had meegemaakt,
maar was binnengekomen bij het vervolg daarop,
dan had hij een luisterende menigde gezien
en EEN man horen
spreken.

DAN
was het bijzondere voor hem
alleen maar geweest,
in wat die 'begeesterde'
ene zei?

En
datzelfde
hebben we nu nog:
die ene "Naam",
die hemel en aarde
in de naam van yhwh/yahweh die was
en komende/wordende is
in ons:
Yehosjoea
[g d alleen kan redden &
imanoe'el:
g d is in ons]
...

DIE
volgens het bijbelverhaal
door g d gezonden geest is er,
die ons allen kan binden aan hem/haar,
die onze enige ware vreugde kan zijn,
en die in al die eeuwen,
voor allen die dit geloven,
dezelfde
is?

Ooit
heeft Shaul Paul
in zo'n samenkomst eens gevraagd:
hebben jullie heilige geest ontvangen,
toen jullie tot geloof gekomen zijn
en jullie hadden bekeerd
van het kwaad af
tot de Rechte
Weg?

Als
ik het nu,
vandaag de mydidag vraag,
dan denk ik,
dat de meesten van ons toch wel zullen aarzelen
om met 'ja' te
antwoorden!

Want
wij zijn toch
immers niets bijzonders?
Integendeel!
Wij voelen os bepaald niet meer uitzetten van voldaanheid
en tevredenheid met
de situatie ...

We
voelen ons
nog eerder wat verder in elkaar schrompelen
en zijn maar al te vaak
beschaamd.

Vervuld
van "Geest"?
WIJ?
Welke geest leeft
in ons?

Is
het [alweer]
voor de zoveelste keer de geest van slavernij,
die ons terugbrengt tot angst
en vrees?

Wij
voelen ons
nog veel eerder als mensen,
die langs een straatweg wandelen
met aan beide zijden mooie bossen:
je zou er wil in willen maar de bordjes met 'verboden toegang'
verhinderen
het ons!

ZO
hebben mensen in de loop der eeuwen
overal bordjes met 'verboden toegang' opgezet,
of hoge hekken, prikkeldraad, versperringen,
mijnenvelden zelfs en dikke betonnen
scheidsmuren!

Raak
niet, smaak niet,
roer niet
aan!

Het
wettische,
gereglementeerde,
statig statisch rituele en officieel erkende
is weer eens voor de zoveelste keer [alweer!] teruggekomen?
De vrees leeft in ons bewust of onbewust:
wat zullen de andere mensen er van zeggen?
De mensen
alleen?

Of
denken we
misschien ook nog wel:
wat zal g d [mijn geweten, de geest] ervan zeggen?
In het boek Job [waar we het al eerder en vaker tamelijk uitgebreid zelfs in myDi over hadden?]
wordt getekend hoe de vrienden tot hem komen vragen, op welk verboden levensterrein hij zich toch nu weer gewaagd heeft, dat "G D" hem
ZO keihard en wreed
sloeg?

En
"JOB" ziet
wat de mensen van "G D" [ook] kunnen maken!
EEN van de [vele] schitterende 'namen van g d' in Israel was: 'bewaarder', 'bewaker', 'hoeder', 'herder'?
En Jod zegt dan in dat mydiverhaal vol menselijke beelden en gelijkenissen:
jullie hebben van g d een mensenbewaker gemaakt in de hatelijke zin van gevangenisbewaarder en verspieder, spion, gluurder met het Alziend Oog, Almachtig, Veroordelend, Verdoemend & Griezelig!
En nog steeds geloven schijnbaar/blijkbaar heel veel mensen op deze aardkloot, als ze eerlijk zijn,
dat "G D" eigelijk ZO is als de angst
die diep binnenin ons
leeft?

Onze
weg gaat
'door 's levens schoonheid',
maar wij hebben "G D" overal bordjes met 'verboden toegang' laten neerzetten:
'voor zwarten/joden/buitenlanders/ongelovigen
verboden'!

EN
toch is
de schoonheid
en de pracht zo groot,
dat zij ons lokt om van die eentonige weg af te wijken.
Wij zullen wel zorgen dat we g d uit de weg blijven,
want is hij eigenlijk niet net als een barse boswachter,
sluipende velwachter of 'boze geest',
een beboetende Bromsnor of zelfs vurige Aartsengel,
die ons [alweer] verdrijven
zal?

En
ZO
kunnen wij
niet van ons leven genieten,
want in vrees leven voor 'ontdekking',
'bekeuring', 'boete' of zelfs gevangenis
of de definitieve doodstraf
[en martelingen]
is bepaald geen
genot!

Is
er iets
benauwenders dan
het leven?

We
zullen zien:
of niet,
dat hangt er maar helemaal vanaf.
Maar nu eerst wat slapen, dromen, uitrusten en 'vernieuwen'
[deo volente/insjallah?]:
we'll see how deep we'll sleep and
how sweet our dreams will be
~ tell us all about it ~
straks of misschien
later.

-~@~-

08 sep 2006 - bewerkt op 09 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende