euthanasie
*
'Verlies
van Waardigheid':
"ont~geesting" ...
~*~
VERLIES
van waardigheid
is wat anders dan het
verspelen
ervan.
"Verlies"
slaat op een mydiproces,
dat zich bij een mens buiten alle verantwoordelijkheid voltrekt,
meestal bij oude[re]
mensen?
Er bestaat
daarvoor zelfs een technische term:
decorumverlies!
DAARMEE
wordt niet
een waardebepaling in de subjectieve zin
van het woord bedoeld,
integendeel,
het gaat om objectief vast te stellen dingen:
plassen tegen de buitendeur,
de broek laten zakken in het openbaar,
vieze woorden zeggen,
plaatjes van naakte mensen
willen zien,
of zo iets,
en zo
meer ...
Wie wel eens
een verzorgingshuis voor geriatrische patienten heeft bezocht
[of een zwakzinnigeninrichting, want ook daar komt het voor], zal het mee-gemaakt hebben.
Op zichzelf
geen ernstig probleem,
aardige helpers & helpsters nemen er geen aanstoot meer aan,
en leiden alles zoveel mogelijk in
goede banen.
Verlies van decorum
betekent kennelijk niet verlies van menselijke waardigheid in die eerste,
fundamentele zin, ook al gaat het om
een objectief gegeven.
Oude mensen
behandelen we,
ook al kwijlen of stinken ze,
menswaardig.
Maar aan de rand ervan
duikt een probleem op: HOE staat het
met dementie?
~!@!~
DEMENTIE
betekent letterlijk 'ont~geesting',
en ZO geformuleerd staat het probleem levensgroot voor ons!
Een mens is voor een tijd een plaats van geest,
het is de CLOU van ons
mens-zijn?!
Wat nu als een mens ont-geest?
De lange discussies
die gevoerd worden over het verzoek
om levensbeeindiging bij voortgaande dementie,
maken duidelijk HOE een samenleving hier in de knoop raakt
met haar eigen waarden!
De positie
van de aarzelende arts
in deze discussies kan ik begrijpen:
hij is er om te helpen leven, en helpen sterven doet hij alleen [desnoods via middelen] als de drempel voor de stervende TE hoog is
om haar ZELF te
nemen ...
MOET hij dat ook doen,
wanneer het gaat om om een dementerende patient,
die dieper en dieper wegzinkt,
een brief heeft achtergelaten dat hij uit het leven wil worden geholpen,
als een toestand van totale ontgeesting
is ingetreden?
~!@!~
Die patient
is er ook nog,
hij is niet gek.
Hij heeft lang
en diep overlegd
met zichzelf en anderen,
heeft gezien WAT dementie betekent,
ontdekt dat het een VOORTGAAND proces is,
en bezweert zijn arts [en zijn familie]
om hem de ontluistering te besparen,
de lachwekkende vertoning,
de angsten en het verlies
aan decorum!
De patient
[deze dan] WEET wat mens-zijn IS,
en acht zijn mens-zijn beeindigd als zijn geest
is weggevloeid ...
~!@!~
BEIDE posities
hebben hun sterke punten?
PRAKTISCH komt de dokter het verst:
de grens tussen helemaal niks meer en nog een klein beetje geest
is en blijft moeilijk te trekken,
dus maar niet ingaan op een bij-voorbaat-verzoek tot
euthanasie.
PRINCIPIEEL
heeft de patient gelijk:
leven zonder geest is mens-af zijn!
Dus waarom moet je je dan nog ten toon laten stellen voor de halve wereld als was je nog
menselijk?
~!@!~
We HOEVEN
een mensenleven niet eindeloos te verlengen,
ZOVEEL is in elk geval duidelijk,
en naar mijn inschatting ook
onomstreden.
Levensverlenging [zo heet het] heeft,
vergeleken met vroeger,
zoveel middelen tot haar beschikking
dat ze gemakkelijk over haar doel heen
schiet.
Toen weinig kon,
werd ALLES uit de kast gehaald om maar [met alle geweld] te bewaren
wat er te bewaren
viel?
Vandaag
alles uit de kast[ten] halen vergeet
dat levensverlenging een instrument is,
ergens voor DIENT, laten we zeggen:
voor het in stand houden van een dragelijk leven
en NIET voor het brandende houden
van een nog zo kleine
levensvlam!
Levensverlenging
is GEEN doel in zichzelf,
is het ook nooit geweest, en moet het ook niet
worden ...
~!@!~
Zomin
als leven ZELF
een plicht is, die volbracht
moet worden?
Sommige
mensen denken
dat wat KAN
ook MOET:
kan de dokter er nog
een [akelig] stukje aanbreien,
DAN moet je dat
OOK
op je nemen.
ONZIN,
het hoeft helemaal niet:
LEVEN is een vrijwillige
aangelegenheid!
Leven
zolang als het maar KAN,
hoeft niet?
Dokters
en patienten
moeten elkaar niet
opjagen!
BEIDEN
zijn mensen,
en mensen moeten ook
van ophouden
weten ...

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende