Ester maakt een schoolreisje met haar suikeroompje

*

Esther
&
Mordechai
Op Pad:
Uit & Thuis
dwars door Verleden, Heden en
Toekomst
...

WAAR
waren we gebleven?
OMTRENT [zie 'naakt']
myDi @ 175 voor
Chr.!

De
joden
hadden voordien
niet alle vormen van vreemde beinvloeding
verworpen?

Tijdens
de Perzische periode
hadden ze talrijke aspecten
van de Perzische godsdienst en cultuur overgenomen,
en tegen het jaar 175 hadden ze al
bepaalde facetten van
het hellenisme
aanvaard ...

Het
gymnasium
accepteren was echter teveel
gevraagd!

Het
leidde immers
tot het ongedaan maken van de besnijdenis:
'het teken van
het verbond'?

We
zullen
de verdere gebeurtenissen
maar niet in detail
beschrijven:
de joodse reactie had tot gevolg
dat Antiochus IV Epiphanes onmiddellijk
maatregelen nam om
de hellenisering op te dringen
aan de joden!

De
Tempel
in Yeroesjalayiem
werd ontwijd met heidense offers,
joden werden gedwongen te offeren aan heidense goden
en sommige joden moesten varkensvlees eten
en de joodse wet op allerlei manieren
overtreden.

DIT
leidde dan weer tot
een opstand,
aangevoerd door de Hasmoneeen,
een priesterlijke familie die vaak de "Makkabeeen"
werden genoemd naar een bijnaam die men aan Yehoedah,
EEN van de broers die het verzet leidde,
had gegeven.

DEZE
verzetsbeweging
van de Hasmoneeen kende uiteindelijk succes,
vooral ook dankzij de dynastieke oorlogen
in het Seleucidische rijk na
de door van Antiochus
IV ...

~

De
Hasmoneeen
stichtten een nieuwe dynastie.
Ze bestuurden joods Palestina
als hogepriesters en namen tenslotte
ook de titel 'koning'
aan ...

Deze
volledig onafhankelijke joodse staat
hield ongeveer 100 jaar
stand!

In
die tijd
breidden de Hasmoneese priester-koningen
het grondgebied enorm uit
totdat het haast zo groot was
als het koninkrijk
van David?

Er
kwam
een einde
aan de joodse onafhankelijkheid
ten gevolge van een interne machtsstrijd
tussen twee Hasmoneese
broers, Hyrcanus II &
Aristobulus II.

Tijdens
die strijd
deden ze allebei een beroep
op de steun van de Romeinse
veldheer Pompeius ...

DEZE
reageerde inderdaad:
hij veroverde Yeroesjalayiem en
palmde een deel van het grondgebied in
dat de joden pas veroverd
hadden [63 v.Chr.]!

HIJ
stelde Hyrcanus II aan
als hogepriester & ethnarch ['volksvorst',
een mindere titel dan 'koning'],
EN installeerde ook een man uit Idumea [Edom],
Antipater, als een soort van militair
gouverneur.

Daarop
stelde Antipater
twee van zijn zonen, Fasael & Herodes
[later bekend als Herodes de Grote],
aan als gouverneur van respectievelijk Yehoedah
& Galilea.

De inval
van Pompeius
veranderde de status van de joodse regering.
Inplaats van volledig onafhankelijk
was zij NU semi-onafhankelijk.
Hyrcanus II werd een 'onderhorig' heerser.
Hij betaalde belasting aan Roma en
was ook verplicht om de Romeinse politiek en
de militaire acties van Rome
in het Middellandse-Zeegebied
te ondersteunen.

In
ruil daarvoor
kreeg hij autonomie binnen zijn grenzen
en werd Rome verondersteld hem te beschermen
en ervoor te zorgen dat hij aan het bewind
bleef.

Aristobulus II
was niet gelukkig met deze regeling:
hij kwam in opstand met
zijn zoon Antigonus.

Aristobulus
werd vermoord door vrienden van Pompeius,
maar zijn zoon zette de strijd
voort ...

Hij sloot
een verbond met de Parthen,
die de grootste militaire bedreiging vormden voor Roma
in die tijd!

In
40 v.Chr.
liepen zij het Nabije Midden Oosten onder de voet,
namen Hyrcanus II & Fasael gevangen en installeerden Antigonus
als koning en hogepriester.

Herodes vluchtte
en slaagde erin Rome te
bereiken ...

Gesteund door
Marcus Antonius & Octavianus [later Augustus genoemd]
werd Herodes door de Romeinse senaat tot koning
van Judea uitgeroepen.

Hij
kreeg ook steun
van Romeinse troepen zodat hij zijn rechten op de troon
kon doen gelden.

Men
koos Herodes
omdat hij een sterke kerel en een uitstekend soldaat was,
EN loyaal aan Rome!

Zijn
aanstelling
lag echter ook in de lijn van de Romeinse
imperiale politiek.

Herodes had
Hyrcanus II gesteund,
die de eerste keus van Roma was geweest:
door herodes aan te stellen en hem troepen te lenen,
beschermde Rome zijn onderhorige en
voerde oppositie tegen de partij
van Aristobulus II en Antigonus,
die een bondgenootschap had gesloten
met de vijand
van Rome.

Herodes won
de burgeroorlog met Romeinse troepen:
de triomferende koning stuurde Antigonus
naar Marcus Antinius en die
liet hem terechtstellen ...

Tegen
het jaar 37
had Herodes van joods Palestina
opnieuw een 'onafhankelijke' staat gemaakt,
dat wil zeggen: een semi-onafhankelijk
satelliet-koninkrijk.

Diverse exegeten,
vooral die van het zogenaamde
Nieuwe Testament,
denken vaak dat Rome het Palestina
van Yehosjoea's tijd 'bestuurde'
en soldaten posteerde
op elke
straathoek.

Daarom
heb ik de aandacht willen vestigen
op de relatieve onafhankelijkheid van joods Palestina:
de situatie verschilde van periode tot periode
en van plaats tot plaats
[wat herhaaldelijk blijkt]
maar over het algemeen
bestuurde Rome
op een afstand en was tevreden
als de belastingen werden geind en
de grenzen beveiligd!

Zelfs
DEZE zaken
werden doorgaans overgelaten
aan loyale heersers en
leiders.

In
DIT soort
omstandigheden
ontstonden en floreerden dus
de diverse groepen en bepaalde sekten
zoals de Essenen,
Sadduceeen, Farizeeers,
Qumranbewoners,
Zeloten,
die allen op hun beurt
collaboreerden met en/of verzet boden aan
de elkaar op leven en dood bestrijdende
'grootmachten' en
hun lokale 'zetbazen &
uitbaters' ...

De
heren Machochimp
en de dames Beau No Beau
gingen weer een flink
tekeer:
en het kind
van de rekening
was dan ook meestal
het 'gewone
volk'?

Oorlogen
tussen de diverse machtsblokken
en allerlei burgeroorlogen,
vreemde troepen en huursoldaten,
belastingambtenaren
& tolheffers,
bouwkunst, big business &
militaire technieken
vierden hoogtij,
ook [of speciaal] aan de grenzen van het Romeinse
'wereldrijk':
je zou bijna zeggen dat er sindsdien
niets nieuws is of onder
de zon,
de sterren
en de maan verscheen,
totdat ...














~#~