flfvc114b Ondertussen zo'n 10 eeuwen later aldaar!

In 330 CE/AD verplaatst Constantijn om politieke redenen zíjn hoofdstad van Rome naar Byzantium, dat tot Constantinopel omgedoopt werd: de paus kan zó vrijelijk in Rome regeren om daar HÈT centrum van DÉ kerk van te maken? Zonder dat ze er ooit voor gestreden hebben, belanden nu de voormalige vervolgden in een dominante positie! Ze hebben aanleg voor de màcht; weldra hebben ze, op een directe wijze, de macht die ze wìllen úitoefenen volgens de leer van hùn versie van Christus dus èn op basis van de waarden die hij vlg. hèn geopenbaard heeft: gelijkheid, gerechtigheid & naastenliefde? Officieel/officieus: Constantijns ZÒRG vóór 't christendom brengt de leden van de elite ertoe zich massaal te gaan "bekeren" tot die nieuwe godsdienst, die de weg opent naar de hogere functies èn staats-priviliges?! De wetten worden veranderd om er de zg. Christelijke Waarden & Normen in op te kunnen nemen: 't eerste decreet in deze richting, gepubliceerd in 316, verbiedt het brandmerken van het gezicht van misdadigers omdat dit 'is gevormd naar het beeld van de hemelse schoonheid'! Èchtscheiding, door JC i/d Euangelies veroordeeld, wordt aan strenge beperkingen onderworpen? In 325 worden de bloederige circusspelen, die 'in het Ríjk' toch bijzonder geliefd zijn, bij Wèt verboden! Ook de feestdagen worden gekerstend: zondag de DIES SOLIS of dag v/d 'zonneverering' waarop de christenen bijeenkwamen om de dood & de opstanding van Christus te herdenken, wordt nu voortaan dé 'Dàg van De Héér'! Het feest van de SOLIS INVICTI of 'onoverwonnen zon', de winterzonnewende, gevierd op 25 december in verband met de verering van MITHRAS, wordt nu het Geboortefeest van Christus?! In ruil voor de bescherming die hij aan de kerk verleent èn zijn steun aan het Primaat v/d Bisschop van Rome mengt Constantijn zich díeper in de zaken van de kerk, in 't bij-zònder in de dogmatische twisten, wanneer híj vréést dàt deze uit kunnen draaien op schisma's. Daarbij moeten we aantekenen dat de titel "PAUS" (pappa), letterlijk 'vader', destijds nog aan àlle bisschoppen gegeven werd, als teken van respect! Pas met Gregorius VII (1030-1085) verkrijgt de bisschop van RÓME hèt àlléénrecht op déze titel! In 314, minder dan twee jaar na zijn troonsbestijging, roept de keizer in ARLES 'n regionaal concilie bijeen om een einde te maken aan 't schisma v/d Donatisten: hij verzet zich eveneens tegen 't besluit v/d Paus om de donatistische bisschoppen te onthèffen! In 325 grijpt hij op eenzelfde manier ìn tijdens 't Concilie van NICEA, waarvan híj de Geloofsbelijdenis aan het Héle Ríjk òplegt?! De bisschoppen storen zich allerminst aan deze verwarring v/d religieuze & politieke sfeer, maar beschouwen 't liever als 'de Wìl van Gòd'!? Tal van bisschoppen steken uitvoerig de loftrompet over Constantijn, zoals bv. o.a. Eusebius van Caesarea, die deze Romeinse keizer beschrijft als 'dé Stralende Zòn, [die] de vèrst verwijderde onderdaan van zijn rijk verlìcht door de aanwezigheid van Zíjn Caesars, als door de doordringende stralen van zijn eigen hèlderheid [...]! Aan de enige koning op aarde is de enige Gòd verbonden, de enige Kóning in de hemel!'