ff voelen?



Wie
geen vijanden
heeft, moet ze
niet verzinnen, wie ze
wel heeft, moet ze niet ontkennen.
Soms zijn vijanden reeel.
De gemeenten voor wie de evangelisten schreven,
leden bijna tweeduizend jaar geleden onder de druk van de officiele religieuze autoriteiten
en als Yehosjoea geen vijanden had gehad,
dan was hij niet aan zijn kruis gespijkerd.

Er is tussen de weergave van Matt & Luke verschil:
bij Matt klinkt het gebod van vijandsliefde in de zesde antithese,
terwijl dit gebod bij Luke twee keer klinkt [6:27, 35]
Aval aleichem ha sjomiem anie omeer:
Ehevoe et-oiveichem, heeitivoe lesoneeichem!
Ehevoe et-oiveeichem weheeitievoe wehalwoe mieblie tochelet,
wiyhie secharchem rav wehyietem bnei elyon kie tov hoe gam-lesjochcheei tovah welaraiem!
Tot jullie die naar mij luisteren zeg ik:
Heb je vijanden lief, wees goed voor wie jullie haten!
Heb je vijanden lief en doe hun goed en leen aan hen zonder iets terug te verwachten,
dan zal je loon groot zijn en en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn,
want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaad-willig is!

DIT
biedt dan ook de omraming van een aantal andere geboden.
Jouw vijanden liefhebben is niet warme gevoelens voor hen koesteren:
liefhebben is in de mydibijbel primair een daadwoord, en niet een gevoelswoord.
Het gevoel is niet uitgesloten, maar ook niet wezenlijk.
Het komt in de paralle zinnen van Luke 6 mooi tot uitdrukking:
Heb jouw vijanden lief, doe wel degenen,
die jou haten!

Met andere woorden:
liefhebben is
DOEN, WEL-DOEN, GOED-DOEN.
Om nog even bij Luke's veldrede te blijven:
het gaat steeds om 'daadwoorden' die naar een concreet gedrag verwijzen:
zegenen, 'voorbede' doen, de andere wang toe-keren, jouw extra 'ondergoed' afstaan,
goed doen [vs. 33], kortom [vs. 31]:
Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen:
En zoals jij wilt, dat de mensen jou doen, doe jij hun evenzo!
Barmhartig zijn is barmhartigheid doen,
zegt ook de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan.
Daar mag ook het gevoel in meespelen:
die Samaritaan werd 'met ontferming bewogen'/'kreeg medelijden toen hij hem zag liggen'
[Luke 10:33], maar daar ligt het
ACCENT
niet op. Het mydibijbelverhaal eindigt met een vraag van Yehosjoea,
met het antwoord van de wetgeleerde en de toepassing van Yesjoea.
Let ook hier weer op het werkwoord 'doen'!
Luke 10:36~37:
WIE
van de drie denk je,
dat de naaste is geweest/geworden van het slachtoffer dat in de handen van de rovers was gevallen?
Hij [de 'jurist'] zei: 'Die hem barmhartigheid gedaan heeft.'
En Yesjoe zei tot hem: "Ga heen, doe jij [voortaan]
NET ZO!"

Deze uitleg
kan misschien bevrijdend zijn
en werken voor mensen die tobben met die veldberg/bergveldrede{s}
en hoogstwaarschijnlijk wel vinden dat zij niet echt 'het goede gevoel' [erbij] hebben.
Yehosjoea verplicht ons niet tot gevoelens [en al helemaal niet als we die niet hebben].
Hij vraagt ons om onze vijand[en] [dat zijn degenen die mij haten en mij kwaad willen doen]
te helpen als hij aan de kant van de weg
op apegapen ligt
[of iets dergelijks]
door dan 112
te bellen
@
12 jun 2007 - bewerkt op 02 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende