et44c/45a ofschoon Kobus zoals we al eerder zagen,
persoonlijk
wel in staat was tot 't sluiten van 'n compromis,
was hij er toch toe gekomen om elke versoepeling van de minimale regels te weigeren:
dat kwam door zijn opvatting over 'n christelijke éénheid die gebaseerd moest zijn
op 't handhaven via concilie-decreet van de naleving van de wet!
En kort na de bijeenkomst van 48 werden díe regels door de kerk van Jeruzalem opgelegd aan de bekeerlingen van heidense komaf: die regels waren ontworpen om het leven van een kleine minderheid van niet-joden temidden van GEMEENSCHAPPEN die hoofdzakelijk uit joden bestonden ietwat te kunnen vergemakkelijken?
Maar zodra het aantal christenen van heidense afkomst té aanzienlijk werd en ze nu voortaan zelfs in de meerderheid kwamen, werd zo ook het naleven van die regels een steeds hachelijker zaak: zelfs daar waar men het inachtnemen van de wet níet als een achterhaalde zaak beschouwde, wat wèl het geval was in de kerken die door SP waren gesticht.
Dáárdoor ontstond dan ook het incident van Antiochië
(zie GALATEN 2:10 vv.!), 'n logisch gevolg van een veranderde meerderheid:
zó waren Petrus & BARNABAS ervan overtuigd geraakt dat de regelgeving vanuit YEROESJALAYIEM
achterhááld was, tòt de dag waarop de gezanten
van Jacobus hen hadden herinnerd
aan die richtlijnen die
door de Moederkerk
was opgesteld.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende