even alles gladstrijken & opbergen in de mydikast?
0=0
Mensenzoon is ook gelijk aan 'barnash', de vulgaire vorm van 'bar- enosh'.
Barnash betekent 'iedereen', wie dan ook: dus de mens zonder meer.
Yehoshua heeft zichzelf ook gezien als deze mens, die in zijn menselijkheid exemplarisch leeft, onbehuisd en blootgesteld aan het lijden.
Doordat hij zich als mensenkind aanduidt is hij voor ons geen extra grote profeet of enigzaligmakende mashiach, maar veel meer als onze eigen grote 'broer', in de goede betekenis des woords!
De conclusie is dan dus ook dat de uitdrukking 'mensenzoon' in Yeshua's dagen vaak werd gebruikt, soms als een ander woord voor 'ik', als de spreker zichzelf wilde benadrukken.
OOK is het een soort van titel, zie bv. Yechezkel & Psalm 8: de mydimens in afhankelijkheid van g d. LATER krijgt die uitdrukking een "Messiaanse" klank: in Dani'el VII:13 duidt het Israel aan.
DAARNAAST wordt het ook nog eens de titel van EEN enkele persoon: misschien worden mashiach EN mensenzoon wel ALLEBEI voor de komende redder der wereld gebruikt [afhankelijk van de groepen die dit soort termen bezigen in hun verschillende betekenissen en daardoor HUN 'ideologie' verder willen benadrukken en 'verkondigen'!]?
DIE collectieve betekenis is in het NT vrijwel afwezig ook al treedt Yeshua NAMENS Israel op! David Flusser meent dat Yeshu zichzelf niet aanduidde met de 'mensensoon', maar dat hij op deze wijze de komende mashiach aanduidde door over hem in de derde persoon te spreken.
Hij vindt het zelfs een deugdelijke bewijs voor de getrouwheid van de overlevering, dat men bij de synoptici zoveel materiaal kan vinden dat NIET zo vreselijk makkelijk met de vroege kerk valt te verenigen!
Hij noemt dan als voorbeeld de persoonlijke eschatologie van Yehoshua en het merkwaardige feit dat hij over de verlosser spreekt in de derde persoon en hem nimmer mashiach [messias/christus] noemt ...
Sommige anderen beweren zelfs dat Yehoshua haNatsri niet aan de komst van een mashiach geloofde: Yeshua geloofde aan de komst van een 'hemelse mens' volgens Dani'el en Henoch en aan zijn eigen toekomstige identiteit met DEZE 'mens' ...
De eerste christelijke kerk beschouwde Yeshu, uit motieven van religieuze en apologetische aard, als reeds verheven tot geestelijke messiaanse waardigheid na zijn dood.
DEZE conceptie vindt men ook terug bij ShaulPaul, die haar echter op een tamelijk oorspronkelijke wijze verbindt met die van een hemelse mens, die pre- existent is en zich 'incarneert' ['vlees is geworden'] in Yehoshua?
Het is dus helemaal NIET zo zonneklaar [zoals men soms wel {NOG WEL} schijnt 'aan te nemen'] dat Yeshua de zoon des mensen uit het boek van Dani'el is!
Daarvoor lopen allerlei meningen veel te ver uiteen?
ZO simpel is het nou ook weer niet, ook al probeerden 'theologen' er bijna tweeduizend jaar lang hun eigen woorden- en dogmaspelletjes mee te spelen om 'zichzelf te bewijzen' als enige echte orthodoxe vertegenwoordiger van "DE" enige echte 'waarheid'?!
Neem bv. de verschillen die er zijn tussen DAN 7 enerzijds en MARC 13 & 14 anderzijds, wat betreft de komst van de Zoon des mensen.
Zo verschijnt in Dani'el de Zoon des mensen voor G ds troon om alle macht te ontvangen?
Maar in Marcus HEEFT hij die macht al!
Zo af en toe loopt IEDEREEN wel eens helemaal vast als je al die diverse bijbeltesten op een eerlijke, onbevangen manier naast elkaar legt!
HEEL VAAK 'klopt er dan iets niet'?
Heel vaak krijg je de indruk dat men maar wat vrome gedachten en constructies op een tamelijk fantasierijke en willekeurige manier aan elkaar vastgeknoopt heeft en zich dan eigenlijk om de vele losse eindjes helemaal niet meer druk maakt [behalve wanneer het op 'macht', 'kracht' en 'geweld' aankomt?
Maar dat is dan ook precies de reden dat we er nu al jaren [ook in mydi!] over blijven redekavelen!
Zonder die verschillen zou het helemaal niet zo interessant zijn ...