felle vurige hemelwagens & muisjes met staartjes!?


Krankzinnig vreemd
als je alles naast elkaar gaat zetten en optellen, aftrekken, vermenigvuldigen
en delen met elkaar: de bedden waarin je hebt geslapen, de mensen met wie, het aantal huizen & tafels waarin & waaraan je hebt gezeten, 't aantal les~ & werkuren, kerken, musea, landen, talen & culturen ...

De rassen die je hebt ontmoet & de verschillende volkeren, de leeftijden, klederdrachten, voedselsoorten.

En dat is dan nog alleen maar je eigen individuele versie van wat je tegen kunt komen onderweg naar het
einde. Er is ook nog zoiets als 'n collectief geheugen vol met natuurrampen, ziekteverschijnselen & angst!

Vulkaanuitbarstingen, aardbevingen, overstromingen, bezettingen & bevrijdingen, ballingschap/verlossing?

Tussen al die gebeurtenissen naar lichaam, geest & geheel lopen allerlei verbindingslijnen die ons kunnen
vertellen wat te doen en te laten: maatschappelijke geborgenheid, seksuele aantrekkingskracht, verblijfs-status, intelligentie, criminaliteit, rijkdom & armoede, kleine hutjes, grote gebouwen, schoollokalen, werk-plekken, vuurstenen messen & pijl~ & speerpunten, vuistbijlen, potscherven, al die kolossale oeroude pi-laren & stenen bouwwerken, piramides, de eerste dorpen en steden, nomaden, volksverhuizingen, stenen
tijdperken, veeteelt & landbouw, burgeroorlogen & wereldoorlogen, vaderlanders & verraders, generaals ...

Ik kan er niet anders over denken dan in die 'allesomvattende' zin: 'ik ben' 'n onderdeel van dat geheel!

Hier voel ik me thuis & maak ik deel van uit: alles wat ik heb gezien & ervaren, opgenomen, meegedeeld!

Om de 10.000 jaar staat het westen van ons land weer eens onder water door smeltende ijstijden in op~
warmingsperioden, we bouwen paalwoningen, gaan uit vissen, vangen, verbouwen, telen en herbouwen ...

Na al dat inpolderen met dijken eromheen & afvoer van overtollig water ontkom je niet aan het ophogen meer: je moet wel met je tijd meegaan om te kunnen overleven dwars door al die barre ijstijden heen?!

De mensheid zal het dan dus ook altijd wel vreselijk druk hebben met opspuiten, uitbaggeren, indelen &
verdelen, opdelen in kleine stukjes grond waar eens ons wiegje stond in het verdronken land van Zuid Be-veland met heel ons hebben & houwen, weven en beven, afbreken & weer opbouwen, opmerken & doen!!

Soms vraag je je ook wel eens af: waar doe je het nog voor? Alles komt op en vergaat weer! Van alles wat
er geweest is blijft op den duur nog maar heel weinig of niets over: we eten het voedsel, drinken de drank
en scheiden het ter bestemder plaatse wederom uit, verwerken het op zijn beurt weer tot nieuw leven & zo gaat dat alsmaar door ~ het oude voorbije maakt plaats voor het nog onbekende nieuwe & we herhalen?

Wat is er ECHT nieuw aan 'al dat gedoe'? Op de ene of andere manier lopen er al verbindingslijnen door alles wat we meemaken: de geest die de eerste indrukken opsloeg en leerde gebruiken, onze woorden en
zinnen voor de begrippen die we ontdekten & verder gingen indelen in goed & kwaad, macht & onmacht?!

Ons rechter op gaan lopen op twee benen in plaats van vier. 't Zo verkregen overzicht opslaan in 't brein.

De zoektocht naar nieuwe leefgebieden, waterstromen, over bergen en door dalen altijd weer op weg naar
de horizon daar ver aan de einder en diep binnenin ons hart en onze geest. De eindeloze gevoelens vol van aanhankelijkheid & afscheidingsneigingen, ons gevoel voor recht en onrecht, liefde en haat, twijfels?!

Zo volgen al die uren, dagen, weken, maanden, jaren en eeuwen elkaar op in eindeloze volgorde van de chaos & ordening die we er zelf al of niet aanbrengen & mee veranderen, bepalen, gebruiken & dromen ...

We doen elkaar na en onderscheiden ons van elkaar. Onze politiek volgt de waan van de dag en religie
de waan van 'het leven', filosofie brengt daar allerlei aanpassingen & correcties in aan & we 't met elkaar!

De oude manieren van doen en laten met vaste stand- & ijkpunten lopen op hun einde en er is altijd wel
weer iets nieuw op til diep binnenin ons brein of ver buiten ons op ons allen toekoment: onafwendbaar ...

Dat keer op keer 't politieke midden verdwijnt is dus in onze eigen ogen ook niet zo bar veel anders dan de voorbode van 'n nieuwe stap uit een hele reeks van kleine stapjes & sprongen of zelfs vliegpogingen?

Deze evolutie van 'de mensheid' & 'de democratie' gaat alsmaar verder en door [tot in 't 'zwarte' gaatje]!

De bedoeling van een dagboek als myDiary is dan ook dat onze insteek verfrissend inwerkt op onszelf en op elkaar: onze benadering is & blijft 'zoekend', nooit helemaal volledig uitgewerkt, definitief of al 'klaar'!

Leven IS evolutie, aanpassing, politiek, filosofie, creatie EN dus ook vernietiging, behoudzucht & hechting.

Hoe kunnen menselijke sociale & politieke bewegingen en partijen ueberhaupt overleven, als we ons
niet meer richten op 'meedenken' & 'iets anders gaan doen' en ons daardoor voor hun lidmaten & kiezers
beduidend minder kunnen profileren, onderscheiden & 'ons nut bewijzen'? En hoe kunnen we nu ook nog voorkomen dat de stelling dat 'iedere sociale/politieke partij een 'eigen' manier van kijken is', waarbij nu
dan ook iedereen bijna 'deels gelijk heeft', verwordt tot 'n vorm van relativisme waarin geen enkele norm & waarde nog overeind kan blijven staan omdat alles 'hetzelfde' lijkt, 'niets er meer toe doet' & zinloos is?

Allemaal vragen en overwegingen die maken dat al onze inzichten vooralsnog tot niets zullen leiden in de
oude vertrouwde politieke machtsblokken, krachtsverhouden van economische reuzen op lemen voeten ...

Het zou jammer zijn als gevestigde poltici dit alles weer eens links zouden laten liggen in hun rechtse doel
van het 'behoud van alle oprechte normen en zeer kostbare waarden', want hoewel het best wel moeilijk is om echt goed in te schatten in hoeverre al onze geschetste contouren en veronderstellingen van 'een volgende stap' werkbaar accuraat zijn, duidelijk is en blijft wel dat ons weer eens 'iets te gebeuren staat'!

OOK vanuit heel andere invalshoeken, namelijk een analyse van de manier waarop veel jongeren in de
'nieuwe wereld' staan, komen er tal van signalen, tekens, waarschuwingen & symbolen dat de oude rechte
lijn van 'de politiek', met vastgeroeste standpunten en vaak even vaste & 'onbetwijfelbare' opposities, nu
op de laatste benen ten einde loopt omdat 't niet meer werkt. voldoet, beantwoordt aan de uitdagingen.

Helder is nu onderhand wel dat veel jongeren steeds minder behoefte voelen aan een ouderwetse partij die namens hen via kopstukken & hotemetoten het woord voert, alles beter weet & keihard wil doorzetten.

De nog voor veel ouderen onder ons zo vertrouwde scheiding tussen woordvoerders en 'publiek', tussen al
die nieuwsmakers, nieuwsbrengers & nieuwsvolgers is onder jongeren in een steeds sneller tempo aan het
verdampen & vervluchtigen: er blijft niets meer van over dan wat zinloos stof
op hoge stapels oud papier.
19 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende