~*~
DE
'antichrist':
een personificatie van het collectieve ego ~
hij zoekt verlossing en vrede
door macht over anderen
uit te oefenen!
Zijn pogingen
de verzoening af te dwingen lukken nooit,
omdat wat leeft door het zwaard
ook sterft door het zwaard
[of de staa[r]t]?
Verkeerde
middelen leiden altijd
tot een verkeerde
afloop ...
ZELFS
de antichrist
is echter niet echt slecht:
hij hongert en dorst slechts naar liefde!
OMDAT hij naar liefde hongert, probeert hij haar te kopen, op te eisen &
in de hand te krijgen:
DAARMEE duwt hij de liefde verder
van zich
af!
HOE
MEER
de liefde hem misleidt:
des te gemener
wordt
hij?
~!@!~
ZO'N
recalcitrante persoon
leeft in ieder van ons:
hij bestaat simpelweg uit het ego-denken:
het bange, ongelukkige en boze kind in JOU,
het kind dat zich oneerlijk behandeld voelt en daarom anderen voortdurend
probeert te manipuleren in zijn zucht naar
liefde ...
HIJ
is alleen maar
zo geweldig 'groot'
omdat jij hem beoordeelt
en weerstand biedt:
DUW hem daarom maar liever
niet meer van je AF!
NEEM
dat onheus behandelde kind in je armen en wieg het:
houd het vast en spreek het zachtjes toe en probeer van hem te houden
zoals je van je eigen dierbare kind
zou houden?
ALS
je het gekwetste kind in jouw binnenste omarmd hebt,
DAN pas onthult zich haar
engelachtigheid!
LUCIFER
[zijn naam betekent 'lichtdrager']
is een 'gevallen engel', uiteindelijk:
alleen maar door jouw liefde wordt zijn val gebroken en
ontdekt hij zijn vleugels en door zijn verlossing
ben jij van de jouwe
verzekerd.
~!@!~
DAT
brengt ook mee
dat we het christendom niet langer meer
als verlossingsreligie
kunnen typeren,
hoe 'gebruikelijk' dat ook tweeduizend jaar lang
is geweest!
WAARVAN VERLOST?
DAT
is HET punt waar 'het'
is gaan wringen ...
VAN
de zonde,
aldus de christelijke
traditie.
DE
gnostiek
ging nog een stapje verder:
de lichamelijkheid is de bron van alle ellende,
en verlossing is zoveel als Entmischung,
lichaam en ziel worden uit elkaar gehaald,
en de ziel klapwiekt, bevrijd van de stof,
vrolijk op 'naar
boven'?
DE
vooronderstelling
is telkens weer zoiets als 'de zondeval',
hetzij voorafgaande aan de tijd,
hetzij in de tijd,
en zondeval veronderstelt weer
een toestand van pais & vree,
een staat der
[r]echtheid!
MAAR
die is er nooit geweest,
het zijn vooronderstellingen uit de scheppingsmythen van het zogenaamde
Oude Testament,
en als je DAAR 'standen van zaken' van maakt - het zoveelste bewijs -
DAN loopt alles spaak,
die religie wordt een soort van schijnvertoning,
die naast het echte leven staat,
en transcendentie denatureert tot een
gebruiksgeloof ...
EN
de werkelijke stand van zaken,
de miljarden ajren van evolutie, de uitkomsten ervan,
de kennis van onszelf en onze wereld die we eraan opgedaan hebben,
DAT ALLES komt naast de religie
te staan?
Ik
zou het
erin willen hebben,
of omgekeerd, in elk geval verbonden willen zien:
religie als vraag naar transcendentie-ervaring IN de werkelijke wordingsgeschiedenis
van mens en
wereld!
IN
de herneming
die ik voorstel in 'mijn' mydiverhaaltjes [vanaf den beginne],
probeer ik
DAT.
IN
plaats
van verlossingsreligie
zou ik willen spreken van een menswordingsreligie:
en wat ik daaronder versta, kan ik telkens weer proberen weer te geven
door de scharnierpunten van alle voorgaande mydiverhaaltjes
telkens 'kort' {?} samen
te vatten.
IN
de mydimens,
als wij op ons cyberspeciale toneel verschijnen,
duikt een onherleidbaar,
de chaos transcenderend wezen op,
een mydiwezen dat 'een wereld onder woorden tracht te brengen',
en daarmee - zij het voor een tijd -
een plaats van g d [geest] is,
want de macht van het 'mydi'-woord IS scheppend,
IS geest.
NIET
zelf g d,
OOK iet in het diepst van 'de gedachten',
NIET in het bezit van een goddelijke component,
maar VIA het 'vluchtige woord'
De Plaats [haMakom] waar
transcendentie zich
openbaart:
stedehouder van
geest.
EEN mens
werd en WORDT mens door "Anrede",
HET moederwoord van ALLE woorden waarmee wij 'van betekenis'
maken, Het Woord dat wij in ons gemoed ervaren
als we ons aangesproken voelen
door mensen die ONS
nodig hebben.
DAT
is het woord dat in den beginne was,
waar alle mee begint.
ZO
zie 'ik'
- voorlopig & in mydikortschrift -
de christelijke
religie.
#
