exorcisme executies context & 'christen dom' ...



~*~



WAT
te denken van LJ- of myDiteksten
waarin wordt verteld dat boze geesten Yeshu aanspreken met de titel 'zoon van g*d'?


MARC 3:11;5:7


VORMEN
die uitspraken
het bewijs dat zij daarmee instemden
met de kern van het latere
christologische
dogma?


MISSCHIEN
is het theologisch gesproken een diepzinnige gedachte
dat de demonen BETER wisten wie Yeshu was dan zijn joodse tijdgenoten;
HISTORISCH is het vanzelfsprekend een ONZINNNIGE voorstelling
van zaken!


OVER
het fenomeen van demonen
valt weinig met zekerheid te zeggen
en het zou al helemaal vreemd zijn te denken
dat zij uitspraken zouden hebben gedaan
die het christelijkgeloof
bevestigden?


DAT Marc
de demonen dergelijke opmerkingen in de mond legde,
heeft alles te maken met het beeld van Yeshu dat voor HEM essentieel was: als wonderdoener, genezer, exorcist & 'handenoplegger'
is hij voor het besef van de oud-Oosterse mens
een 'godenzoon'.


Dat het evangelie van Marc in DIE geest uitgelegd dient te worden,
vindt zijn bevestiging in de episode die direct volgt op het 'LJ-verhaal'
over Yeshua's sterven aan 'zijn kruis'.
De centurio die leiding gaf aan het executiepeloton sprak een 'belijdenis' uit:
"INDERDAAD, DIE man was de zoon van de God!"

Marc 15:39


Heeft de centurio
hiermee de eer verdiend die hem als eerste 'belijdende'
christen toekomt? Wie kiest voor de vertaling die ik hiervoor citeerde
uit de Willibrord-vertaling, zou eerlijkheidshalve op deze vraag een bevestigend antwoord dienen te geven. Maar ligt deze - romantische! - verklaring erg voor de hand? Bovendien is het zaak om goed naar de tekst te kijken en niet TE SNEL te denken dat we wel weten wat er staat
of wordt bedoeld.


Volgens het verhaal van Marc
komt de Romeinse militair onder de indruk van het gebeuren ertoe
om Yeshu een zoon van 'de' God[en] te noemen.
Hij zegt NIET met zoveel nadruk dat Yeshua DE zoon van god zou zijn? Opnieuw dienen we ons te realiseren IN WELKE CONTEXT
deze woorden werden uitgesproken en op schrift gesteld!
In de Grieks-Romeinse wereld werden ALLERLEI bijzondere mensen
aangeduid als godenzonen.


BINNEN DIE CONTEXT
krijgen dit soort woorden en uitspraken hun samenhang en zin.
Voor Marcus vertegenwoordigt de centurio het publiek waarvoor hij schreef.
Aan het eind van zijn beschrijving van het leven van Yehoshua
nodigt hij zijn lezers uit om in te stemmen met de woorden
van de Romein.


HIJ is [nog?] geen 'christen'
en hij spreekt {NOG!} geen belijdenis uit,
maar hij is wel van mening getuige te zijn geweest van het lijden en sterven van een bijzonder
mens.


De militair is een heiden
en verricht een sinister werk,
maar hij spot niet en raakt zelfs onder de indruk
van zijn slachtoffer.


De evangelist Marcus is bescheiden
en wars van grote woorden, maar hij zet zijn 'livejournal' & "myDilezers"
WEL aan het denken.


~cool!verliefdcool!~
engel
24 jun 2005 - bewerkt op 05 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende