ff dimme



Waar halen we al onze problemen vandaan? Zowel zegeningen als vloeken lijken ruim voorhanden overal!

'n Aantal ziekelijke processen kan in verband worden gebracht met de verkaveling van functies in onze ei-gen hersenen; andere kwalen zijn ten dele te begrijpen op grond van de stelling dat zowel de gezonde als
de zieke mens 'n lange evolutionaire geschiedenis in zich draagt: de evolutie van ons evoluerend gedrag.

Waar halen we het allemaal vandaan & waar moet dat nog heen? De evolutie van ons bewustzijn en zelf-
bewustzijn met 't stof-geest-probleem & welke functies ons bewustzijn allemaal wel niet kan vervullen
...

Welke connecties zijn er tussen 't bewustzijn en 't gebruik [en misbruik] van taal, & hoe verhoudt het be-wustzijn zich tot processen die zich in onze hersenen afspelen? De mens heeft het gevoel dat ons bewust-zijn gedrag veroorzaakt, maar misschien is dat wel een illusie & zijn we eigenlijk 'geestloze automaten' die
zichzelf voortdurende bedriegen, voor de gek houden & grapjes uithalen tussen de eerste schreeuw en de
laatste zucht. Doorgaans ervaren we onszelf als personen die een behoorlijke mate van controle hebben in
ons gedrag & over onze belevingen. Schizofrenie, kinderlijk autisme, de ziekte van Gilles de la Tourette en
hypnose laten zien dat ook controleverlies niet ongewoon is. 't Gevoel van beheersing over een 'innerlijk
leven' werd ook wel in verband gebracht met het ontstaan van een 'centrale controle-eenheid' als centraal
punt in onze hersenen, die met name opereert vanuit onze taalcentra. De vraag rijst of dit CP ons functio-neren vanouds heeft bestuurd, of dat dit systeem zich in de loop van de tijd heeft ontwikkeld. Analyses in
literatuur, alsmede van afbeeldingen die afkomstig zijn uit de oude culturen, suggereren dat onze 'ziel' zo
geleidelijk aan ten tonele is verschenen. Geen wonder dat we dit soort van hypotheses onder de loep zijn blijven nemen aan de hand van de epische teksten van Homerus & 't Oude & Nieuwe Testament etcetera.

We kunnen nu ook laten zien dat onze manieren van spreken over de wereld & over de mens sindsdien zo
nogal veranderd zijn: dichterlijke conventies kunnen deze veranderingen meestal nog niet echt goed ver-klaren omdat ons zelfbewustzijn stapsgewijs is ontstaan, 'n gegeven dat we koppelen aan de idee dat ons
'zielsgebeuren' & die taalfuncties steeds meer op de voorgrond zijn getreden. Tijdreisgeschiedenis & mydi-entries lopen op wonderlijke manieren in elkaar over tussen bevruchting & afsterving. Op welke manier en in hoeverre heeft verzonnen, doorvertelde, ge- & herschreven taal aan dit proces bijgedragen? Betrekkelijk
ordeloze belevingen die voorheem aan god[inn]en, lichaamsdelen en natuurverschijnselen werden toege-schreven, maken nu langzaam maar zeker plaats voor een organiserend beginsel rond het begrip persoon
met allerhande tussenfasen in dit proces, dat we kunnen aanduiden als de wording van 't subject die ook
kunnen markeren door lotgevallen van orakels zoals dat van Delphi & vormen van waarzeggerij etcetera:
veranderingen in ons taalgebruik & ontwikkelingen in ons denken in Griekenland & in wat later geschreven
bijbelboeken in de breedste zin des woords. Wat de moderne tijd betreft kunnen we ons dus ook afvragen
in hoeverre glossolalie, 'hiphoprapshitgedoe', exorcisme & autosuggestie met talloze nieuwer vormen van
'waarzeggerij' ook nu nog voorkomen & welke functies we menen dat ze nog hebben in charisma & nieuwe
autoriteiten via middelen, geloven en leerstellingen met behulp waarvan onze persoonlijke verantwoorde-lijkheid soms kunnen inruilen voor stemmen van collectieven, dictatoren & veronderstelde hogere machten
oftewel: in hoeverre zijn elementen v/d 'oude' mentale bouw v/d mens ook nu nog terug te vinden in de ietwat meer recente psychische 'make-up', in autoriteitsgeloof en allerlei conflicterende neo-ideologietjes.

De enorme groei van onze gedragsmogelijkheden lijkt te worden afgeremd door 'n soort 'involutieproces' in de vorm van zowel godsdienstig als wetenschappelijk fundamentalistisch denken. Scientisme: 't 'post-modernisme', ofwel 't [in termen v/d chaostheorie] ontredderd & stuurloos raken v/d samenleving, lijkt bij
te dragen aan de populariteit van geschematiseerde, fundamentalistische denkstijlen, dan wel extreem op
het individu gerichte ideologieen zoals de z.g. New Age-bewegingen e.d. In 't verlengde v/d snelwerkende
efficiente onbewust functionerende gedragsprogramma's die vooral berusten op activiteit van fylogenisch
ouder delen van onze hersenen, streeft de mens naar 't construeren van 'n bijna onbewust hanteerbaar, overzichtelijk beeld v/d werkelijkheid. 'n Belangrijke functie van zo'n algemene visie is 't terugdringen van
de existentiele angst waarmee het ontstaan v/h zelfbewustzijn gepaard ging: hoe meer zelfbewustzijn, des
te meer prestaties & ontwikkelingen, maar ook des te meer angst. Wie 't leven onder ogen leert zien, zal
zo dan ook hopelijk [ongetwijfeld?] tot het besef komen dat we allemaal te maken hebben met 'n onop-losbaar probleem & dat we hoogstwaarschijnlijk een verloren race
blijven lopen & vanuit die optiek zijn dus
zowel godsdiensten als ideologieen
te beschouwen als individuele &
sociale hypnotica. Ik
blijf benieuwd
...

engel
19 jun 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende